|
| 1 |
|
| Czemu przez Wszechmocnego nie są ustalone czasy, oraz ci, którzy Go poznali, nie mogą zobaczyć Jego dni. |
|
| 2 |
|
| Niegodziwi przesuwają granice, zagrabiają i pasą trzody. |
|
| 3 |
|
| Porywają osły sierotom i w zastaw zabierają krowę wdowy. |
|
| 4 |
|
| Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć. |
|
| 5 |
|
| Oto biedni wychodzą na swój trud jak dzikie osły z pustyni, szukając gorliwie pożywienia – step daje im chleb dla dzieci. |
|
| 6 |
|
| Na polu zżynają jego mieszane ziarno i podbierają z winnicy niegodziwych. |
|
| 7 |
|
| Nago nocują z powodu braku odzieży i nie mają okrycia na zimnie. |
|
| 8 |
|
| Na wskroś mokną pod ulewą w górach i z braku schronienia tulą się do skały. |
|
| 9 |
|
| Niegodziwi od piersi porywają sierotę i biorą to, co jest na biednym. |
|
| 10 |
|
| Dają im chodzić nago, bez odzieży oraz o głodzie znosić snopy. |
|
| 11 |
|
| Między murami wydeptują oliwę, tłoczą prasy, a przy tym pragną. |
|
| 12 |
|
| Z miast rozlegają się ludzkie jęki, lamentuje dusza mordowanych, ale Bóg na tą ohydę nie zważa. |
|
| 13 |
|
| To oni należą do zawziętych wrogów światła; ci, którzy nie znają Jego dróg i nie postali na Jego szlakach. |
|
| 14 |
|
| Opryszek zrywa się świtem, zabija bezbronnych i biednych, a w nocy zakrada się jako złodziej. |
|
| 15 |
|
| Oko cudzołożnika pilnuje zmierzchu, mówiąc: Nie ujrzy mnie żaden wzrok, bo na twarz położyłem zasłonę. |
|
| 16 |
|
| W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła. |
|
| 17 |
|
| Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki. |
|
| 18 |
|
| Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic. |
|
| 19 |
|
| Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników. |
|
| 20 |
|
| Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo. |
|
| 21 |
|
| On, co to nękał niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie świadczył nic dobrego. |
|
| 22 |
|
| A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie. |
|
| 23 |
|
| Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami. |
|
| 24 |
|
| Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci. |
|
| 25 |
|
| Jeżeli nie tak bywa – któż mi dowiedzie kłamstwa oraz w niwecz obróci moje słowo? |
|
|
|
|