|
| 1 |
|
| Ο Ιώβ εξακολούθησε την ομιλία του. |
|
| 2 |
|
| Μα τον αληθινό Θεό, τον Παντοδύναμο, που αρνείται να μου δώσει δίκιο και μου πικραίνει τη ζωή! |
|
| 3 |
|
| Όσο μου δίνει ο Θεός λίγη ζωή και τη δική του την πνοή για ν’ ανασαίνω, |
|
| 4 |
|
| τα χείλη μου δε θα προφέρουν τίποτε άδικο κι η γλώσσα μου ποτέ δε θα πει ψέμα. |
|
| 5 |
|
| Ποτέ μου εγώ δε θα σας δώσω δίκιο· κι ως του θανάτου μου τη μέρα θα επιμένω πως είμαι αθώος. |
|
| 6 |
|
| Το δίκιο μου υποστηρίζω και δε σκοπεύω να παραιτηθώ· μες στη ζωή μου ολάκερη για τίποτα δε με κατηγορεί η συνείδησή μου. |
|
| 7 |
|
| Ας έχει ο εχθρός μου, ο αντίπαλός μου, τη μοίρα του ασεβή και του παράνομου! |
|
| 8 |
|
| Τι μένει πια στον ασεβή, όταν του κόβει ο Θεός το νήμα της ζωής του; |
|
| 9 |
|
| Δεν πρόκειται να τον ακούσει ο Θεός όταν μονάχα στον καιρό της θλίψης του φωνάζει για βοήθεια. |
|
| 10 |
|
| Θα ’πρεπε στο Θεό τον παντοδύναμο να βρίσκει τη χαρά του και πάντα να προσεύχεται σ’ αυτόν. |
|
| 11 |
|
| Εγώ θα σας διδάξω του Θεού τη δύναμη· τα σχέδια του Παντοδύναμου δε θα σας κρύψω. |
|
| 12 |
|
| Άλλωστε όλοι εσείς καλά τα ξέρετε· γιατί, λοιπόν, τα λόγια σας τόσο είναι κούφια; |
|
| 13 |
|
| Να ποιο μερίδιο θα ’χει ο ασεβής απ’ το Θεό και ποια θα λάβουν τιμωρία οι τύραννοι από τον Παντοδύναμο: |
|
| 14 |
|
| Όσο πολλά κι αν είναι τα παιδιά του, στον πόλεμο θα σκοτωθούν· και το ψωμί η γενιά του δεν θα το χορτάσει. |
|
| 15 |
|
| Αυτούς που θ’ απομείνουν θα τους βρει θανατικό, χωρίς ούτε κι οι χήρες τους να τους μοιρολογήσουν. |
|
| 16 |
|
| Κι αν συσσωρεύει ασήμι σαν το χώμα και φορεσιές μαζεύει πέρα απ’ όσες χρειάζεται, |
|
| 17 |
|
| αυτός μαζεύει, μα θα τις φορέσει ο δίκαιος και το ασήμι ο αθώος θα το πάρει. |
|
| 18 |
|
| Χτίζει ο ασεβής το σπίτι του όπως ο σκόρος: εύθραυστο· σαν την αχυροκαλυβίτσα του αγροφύλακα. |
|
| 19 |
|
| Πλούσιος πέφτει για να κοιμηθεί μέσα στο σπίτι του, κι ώσπου τα μάτια του ν’ ανοίξει, το σπίτι έχει χαθεί. |
|
| 20 |
|
| Οι φόβοι τον προφταίνουν σαν πλημμύρα και μες στη νύχτα τον αρπάζει η θύελλα. |
|
| 21 |
|
| Φυσάει σιρόκος, τον σηκώνει και τον παίρνει· βίαια τον αρπάζει από το σπίτι του. |
|
| 22 |
|
| Πάνω του δίχως λύπηση ορμά κι εκείνος προσπαθεί να του ξεφύγει. |
|
| 23 |
|
| Ουρλιάζει και σφυρίζει πίσω απ’ τον ασεβή καθώς εκείνος τρέχει· και τον τρομοκρατεί με χαστουκίσματα. |
|
|
|
|