|
| 1 |
|
| Wie dyr Hieb aft +doch aynmaal öbbs gsait, gverfluecht yr seinn Geburtstag. |
|
| 2 |
|
| Und zwaar spraach yr: |
|
| 3 |
|
| "O, haet s non grad dönn Tag nit göbn, daa wo i gseghn haan s Liecht der Welt, dö Nacht, wo s hieß: 'Es ist ayn Bue!'! |
|
| 4 |
|
| Ja, wär yr eebig finster blibn; haet nit aynmaal dyr Herr drum gfraagt! Kain Liechtstraal haet iem leuchtn braucht. |
|
| 5 |
|
| O Dunkl, Finster, haettß gschlünddt! Ain Wolk und Ghilb, dös wär s halt gwösn, ayn Sunnenfinster als sein Tood! |
|
| 6 |
|
| Haet d Finster decht dö Nacht verschlünddt, und wär s glei gar nit mitgraitt wordn, in n Klender gar nit eintragn gwösn! |
|
| 7 |
|
| Ja, wär daadl überhaaupt kains wordn; haet niemdd ayn Kindl jublet ghöbt! |
|
| 8 |
|
| Wer Täg verfluecht - daa haet s is braucht! Haetnd s doch önn Himmlsdrackn graitzt; der wär schoon förtig wordn dyrmit! |
|
| 9 |
|
| D Stern haetnd daa gar nit leuchtn braucht und d Sunnen unt bleibn; wär decht wurst! Nän, wirklich, dönn Tag haet s nit braucht! |
|
| 10 |
|
| Doch nix! Geborn bin i; s geit nix. De gantze Hartsal ist myr blibn. |
|
| 11 |
|
| Doch wär i abgschobn drafter glei? Was wär denn daa dran gar schoon glögn? |
|
| 12 |
|
| Zwö habnd mi Knie non tragn und gwiegt; zwö gsuzlt i non an dyr Brust? |
|
| 13 |
|
| Staet laeg i ietz und haet mein Rue; entschlaaffen wär i, allss wär aus. |
|
| 14 |
|
| Wär wie ayn Künig, wie sein Hof, die was syr Gruftn zueglögt habnd, |
|
| 15 |
|
| wie Fürstn mit aynn Hauffen Gold, mit Silber aufhin unter s Dach. |
|
| 16 |
|
| Wer tuet si n um ayn Misstracht um; was haat denn so ayn Wuzerl gseghn? |
|
| 17 |
|
| Dann wär i daadl, wo d Sündd nit sticht, wo ausruet, wer dös niemaals kunnt. |
|
| 18 |
|
| Gar Bsaessn finddnd dort ienn Frid; dyr Treiber juckt daa entn niemdd. |
|
| 19 |
|
| Ob arm, ob reich, daa finddt allss zamm; wer fraagt non gar: 'Warst du ayn Bsaess?' |
|
| 20 |
|
| Doch was sollt dös wie in meinn Fall; zwö gibt yr s Löbn, wenn s glei nix werd? |
|
| 21 |
|
| Sö wartnd auf n Tood, umsünst; sö suechend n als wie aynn Schaz. |
|
| 22 |
|
| Was mainst, was für ayn Freud däß s haetnd, gaeb enddlich öbber ien ayn Grab? |
|
| 23 |
|
| I kimm auf d Welt, doch sag, was bringt s, wenn mir dyr Herr kain Müg nit gibt? |
|
| 24 |
|
| Kaaum beiß i abher, glangt s myr schoon, und weusln kännt i aane End. |
|
| 25 |
|
| I hiet s schoon gschihen, und ietz kaam s, wie wenn i s fast schoon grochen haet. |
|
| 26 |
|
| Kaaum haet i gmaint, villeicht laasst s naach, daa kaam dyr naehste Hammer an." |
|
|
|
|