|
| 1 |
|
| ေနာက္ဆုံးတြင္ ေယာဘသည္ ႏႈတ္ကိုဖြင့္၍ မိမိေမြးေသာေန႔ကို က်ိန္ဆဲေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| ေယာဘက |
|
| 3 |
|
| “ငါေမြးဖြားေသာေန႔ ‘သားေယာက္်ား သေႏၶတည္ၿပီ’ဟု ဆိုေသာညသည္ ပ်က္စီးပါေစ။ |
|
| 4 |
|
| ထိုေန႔ရက္သည္ ေမွာင္မိုက္ျဖစ္ပါေစ။ အထက္အရပ္ရွိဘုရားသခင္သည္ ထိုေန႔ရက္ကို အမွတ္မထားပါေစႏွင့္။ ထိုေန႔ရက္သည္ အလင္း မထြန္းလင္းပါေစႏွင့္။ |
|
| 5 |
|
| ထိုေန႔ရက္ကို ေမွာင္မိုက္ျခင္းႏွင့္ ေသမင္းအရိပ္တို႔သည္ သိမ္းယူပါေစ။ တိမ္တိုက္ဖုံးလႊမ္းပါေစ။ ေန႔၏အေမွာင္ထုသည္ ထိုေန႔ရက္ကို ေျခာက္လွန႔္ပါေစ။ |
|
| 6 |
|
| ထိုညကိုလည္း အေမွာင္ထု သိမ္းပိုက္သြားပါေစ။ တစ္ႏွစ္တာ၏ေန႔ရက္မ်ားတြင္ ထိုညသည္ ဝမ္းသာအားရခြင့္ မရပါေစႏွင့္။ လတို႔၏အေရအတြက္ထဲတြင္လည္း စာရင္းမဝင္ပါေစႏွင့္။ |
|
| 7 |
|
| ၾကည့္ရႈေလာ့။ ထိုညသည္ ၿမဳံပါေစ။ ႐ႊင္လန္းျခင္းအသံမွ် မရွိပါေစႏွင့္။ |
|
| 8 |
|
| ေန႔ကိုက်ိန္ဆဲသူမ်ား၊ လဝိသန္ ကိုႏႈိးဆြဖို႔ အသင့္ရွိေသာသူမ်ားသည္ ထိုညကို က်ိန္ဆဲၾကပါေစ။ |
|
| 9 |
|
| ထိုည၏ညဦးယံၾကယ္တို႔ ကြယ္ပါေစ။ အလင္းကိုေစာင့္ေမွ်ာ္ေသာ္လည္း မရပါေစႏွင့္။ အ႐ုဏ္ဦးလင္းေရာင္ျခည္ကိုလည္း မေတြ႕ရပါေစႏွင့္။ |
|
| 10 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ငါ့အမိဝမ္းကိုမပိတ္ေပးပါ။ အခက္အခဲျပႆနာကိုလည္း ငါ့ထံမွ မလႊဲေပးပါ။ |
|
| 11 |
|
| ငါသည္ ေမြးစကပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ မေသရသနည္း။ အမိဝမ္းထဲကထြက္လာစဥ္ကပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ အသက္မခ်ဳပ္ၿငိမ္းရသနည္း။ |
|
| 12 |
|
| ဒူးတို႔သည္လည္း အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုႀကိဳဆိုၾကသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ ႏို႔ကို ငါစို႔ရသနည္း။ |
|
| 13 |
|
| ထိုသို႔သာမျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ငါသည္ ယခု ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလဲေလ်ာင္းရေလၿပီ။ အိပ္စက္အနားယူရေလၿပီ။ |
|
| 14 |
|
| မိမိတို႔အတြက္ ၿပိဳပ်က္ရာမ်ားကိုျပန္လည္တည္ေဆာက္ေနၾကေသာ ရွင္ဘုရင္မ်ား၊ ေလာကီအႀကံေပးသူမ်ား၊ |
|
| 15 |
|
| ေ႐ႊကိုပိုင္ဆိုင္၍ မိမိတို႔အိမ္ကို ေငြျဖင့္ျပည့္ေစေသာ မင္းညီမင္းသားမ်ားႏွင့္အတူ အိပ္စက္အနားယူေနရၿပီ။ |
|
| 16 |
|
| သို႔မဟုတ္ ငါသည္ ေျမျမႇဳပ္ခံရသည့္အေသေမြးေသာကေလးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အလင္းမျမင္လိုက္ရေသာကေလးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္ မျဖစ္ရသနည္း။ |
|
| 17 |
|
| ထိုေနရာတြင္ လူဆိုးတို႔ဒုကၡမေပးႏိုင္။ ထိုေနရာတြင္ ေမာပန္းသူတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနရ၏။ |
|
| 18 |
|
| ထိုေနရာတြင္ အဓမၼေစခိုင္းသံမ်ားမၾကားရဘဲ အက်ဥ္းသားတို႔ ေအးခ်မ္းစြာေနၾကရ၏။ |
|
| 19 |
|
| ထိုေနရာတြင္ အယုတ္အျမတ္ဟူ၍ မရွိ။ ကြၽန္သည္လည္း သခင့္လက္မွလြတ္ေျမာက္ရ၏။ |
|
| 20 |
|
| ဒုကၡေရာက္ေနသူကို အဘယ္ေၾကာင့္ အလင္းေပးသနည္း။ ခါးသီးစြာခံစားေနရသူတို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္ခြင့္ေပးသနည္း။ |
|
| 21 |
|
| ေသျခင္းကိုေတာင့္တေသာသူတို႔သည္ ေသခြင့္ကို မရၾက။ သူတို႔သည္ ဝွက္ထားေသာဘ႑ာထက္ ေသျခင္းကို သာ၍ရွာေဖြၾက၏။ |
|
| 22 |
|
| သခ်ႋဳင္းကိုသာရွာေတြ႕လွ်င္ အဘယ္မွ်ေလာက္ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကမည္နည္း။ |
|
| 23 |
|
| လမ္းေပ်ာက္ေနသူ၊ ဘုရားသခင္ဆီးတားပိတ္ဆို႔ထားေသာသူကို အဘယ္ေၾကာင့္ အလင္းေပးသနည္း။ |
|
| 24 |
|
| ငါသည္ စားေသာက္ရမည့္အစား ငိုေႂကြးေနရပါ၏။ ေရစီးဆင္းသကဲ့သို႔ ညည္းတြားေနရပါ၏။ |
|
| 25 |
|
| ငါေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္ေသာအရာသည္ ငါ့အေပၚသို႔ က်ေရာက္လာၿပီ။ ငါစိုးရိမ္ေသာအမႈကို ငါႀကဳံရေလၿပီ။ |
|
| 26 |
|
| ဒုကၡဆင္းရဲႏွင့္ႀကဳံေနရၿပီျဖစ္၍ ငါ၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမရွိ။ ၿငိမ္သက္ျခင္းမရွိ။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခြင့္မရေတာ့ၿပီ”ဟု ညည္းဆိုေလ၏။ |
|
|
|
|