|
| 1 |
|
| ယခုမူကား ငါ့ထက္အသက္ငယ္ေသာသူတို႔သည္ ငါ့ကို ေလွာင္ေျပာင္ၾကေလၿပီ။ သူတို႔၏ဖခင္မ်ားသည္ ငါ့သိုးတို႔ကိုထိန္းေပးေသာေခြးမ်ားႏွင့္အတူထားဖို႔ပင္ မတန္ေသာသူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 2 |
|
| သူတို႔သည္ အားယုတ္ၾကၿပီျဖစ္၍ သူတို႔၏လက္႐ုံးအားကို ငါဘာလုပ္ရမည္နည္း။ |
|
| 3 |
|
| သူတို႔သည္ ဆင္းရဲငတ္မြတ္ေသာေၾကာင့္ ပိန္ခ်ဳံးၾက၏။ ညအခ်ိန္တြင္ ပ်က္စီးဆိတ္သုဥ္းရာ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေျမသို႔ ေျပးသြားၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| သူတို႔သည္ ငန္က်ိေနေသာခ်ဳံပင္႐ြက္မ်ားကို ခူးစားခဲ့ရ၍ ရွားျမစ္သည္လည္း သူတို႔၏အစာျဖစ္၏။ |
|
| 5 |
|
| သူခိုးကို ေအာ္ဟစ္ေမာင္းထုတ္သကဲ့သို႔ သူတို႔သည္ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွ ေမာင္းထုတ္ခံရသူမ်ားျဖစ္၏။ |
|
| 6 |
|
| လွ်ိဳေျမာင္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းမ်ား၊ ေျမတြင္းမ်ားႏွင့္ ေက်ာက္တြင္းမ်ားတြင္ ေနထိုင္ရၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ခ်ဳံပုတ္မ်ားေအာက္တြင္ ဟီသံျပဳ၍ ေပါင္းပင္မ်ားၾကားတြင္ တိုးေဝွ႔ေနရၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| လူမိုက္သားသမီးမ်ား၊ နာမည္ပ်က္သူ၏သားသမီးမ်ားျဖစ္၍ သူတို႔၏ျပည္မွႏွင္ထုတ္ခံရၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ယခုမွာ ငါသည္ သူတို႔အဖို႔ ေလွာင္ေျပာင္သီဆိုစရာ၊ သူတို႔အလယ္တြင္ ပုံခိုင္းေျပာဆိုစရာ ျဖစ္ရေလၿပီ။ |
|
| 10 |
|
| သူတို႔သည္ ငါ့ကို စက္ဆုပ္႐ြံရွာသျဖင့္ ေဝးေဝးေရွာင္ေနၾက၏။ ငါ့မ်က္ႏွာကို တံေတြးေထြးဖို႔ပင္ ဝန္မေလးၾက။ |
|
| 11 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ေလးႀကိဳးကို ေလ်ာ့ရဲေစ၍ ငါ့ကို ဒုကၡေရာက္ေစ၏။ သူတို႔သည္လည္း ငါ့ေရွ႕တြင္ ဇက္ႀကိဳးကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္ၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| သူတို႔သည္ လက္ယာဘက္မွေန၍ အုပ္စုလိုက္ ထႂကြၾကလ်က္ ငါ့ေျခကို တြန္းၾက၏။ ငါ့ကို ဖ်က္ဆီးရန္ နည္းလမ္းရွာႀကံၾက၏။ |
|
| 13 |
|
| ငါသြားမည့္လမ္းကိုဖ်က္ဆီး၍ ငါ့ကို ပိုၿပီးဒုကၡေပးၾက၏။ သူတို႔ကို ဆီးတားမည့္သူ တစ္ေယာက္မွ်မရွိ။ |
|
| 14 |
|
| အေပါက္အက်ယ္ႀကီးကို ျဖတ္ဝင္လာသကဲ့သို႔ သူတို႔သည္ ဝင္လာၾက၍ တဟုန္ထိုးေျပးလာၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ထိတ္လန႔္ဖြယ္ေဘးတို႔သည္ ငါ့ထံသို႔ ေျပးဝင္လာ၍ ငါ့ဂုဏ္သေရကို ေလကဲ့သို႔ တိုက္ခ်ေလၿပီ။ ငါ၏စည္းစိမ္ဥစၥာကိုလည္း တိမ္တိုက္ကဲ့သို႔ လြင့္ေမ်ာသြားေစၿပီ။ |
|
| 16 |
|
| ယခုမွာ ငါ့စိတ္ဝိညာဥ္ ေျမခလုၿပီ။ ဒုကၡေန႔ရက္မ်ားသည္လည္း ငါ့ကို ဆုပ္ကိုင္ထားေလၿပီ။ |
|
| 17 |
|
| ညဘက္ေရာက္လွ်င္ ငါ့အ႐ိုးတို႔သည္ အလြန္ကိုက္ခဲ၏။ ေဝဒနာမ်ားသည္လည္း သက္သာျခင္း မရွိ။ |
|
| 18 |
|
| ငါ့အဝတ္သည္ အားျပင္းျပင္းႏွင့္ဆြဲဆုတ္ခံရသျဖင့္ ပုံပ်က္ပန္းပ်က္ျဖစ္ကာ လည္ပင္းၾကပ္ေနေသာအက်ႌကဲ့သို႔ ငါ့ကို ရစ္ပတ္ထား၏။ |
|
| 19 |
|
| ငါ့ကို ႐ႊံ႕ထဲသို႔ပစ္ခ်ေတာ္မူသျဖင့္ ငါသည္ ေျမမႈန႔္၊ ျပာမႈန႔္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ရပါ၏။ |
|
| 20 |
|
| ကိုယ္ေတာ့္ထံ အကြၽႏ္ုပ္အကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံေသာ္လည္း ထူးေတာ္မမူ။ မတ္တတ္ရပ္ျပေသာ္လည္း အကြၽႏ္ုပ္ကို ဤအတိုင္းၾကည့္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 21 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ရက္စက္စြာျပဳေတာ္မူၿပီ။ အားႀကီးေသာလက္ေတာ္ျဖင့္ ညႇဥ္းဆဲေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 22 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္ကို ဆြဲမၿပီး ေလထဲသို႔ ပစ္လႊတ္လိုက္သျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေလျပင္းမုန္တိုင္းထဲတြင္ လူးလြန႔္လြင့္ပါသြားပါ၏။ |
|
| 23 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေသျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သက္ရွိသတၱဝါအားလုံးစုေတ့ရာသို႔လည္းေကာင္း အေရာက္ပို႔မည္ကို အကြၽႏ္ုပ္သိပါ၏။ |
|
| 24 |
|
| အကယ္စင္စစ္ ဒုကၡေရာက္ေနေသာသူသည္ လက္မဆန႔္ဘဲေနမည္ေလာ။ ဒုကၡေရာက္ေသာအခါ အကူအညီမေတာင္းဘဲေနမည္ေလာ။ |
|
| 25 |
|
| ဒုကၡေရာက္ေသာသူအတြက္ ငါမငိုေႂကြးဘဲေနခဲ့သေလာ။ ႏြမ္းပါးေသာသူအတြက္ ငါဝမ္းမနည္းဘဲေနခဲ့သေလာ။ |
|
| 26 |
|
| အေကာင္းကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေသာအခါ အဆိုးမ်ားသာ ေရာက္လာ၏။ အလင္းကို ေမွ်ာ္လင့္ေသာအခါ အေမွာင္သာ ေရာက္လာ၏။ |
|
| 27 |
|
| ငါ့ရင္ထဲတြင္ မနားတမ္းဗေလာင္ဆူေန၏။ ဒုကၡေန႔ရက္မ်ားကိုသာ ငါႀကဳံေနရ၏။ |
|
| 28 |
|
| ငါသည္ ေနေရာင္ကြယ္ရာ အေမွာင္ထဲတြင္ သြားလာရ၏။ လူစုလူေဝးထဲတြင္ရပ္၍ အကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံရ၏။ |
|
| 29 |
|
| ေခြးအတို႔ႏွင့္ ညီအစ္ကိုေတာ္ရ၏။ ငွက္ကုလားအုတ္တို႔ႏွင့္ မိတ္ေဆြဖြဲ႕ရ၏။ |
|
| 30 |
|
| ငါ့အေရျပားမ်ား ညိဳမဲသြားၿပီး ကြာက်ကုန္ပါၿပီ။ ငါ့ကိုယ္ခႏၶာသည္လည္း အဖ်ားေၾကာင့္ ပူျခစ္လ်က္ရွိပါ၏။ |
|
| 31 |
|
| ငါ့ေစာင္းသည္ ျမည္တမ္းသီခ်င္းသီဆိုရန္၊ ငါ့ပေလြသည္လည္း ငိုေႂကြးသီခ်င္းသီဆိုရန္ ျဖစ္သြားရၿပီ။ |
|
|
|
|