|
| 1 |
|
| ငါ့မျက်စိနှင့် ကတိပြုထားပြီဖြစ်၍ မိန်းမပျိုကို အဘယ်သို့ကြည့်နိုင်မည်နည်း။ |
|
| 2 |
|
| အထက်အရပ်ရှိဘုရားသခင်ထံမှ မည်သည့်ဝေစုကို ရမည်နည်း။ မြင့်ရာအရပ်ရှိအနန္တတန်ခိုးရှင်ထံမှ မည်သည့်အမွေကို ရမည်နည်း။ |
|
| 3 |
|
| ဘေးဒုက္ခသည် ဒုစရိုက်ပြုသောသူတို့အဖို့၊ ကပ်ဘေးသည် အပြစ်ကျူးလွန်သောသူတို့အဖို့ မဟုတ်လော။ |
|
| 4 |
|
| ကိုယ်တော်သည် ငါလျှောက်သောလမ်းကို မြင်တော်မူသည်ဖြစ်၍ ငါ၏ခြေလှမ်းတိုင်းကို ရေတွက်တော်မူသည်မဟုတ်လော။ |
|
| 5 |
|
| အကယ်၍ ငါသည် လမ်းမှားကို လိုက်လျှောက်၍ ငါ့ခြေသည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်းနောက်သို့ ပြေးလိုက်ခဲ့မိလျှင် |
|
| 6 |
|
| ဖြောင့်မတ်ခြင်းချိန်ခွင်ဖြင့် ချိန်စက်ကြည့်ပါစေ။ ငါဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ကြောင်းကို ဘုရားသခင် သိတော်မူလိမ့်မည်။ |
|
| 7 |
|
| ငါသည် သွားနေသောလမ်းမှ ခြေလှမ်းလွဲခဲ့လျှင်၊ ငါ့စိတ်နှလုံးသည် မျက်စိအလိုနောက်သို့ လိုက်ခဲ့လျှင်၊ ငါ့လက်သည် အညစ်အကြေးစွန်းထင်းခဲ့လျှင် |
|
| 8 |
|
| ငါကြဲသောမျိုးစေ့ကို အခြားသူစားပါစေ။ ငါ့ကောက်ပဲသီးနှံများသည်လည်း နုတ်ပစ်ခြင်းခံရပါစေ။ |
|
| 9 |
|
| ငါသည် မိန်းမ၏သွေးဆောင်ရာသို့ စိတ်ပါသွားပြီး အိမ်နီးချင်းတံခါးဝတွင် ချောင်းမြောင်းမိလျှင် |
|
| 10 |
|
| ငါ့မိန်းမသည် အခြားသူ၏မိန်းမအတွက် ကြိတ်ဆုံကြိတ်ရပါစေ။ အခြားသူတို့သည် သူ့ကို ရှုတ်ချကြပါစေ။ |
|
| 11 |
|
| အကြောင်းမူကား ဤသို့ပြုခြင်းသည် ညစ်ညမ်းသောအမှု၊ အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သောအမှုဖြစ်၏။ |
|
| 12 |
|
| ပျက်စီးခြင်းနိုင်ငံတိုင်အောင် လောင်ကျွမ်းသောမီး၊ ငါ၏ကောက်ပဲသီးနှံပင်အားလုံးကို အမြစ်ပါမကျန် လောင်ကျွမ်းသောမီးဖြစ်၏။ |
|
| 13 |
|
| ငါ့ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမတို့သည် ငါ့အပေါ်မကျေမနပ်ဖြစ်သောအခါ ငါသည် တရားမျှတစွာမစီရင်ပေးသဖြင့် |
|
| 14 |
|
| ဘုရားသခင်ထတော်မူလျှင် ငါမည်သို့ပြုရမည်နည်း။ စစ်ဆေးတော်မူလျှင် ငါမည်သို့လျှောက်ရမည်နည်း။ |
|
| 15 |
|
| ငါ့ကို အမိဝမ်းထဲ၌ ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်သည် သူတို့ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူသည်မဟုတ်လော။ ငါတို့ကို အမိဝမ်းထဲ၌ ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်သည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်တော်မူသည်မဟုတ်လော။ |
|
| 16 |
|
| ငါသည် ဆင်းရဲသားတို့ တောင်းဆိုသည်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးဘဲ မုဆိုးမမျက်နှာကိုလည်း ညှိုးငယ်စေခဲ့ဖူးသလော။ |
|
| 17 |
|
| မိဘမဲ့အား မကျွေးဘဲ ကိုယ့်မုန့်ကို ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းစားခဲ့ဖူးသလော။ |
|
| 18 |
|
| ငါသည် ငယ်စဉ်ကပင် မိဘမဲ့ကို ဖခင်သဖွယ် ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့၏။ အမိဝမ်းတွင်းမှထွက်လာကတည်းက မုဆိုးမကို မစခဲ့၏။ |
|
| 19 |
|
| ဝတ်စရာမရှိ၊ ခြုံစရာမရှိသဖြင့် ဘဝပျက်နေရသည့်နွမ်းပါးသူတစ်စုံတစ်ဦးကို မြင်ရသောအခါ |
|
| 20 |
|
| ငါ့သိုးမွေးထည်ဖြင့် သူ့ကို နွေးအောင်မလုပ်ပေးခဲ့၍ သူ၏ကိုယ် သည်လည်း ငါ့ကို ကျေးဇူးမတင်ခဲ့လျှင်၊ |
|
| 21 |
|
| မြို့တံခါးတွင် ငါ့ကိုကူညီမည့်သူကိုတွေ့သောကြောင့် မိဘမဲ့တို့ကို ငါလက်ရွယ်ခဲ့မိလျှင် |
|
| 22 |
|
| ငါ့လက်မောင်းသည် ပခုံးမှ ပြုတ်ထွက်ပါစေ။ လက်မောင်းအဆစ် ကျိုးပါစေ။ |
|
| 23 |
|
| ဘုရားသခင်ထံမှလာမည့်ဘေးဒုက္ခကို ငါကြောက်၏။ ဘုန်းတော်ကြောင့် မည်သည့်အမှုကိုမျှ ငါမပြုဝံ့ပါ။ |
|
| 24 |
|
| ငါသည် ရွှေကိုအားကိုး၍ ရွှေစင်ကို ကိုးစားခဲ့မိလျှင်၊ |
|
| 25 |
|
| ငါ၌ ဥစ္စာပစ္စည်းများစွာရှိ၍ ငါ့လက်ဝယ်ငွေအမြောက်အမြားရှိသောကြောင့် ငါဝမ်းမြောက်မိခဲ့လျှင်၊ |
|
| 26 |
|
| ငါသည် တောက်ပသောနေမင်းနှင့် ကျက်သရေရှိရှိ ရွေ့နေသောလကို ကြည့်ပြီး |
|
| 27 |
|
| ငါ့စိတ်သည် တိတ်တဆိတ်သွေးဆောင်ခံရ၍ လက်အုပ်ချီရှိခိုး မိလျှင် |
|
| 28 |
|
| ဤသို့ပြုခြင်းသည်လည်း အထက်အရပ်ရှိဘုရားသခင်ကို ငြင်းဆန်ရာရောက်သဖြင့် ဒဏ်ခံထိုက်သောအပြစ် ဖြစ်၏။ |
|
| 29 |
|
| ငါ့ကိုမုန်းသောသူတို့ ဘဝပျက်သောအခါ ငါဝမ်းမြောက်၍ ဒုက္ခရောက်သောအခါ ငါကခုန်ခဲ့ဖူးသလော။ |
|
| 30 |
|
| သူတစ်ပါးအသက်ဘေးရောက်အောင် ကျိန်ဆဲခြင်းဖြင့် ငါ့နှုတ်ကိုအပြစ်ပြုခွင့် မပေးခဲ့ပါ။ |
|
| 31 |
|
| ငါ့တဲ၌နေသောသူတို့က ‘သူကျွေးသောအသားကို ဝလင်စွာမစားရသောသူ ရှိသလော’ဟု ဆိုလေ့ရှိသည်မဟုတ်လော။ |
|
| 32 |
|
| ခရီးသွားဧည့်သည်တို့ လမ်းပေါ်တွင် မအိပ်ရအောင် ခရီးသည်အဖို့ ငါ့အိမ်တံခါးကို ဖွင့်ထားလျက်ရှိ၏။ |
|
| 33 |
|
| ငါသည် အခြားသောသူတို့ပြုတတ်သကဲ့သို့ ကိုယ့်အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ဖူးသလော။ ကိုယ့်ဒုစရိုက်ကို စိတ်ထဲ၌ဝှက်ထားဖူးသလော။ |
|
| 34 |
|
| ငါသည် လူအုပ်ကြီးကို ကြောက်၍ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ ကဲ့ရဲ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တံခါးအပြင်သို့မထွက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာနေဖူးသလော။ |
|
| 35 |
|
| ငါပြောသောစကားများကို မည်သူနားထောင်ပေးမည်နည်း။ ကြည့်ကြပါ။ ငါလက်မှတ်ထိုးပြီဖြစ်၍ အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် ငါ့စကားကိုနားညောင်းတော်မူပါစေသော။ ငါ့ကိုစွဲချက်တင်သောသူသည် စွဲချက်ကို ရေးမှတ်ပါစေသော။ |
|
| 36 |
|
| သို့ပြုလျှင် ထိုစွဲချက်ကို ငါ့ပခုံးထက်တွင် တင်ထားမည်။ သရဖူကဲ့သို့ ဆောင်းထားမည်။ |
|
| 37 |
|
| ငါလျှောက်သည့်လမ်းကို ကိုယ်တော့်အား လျှောက်တင်မည်။ အုပ်ချုပ်သူမင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုယ်တော့်ထံ ချဉ်းကပ်မည်။ |
|
| 38 |
|
| ငါ့မြေကွက်သည် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်လျက်အော်ဟစ်၍ ထွန်ကြောင်းများ တစ်ပြိုင်တည်းငိုကြွေးကြလျှင်လည်းကောင်း၊ |
|
| 39 |
|
| ငါသည် မြေအသီးအနှံကို အဖိုးအခမပေးဘဲ စားသုံး၍ မြေရှင်၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့လျှင်လည်းကောင်း |
|
| 40 |
|
| ဂျုံပင်အစား ဆူးပင်ပေါက်ပါစေ။ မုယောပင်အစား ပေါင်းပင်ပေါက်ပါစေ”ဟု မြွက်ဆိုလေ၏။ ယောဘပြောဆိုသောစကား ပြီးဆုံးပါပြီ။ |
|
|
|
|