|
| 1 |
|
| ဧလိဟုက ဆက္၍ |
|
| 2 |
|
| “သင္က ‘ဘုရားသခင္ထက္ ငါေျဖာင့္မတ္သည္’ဟု ဆိုသည္မွာ မွန္ကန္သည္ဟု သင္ထင္သေလာ။ |
|
| 3 |
|
| ‘ငါအျပစ္မျပဳလွ်င္ ကိုယ္ေတာ့္အဖို႔ မည္သို႔အက်ိဳးရွိမည္နည္း။ ငါ့အဖို႔လည္း မည္သို႔အက်ိဳးရွိမည္နည္း’ဟု သင္ဆို၏။ |
|
| 4 |
|
| သင္ႏွင့္ သင့္မိတ္ေဆြတို႔၏စကားမ်ားကို အကြၽႏ္ုပ္ေခ်ပလိုပါ၏။ |
|
| 5 |
|
| မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္၍ သိျမင္ပါေလာ့။ သင့္ထက္ျမင့္ေသာမိုးတိမ္ကို စူးစမ္းၾကည့္ပါေလာ့။ |
|
| 6 |
|
| သင္အျပစ္ျပဳလွ်င္လည္း ကိုယ္ေတာ့္ကို မည္သို႔ထိခိုက္ေစႏိုင္မည္နည္း။ သင္အျပစ္မ်ားစြာက်ဴးလြန္လွ်င္လည္း ကိုယ္ေတာ့္ကို မည္သို႔ျဖစ္ေစႏိုင္မည္နည္း။ |
|
| 7 |
|
| သင္ေျဖာင့္မတ္လွ်င္လည္း ကိုယ္ေတာ့္ကို မည္သို႔ျပဳေပးႏိုင္မည္နည္း။ သင့္လက္မွ ကိုယ္ေတာ္ မည္သည့္အရာကို ရရွိႏိုင္မည္နည္း။ |
|
| 8 |
|
| သင္ဆိုးယုတ္လွ်င္ သင္ကဲ့သို႔ေသာလူကို ထိခိုက္ႏိုင္၏။ သင္ေျဖာင့္မတ္လွ်င္ လူသားကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္၏။ |
|
| 9 |
|
| လူတို႔သည္ အျပင္းအထန္ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရေသာေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုတတ္ၾက၏။ အားႀကီးသူတို႔ ႏွိပ္စက္ေသာေၾကာင့္ အကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံတတ္ၾက၏။ |
|
| 10 |
|
| သို႔ေသာ္ ‘ငါ့ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၊ ညအခ်ိန္သီခ်င္းဆိုရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူေသာအရွင္၊ |
|
| 11 |
|
| ေျမတိရစာၦန္တို႔ထက္ ငါတို႔ကို ပို၍သြန္သင္ေပးေသာအရွင္၊ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔ထက္ ငါတို႔ကိုပညာရွိေစေသာအရွင္ကား အဘယ္မွာနည္း’ဟု ေမးျမန္းသူတစ္ေယာက္မွ်မရွိ။ |
|
| 12 |
|
| မာနေထာင္လႊား၍ဆိုးညစ္ၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔ေအာ္ဟစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္နားေညာင္းေတာ္မူမည္မဟုတ္။ |
|
| 13 |
|
| အကယ္စင္စစ္ အခ်ည္းႏွီးေသာစကားကို ဘုရားသခင္ နားေထာင္ေတာ္မူမည္မဟုတ္။ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ အာ႐ုံစိုက္ေတာ္မူမည္မဟုတ္။ |
|
| 14 |
|
| ‘ကိုယ္ေတာ္ကို မျမင္ရ’ဟု သင္မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ သင့္အမႈသည္ ေရွ႕ေတာ္သို႔ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုသာ ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ေနပါေတာ့။ |
|
| 15 |
|
| ကိုယ္ေတာ္က အမ်က္ထြက္၍ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူသည္မဟုတ္။ လြန္ခဲ့ေသာအျပစ္မ်ားကိုလည္း မွတ္ေတာ္မူသည္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ |
|
| 16 |
|
| ေယာဘသည္ ႏႈတ္ကို အခ်ည္းႏွီးဖြင့္ေလၿပီ။ အသိတရားမဲ့ေသာစကားမ်ားစြာကို ေျပာမိေလၿပီ”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
|
|
|