|
| 1 |
|
| «از این نیز دل من میلرزد، و از جای خود برمیجهد. |
|
| 2 |
|
| به غرش صدایش بهدقّت گوش فرا دهید، به نعرهای که از دهانش برمیآید. |
|
| 3 |
|
| آذرخشِ خود را زیر تمامی آسمان میفرستد، و برقِ خود را تا به کرانهای زمین گسیل میدارد. |
|
| 4 |
|
| پس از آن صدای غرش او به گوش میرسد؛ او با صدای پرشکوهش رعد میدهد؛ آنگاه که آوازش شنیده شد، دیگر برق را به تأخیر نمیاندازد. |
|
| 5 |
|
| خدا به آواز خود رعدهای شگفتانگیز میدهد، و کارهای عظیم میکند که از درکشان ناتوانیم. |
|
| 6 |
|
| به برف میگوید: ”بر زمین بیفت“، و به رگبار که: ”به شدّت ببار“. |
|
| 7 |
|
| دستِ هر انسان را بازمیدارد، تا جمیع آدمیان اعمال او را بدانند. |
|
| 8 |
|
| آنگاه وحوش به لانههای خود میروند، و در بیشههای خود میمانند. |
|
| 9 |
|
| تندباد از حجرۀ خود بیرون میآید، و سرما از بادهایی که به قوّت میوزد. |
|
| 10 |
|
| از دَمِ خدا یخ بسته میشود، و سطح آبها منجمد میگردد. |
|
| 11 |
|
| ابرها را از رطوبت آکنده میسازد، و برقِ خود را به وسیلۀ آنها میپراکنَد. |
|
| 12 |
|
| به هدایت او به هر سو میگردند، تا هرآنچه را به آنها فرمان دهد بر روی تمامی جهانِ مسکون به عمل آورند. |
|
| 13 |
|
| او این همه را سبب میگردد، خواه به جهت تأدیب، خواه برای آبیاری زمین خویش، و خواه از محبت. |
|
| 14 |
|
| «ای ایوب، این را بشنو! بازایست و در کارهای عجیب خدا تأمل کن. |
|
| 15 |
|
| آیا میدانی چگونه خدا آنها را اداره میکند، و برقِ ابرهای خویش را درخشان میسازد؟ |
|
| 16 |
|
| آیا از موازنۀ ابرها آگاهی، و از کارهای عجیب او که در عِلم کامل است؟ |
|
| 17 |
|
| ای تو که جامهات گرم است آنگاه که زمین در اثر باد جنوبی آرام میگیرد، |
|
| 18 |
|
| آیا میتوانی با او آسمانها را بگسترانی، مانند آیینۀ ریختهشدۀ پولادین؟ |
|
| 19 |
|
| ما را بیاموز که به او چه بگوییم، زیرا به سبب ظلمت، دعوی خویش آماده نتوانیم کرد. |
|
| 20 |
|
| آیا به او گفته شود که خواهان سخن گفتنم؟ زیرا کدام آدمی است که بخواهد بلعیده شود؟ |
|
| 21 |
|
| «و حال آفتاب را نظر نتوان کرد آنگاه که در آسمان درخشان باشد، چون بادْ وزیده، آن را صاف و بیابر سازد. |
|
| 22 |
|
| درخششی زرین از شمال برمیآید؛ خدا به شکوهی مَهیب ملبس است. |
|
| 23 |
|
| به قادر مطلق دست نتوان یافت، او در قدرت و عدالت متعال است؛ انصاف او بیکران است و ظلم نمیکند. |
|
| 24 |
|
| از این رو آدمیان از او میترسند؛ او بر کسانی که خود را حکیم میپندارند، نظر نمیکند.» |
|
|
|
|