|
| 1 |
|
| آنگاه خداوند از میان گردباد ایوب را پاسخ داده، گفت: |
|
| 2 |
|
| «این کیست که با سخنان عاری از معرفت تدبیر مرا در هالۀ ابهام فرو میبرَد؟ |
|
| 3 |
|
| اکنون کمر خویش چون مرد ببند؛ از تو میپرسم و مرا پاسخ ده! |
|
| 4 |
|
| «آنگاه که زمین را بنیان نهادم، کجا بودی؟ اگر فهم داری، مرا پاسخ ده! |
|
| 5 |
|
| کیست که اندازههای آن را تعیین کرد؟ اگر میدانی بگو! یا کیست که ریسمان اندازهگیری بر آن کشید؟ |
|
| 6 |
|
| پایههایش بر چه چیز نهاده شد؟ و کیست که سنگ زاویۀ آن را نهاد، |
|
| 7 |
|
| آنگاه که ستارگان صبح با هم سرود خواندند، و پسران خدا همگی فریاد شادی سر دادند؟ |
|
| 8 |
|
| «کیست که دریا را به درها مسدود ساخت، آنگاه که از رَحِم بیرون جَست، |
|
| 9 |
|
| آنگاه که ابرها را جامۀ آن ساختم و تاریکی غلیظ را قنداق آن، |
|
| 10 |
|
| و از برایش حدود قرار دادم و پشتبندها و درها تعیین کردم، |
|
| 11 |
|
| و گفتم: ”تا اینجا میتوانی پیش آیی و بس، و در اینجا امواج سرکِشات باید بازایستد“؟ |
|
| 12 |
|
| «آیا در هیچیک از روزهای زندگیات به صبح فرمان دادهای، یا فجر را از مکانش آگاهانیدهای، |
|
| 13 |
|
| تا کرانهای زمین را فرو گیرد، و شریران از آن تکانده شوند؟ |
|
| 14 |
|
| زمین چون موم زیرِ خاتم مبدل میشود، و شمایل آن همچون نقشهای جامه، نمایان میگردد. |
|
| 15 |
|
| نورِ شریران از ایشان گرفته میشود، و بازوی افراشتۀ آنها میشکند. |
|
| 16 |
|
| «آیا به چشمههای دریا داخل شدهای، یا در اعماق ژرفا گام زدهای؟ |
|
| 17 |
|
| آیا دروازههای مرگ بر تو آشکار شده است، یا دروازههای تاریکی غلیظ را دیدهای؟ |
|
| 18 |
|
| آیا گسترۀ زمین را درک کردهای؟ مرا بگو، اگر این همه را میدانی! |
|
| 19 |
|
| «راه مسکنِ نور کدام است، و مکان تاریکی کجاست، |
|
| 20 |
|
| تا آنها را به قلمروشان برسانی، و راههای منزلگهشان را درک کنی؟ |
|
| 21 |
|
| البته که میدانی، زیرا که پیشتر مولود شده بودی، و شمار روزهایت بسیار است! |
|
| 22 |
|
| «آیا به مخزنهای برف داخل شدهای، یا خزائن تگرگ را دیدهای، |
|
| 23 |
|
| که آنها را برای زمانِ تنگی نگاه داشتهام، به جهت روز نبرد و جنگ؟ |
|
| 24 |
|
| راهِ مکان تقسیم نور کجاست، یا محل انتشار باد شرقی بر زمین؟ |
|
| 25 |
|
| «کیست که مجرایی برای سیلاب باران کَنده باشد، یا طریقی به جهت صاعقه، |
|
| 26 |
|
| تا بر زمینی که کسی در آن نیست باران بباراند، و بر بیابانی که هیچ انسانی در آن نباشد، |
|
| 27 |
|
| تا زمین بایر و متروک را سیراب سازد، و علفهای تازه در آن برویاند؟ |
|
| 28 |
|
| «آیا باران را پدری است، یا کیست که قطرات شبنم را تولید کرده باشد؟ |
|
| 29 |
|
| از رَحِمِ کیست که یخ بیرون میآید، و کیست که ژالۀ آسمان را بزاید؟ |
|
| 30 |
|
| آبها چون سنگْ منجمد میشود، و سطحِ ژرفا یخ میبندد. |
|
| 31 |
|
| «آیا گردنبند ثریا را توانی بست، یا بندهای جبّار را توانی گشود؟ |
|
| 32 |
|
| آیا صورتهای فَلَکی را در موسمشان بیرون توانی آورد، یا دُب اکبر را با فرزندانش هدایت توانی کرد؟ |
|
| 33 |
|
| آیا قانونهای آسمان را میدانی، یا آنها را بر زمین حکمفرما توانی کرد؟ |
|
| 34 |
|
| «آیا آواز خویش را تا به ابرها بلند توانی کرد، تا که سیلابها تو را بپوشاند؟ |
|
| 35 |
|
| آیا برقها توانی فرستاد، تا روانه شده، تو را گویند: ”گوش به فرمانیم“؟ |
|
| 36 |
|
| کیست که حکمت را در باطن نهاد، یا فهم را به ذهن بخشید؟ |
|
| 37 |
|
| کیست که ابرها را به حکمت بشمارد؟ و کیست که آب از مَشکهای آسمان فرو ریزد، |
|
| 38 |
|
| آنگاه که خاک به گِل بدل میشود، و کلوخها به هم میچسبند؟ |
|
| 39 |
|
| «آیا شکار از برای مادهشیر صید توانی کرد، یا اشتهای شیربچگان را سیر توانی نمود، |
|
| 40 |
|
| آنگاه که در لانههایشان خود را جمع میکنند، یا در بیشهها به کمین مینشینند؟ |
|
| 41 |
|
| کیست که برای زاغ خوراک فراهم میکند، آنگاه که زاغچههایش نزد خدا فریاد برمیآورند، و از نبود خوراک سرگردان میشوند؟ |
|
|
|
|