|
| 1 |
|
| ေတာင္ဆိတ္တို႔ ေမြးဖြားခ်ိန္ကို သင္သိသေလာ။ သမင္မသားဖြားသည္ကို သင္ေစာင့္ၾကည့္ေပးဖူးသေလာ။ |
|
| 2 |
|
| သူတို႔ဇီးကပ္ေသာလတို႔ကို သင္မွတ္ဖူးသေလာ။ သူတို႔သားေပါက္မည့္အခ်ိန္ကို သင္သိသေလာ။ |
|
| 3 |
|
| သူတို႔သည္ ဝပ္၍ သားေပါက္ကို ေမြးဖြားၿပီးမွ သားဖြားေဝဒနာကင္းၿငိမ္းသြားရ၏။ |
|
| 4 |
|
| သားေပါက္တို႔သည္ ကြင္းျပင္တြင္ပင္ ႀကီးျပင္းသန္စြမ္းလာ၍ အမိထံမွ ထြက္သြားၿပီး ျပန္လာေလ့မရွိ။ |
|
| 5 |
|
| ျမည္း႐ိုင္းကို မည္သူ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးထားသနည္း။ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာျမင္း႐ိုင္းႀကိဳးကို မည္သူေျဖေပးသနည္း။ |
|
| 6 |
|
| ကႏၲာရကို သူ၏ေနအိမ္၊ ဆားေျမကို သူေနစရာေျမအျဖစ္ ငါေပးထားၿပီ။ |
|
| 7 |
|
| သူသည္ ၿမိဳ႕ျပဆူညံသံကို ဂ႐ုမစိုက္။ ေမာင္းႏွင္ေသာသူတို႔၏ေအာ္ေငါက္သံကိုလည္း နားမေထာင္။ |
|
| 8 |
|
| စားက်က္ရွိရာေတာင္ကုန္းမ်ားကို စူးစမ္းၿပီးေနာက္ စိမ္းလန္းေသာအပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရွာေဖြတတ္၏။ |
|
| 9 |
|
| ႏြား႐ိုင္းသည္ သင္ေစခိုင္းေသာအရာကို လုပ္ေပးမည္ေလာ။ သင္ထားေသာတင္းကုပ္တြင္ ေနမည္ေလာ။ |
|
| 10 |
|
| ႏြား႐ိုင္းကို ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး လယ္ထြန္ခိုင္း၍ ရမည္ေလာ။ သင့္ေနာက္သို႔လိုက္ၿပီး ခ်ိဳင့္ဝွမ္းလြင္ျပင္တြင္ လယ္ထြန္လိမ့္မည္ေလာ။ |
|
| 11 |
|
| သူသည္ ခြန္အားႀကီးသည္ဆိုၿပီး သူ႔ကို ယုံစား၍ရမည္ေလာ။ သင္လုပ္ေဆာင္ရမည့္အလုပ္ၾကမ္းမ်ားကို သူ႔အား လႊဲေပး၍ရမည္ေလာ။ |
|
| 12 |
|
| သင္၏ေကာက္လႈိင္းမ်ားကို ယူေဆာင္လာ၍ ေကာက္နယ္တလင္းတြင္ စုသိမ္းေပးမည္ဟု သင္ယုံသေလာ။ |
|
| 13 |
|
| ငွက္ကုလားအုတ္သည္ အေတာင္ပံကို ဂုဏ္ယူဝင့္ႂကြားစြာခတ္ျပေသာ္လည္း သူ႔အေတာင္ပံ၊ သူ႔အေမြးသည္ ငွက္က်ားႏွင့္ ယွဥ္ႏိုင္မည္ေလာ။ |
|
| 14 |
|
| သူသည္ ေျမေပၚတြင္ ဥၿပီး ထိုဥတို႔အေႏြးဓာတ္ရရွိေစရန္ ေျမမႈန႔္တြင္ ထားခဲ့တတ္၏။ |
|
| 15 |
|
| ထိုဥတို႔ကို တက္နင္းမိမည္၊ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္တို႔ နင္းခြဲမိမည္ကိုလည္း သတိမထားတတ္။ |
|
| 16 |
|
| မိမိသားေပါက္တို႔ကိုလည္း ကိုယ့္သားေပါက္မဟုတ္သကဲ့သို႔ ၾကမ္းတမ္းစြာျပဳ၏။ သူလုပ္ေဆာင္သမွ် အခ်ည္းႏွီးျဖစ္မည္ကိုလည္း မေၾကာက္။ |
|
| 17 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္သည္ သူ႔အား ဉာဏ္ပညာရွိခြင့္မေပး။ အသိဉာဏ္ကိုလည္း မေပး။ |
|
| 18 |
|
| သို႔ေသာ္ အေတာင္ပံကိုအျမင့္ဆုံးျဖန႔္ၿပီးေသာအခ်ိန္တြင္ ျမင္းႏွင့္ျမင္းစီးသူကိုပင္ ေလွာင္ရယ္တတ္၏။ |
|
| 19 |
|
| ျမင္းကို သင္ခြန္အားေပးႏိုင္သေလာ။ ျမင္း၏လည္ဆံေမြးကို သင္ေပါက္ေစသေလာ။ |
|
| 20 |
|
| သူ႔ကို က်ိဳင္းေကာင္ကဲ့သို႔ ခုန္ေပါက္တတ္ေစႏိုင္သေလာ။ သူ႔ႏွာမႈတ္သံႀကီးမွာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္း၏။ |
|
| 21 |
|
| သူသည္ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းေျမတို႔ကို ခြာႏွင့္ေပါက္တတ္၏။ ခြန္အားႀကီးျခင္း၌ ဂုဏ္ယူတတ္၏။ စစ္ပြဲသို႔ ဒုန္းစိုင္းေျပးသြားတတ္၏။ |
|
| 22 |
|
| ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာကိုပင္ ေလွာင္ရယ္တတ္၏။ မည္သည့္အရာကိုမွ် မေၾကာက္တတ္။ ဓားေရွ႕မွ ေရွာင္သြားေလ့မရွိ။ |
|
| 23 |
|
| သူ႔အနီးတြင္ ျမားက်ည္ေတာက္သံ တေတာက္ေတာက္ျမည္၍ လွံတိုလွံရွည္တို႔ တလက္လက္ေတာက္ပေနေသာ္လည္း သူမေၾကာက္။ |
|
| 24 |
|
| အားမာန္ျပင္းစြာ ေျမႀကီးေပၚ ဒုန္းစိုင္းေျပးသြားတတ္၏။ တံပိုးမႈတ္သံၾကားလွ်င္ ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္တတ္၏။ |
|
| 25 |
|
| တံပိုးမႈတ္လိုက္သည္ႏွင့္ ဟီးကနဲေအာ္ျမည္တတ္၏။ တိုက္ပြဲထဲမွ တပ္မႉးတို႔၏စစ္ျငာသံႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္သံတို႔ကို အေဝးမွ အာ႐ုံရတတ္၏။ |
|
| 26 |
|
| သိမ္းငွက္က သူ၏အေတာင္ပံတို႔ကိုျဖန႔္ၿပီး ေတာင္အရပ္သို႔ ပ်ံသန္းသြားသည္မွာ သင္ပညာသင္ေပးထား၍ေလာ။ |
|
| 27 |
|
| လင္းယုန္ငွက္က အျမင့္သို႔ပ်ံသန္း၍ အသိုက္ကိုလည္း အျမင့္ဆုံးေနရာ၌ေဆာက္လုပ္တတ္သည္မွာ သင္အမိန႔္ေပးထား၍ေလာ။ |
|
| 28 |
|
| သူသည္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားၾကားတြင္ ေနထိုင္တတ္၏။ ေက်ာက္အငူမ်ား၊ လိုဏ္ဂူမ်ားတြင္ ညအိပ္နားတတ္၏။ |
|
| 29 |
|
| ထိုအရပ္တို႔မွေန၍ အစာကို ရွာတတ္၏။ သူ၏မ်က္စိတို႔သည္ အေဝးသို႔လွမ္းျမင္ႏိုင္၏။ |
|
| 30 |
|
| သူ၏သားေပါက္မ်ားသည္ပင္ ေသြးစုပ္ေသာက္တတ္ၾက၏။ အေသေကာင္မ်ားရွိရာအရပ္တြင္ သူရွိတတ္၏”ဟု မုန္တိုင္းထဲမွ မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
|
|
|