|
| 1 |
|
| Ο Κύριος ρώτησε τον Ιώβ: |
|
| 2 |
|
| «Θέλεις μ’ εμένα να φιλονικείς, τον Παντοδύναμο; Θέλεις να συνεχίσεις να μ’ επικρίνεις ή θα παραιτηθείς;» |
|
| 3 |
|
| Τότε αποκρίθηκε ο Ιώβ στον Κύριο: |
|
| 4 |
|
| «Εγώ είμ’ ασήμαντος! Τι θα μπορούσα να σου αποκριθώ; Δεν θα τ’ ανοίξω άλλο πια το στόμα μου. |
|
| 5 |
|
| Μίλησα πιο πολύ απ’ ό,τι έπρεπε· δε θα ξαναμιλήσω πια». |
|
| 6 |
|
| Τότε απάντησε ο Θεός στον Ιώβ μέσα από τον ανεμοστρόβιλο: |
|
| 7 |
|
| Σαν άντρας τώρα σήκω απάνω· θα σε ρωτάω και εσύ θα μου αποκρίνεσαι. |
|
| 8 |
|
| Θέλεις στ’ αλήθεια ν’ αποδείξεις πως είμαι άδικος, πως εγώ κάνω λάθος κι εσύ λες το σωστό; |
|
| 9 |
|
| Είσαι το ίδιο σαν εμένα δυνατός; μπορεί η φωνή σου να βροντά σαν τη δική μου; |
|
| 10 |
|
| Τότε στολίσου με λαμπρότητα κι υπεροχή, ντύσου με δόξα και μεγαλοπρέπεια. |
|
| 11 |
|
| Άσε το φοβερό θυμό σου να ξεσπάσει· όλους τους αλαζόνες μ’ ένα σου βλέμμα ταπείνωσε. |
|
| 12 |
|
| Με τη ματιά σου κάν’ τους να υποκύψουν, αν μπορείς, και σύντριψε τους ασεβείς εκεί που βρίσκονται. |
|
| 13 |
|
| Όλους μέσα στο χώμα καταχώνιασέ τους κι αφάνισέ τους μες στη γη. |
|
| 14 |
|
| Τότε πρώτος εγώ θα σε παινέψω γιατί θα ’χεις νικήσει με τη δική σου δύναμη. |
|
| 15 |
|
| Κοίτα τον ιπποπόταμο. Είναι κι αυτός καθώς εσύ, το δημιούργημά μου· κι αυτός όπως το βόδι με το χορτάρι τρέφεται. |
|
| 16 |
|
| Αλλά δες πόση δύναμη έχει η μέση του, πόσο γεροί είναι οι μυώνες της κοιλιάς του! |
|
| 17 |
|
| Ορθώνεται η ουρά του καθώς του κέδρου ο κορμός, είναι γεροί σαν παλαμάρια των μηρών του οι τένοντες. |
|
| 18 |
|
| Είναι τα κόκαλά του δυνατά καθώς σωλήνες ορειχάλκινοι, σαν βέργες σιδερένιες τα πλευρά του. |
|
| 19 |
|
| Είν’ ένα αριστούργημα μες στη δημιουργία μου· μονάχα ο πλάστης του μπορεί να τον δαμάσει. |
|
| 20 |
|
| Στα όρη πάνω βρίσκει τη βοσκή του εκεί που παίζουν όλα τα ζώα τ’ άγρια. |
|
| 21 |
|
| Κάτω από τους λωτούς πλαγιάζει, κρύβεται ανάμεσα στων βάλτων τις καλαμιές. |
|
| 22 |
|
| Με τη σκιά τους τον σκεπάζουν οι λωτοί και βρίσκει καταφύγιο στις λεύκες του χειμάρρου. |
|
| 23 |
|
| Ακόμα κι όταν ανεβαίνουν τα νερά αυτός την ηρεμία του δεν την χάνει. Κι αν το ποτάμι με ορμή μπαίνει στο στόμα του, ο ιπποπόταμος δεν τρέχει να σωθεί. |
|
| 24 |
|
| Ωστόσο μπορεί κάποιος να του αντιταχθεί και να τον πιάσει; να του τρυπήσει τα ρουθούνια και να τον δέσει με σκοινιά; |
|
| 25 |
|
| Μπορείς να πιάσεις τον κροκόδειλο με αγκίστρι, έτσι που με την καθετή τη γλώσσα του να την τραβήξεις κάτω; |
|
| 26 |
|
| Μπορείς σκοινί από βούρλα να περάσεις στο ρύγχος του και να τρυπήσεις τα σαγόνια του με γάντζο; |
|
| 27 |
|
| Τάχα θα σε θερμοπαρακαλέσει; θα σου μιλήσει μήπως τρυφερά; |
|
| 28 |
|
| Θα κλείσει τάχα συμφωνία μαζί σου ώστε να μπει στη δούλεψή σου για παντοτινά; |
|
| 29 |
|
| Θα ’παιζες τάχατε μαζί με τον κροκόδειλο όπως μ’ ένα μικρό πουλί; ή, θα τον έδενες ποτέ με αλυσίδα να ’χουν οι κόρες σου διασκέδαση; |
|
| 30 |
|
| Θαρρείς πως οι ψαράδες θα τον παζαρέψουν και σε κομμάτια θα τον μοιραστούν οι έμποροι; |
|
| 31 |
|
| Μπορείς να κάνεις διάτρητο το δέρμα του με βέλη και με καμάκια να διαπεράσεις το κεφάλι του; |
|
| 32 |
|
| Δοκίμασε να βάλεις πάνω του το χέρι σου· τη μάχη που θα γίνει δε θα την ξεχάσεις και δε θα το τολμήσεις πια. |
|
|
|
|