|
| 1 |
|
| လဝိသန္ ကို ငါးမွ်ားခ်ိတ္ျဖင့္ သင္ဆြဲယူႏိုင္သေလာ။ သူ႔လွ်ာကို ႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္ထားႏိုင္သေလာ။ |
|
| 2 |
|
| သူ႔ႏွာေခါင္းထဲသို႔ ႀကိဳးလွ်ိဳသြင္းႏိုင္သေလာ။ သူ႔ေမး႐ိုးကို သံခ်ိတ္ႏွင့္ ေဖာက္ႏိုင္သေလာ။ |
|
| 3 |
|
| သူသည္ သင့္ကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာအသနားခံလိမ့္မည္ေလာ။ သင့္ကို ညင္သာစြာေျပာဆိုလိမ့္မည္ေလာ။ |
|
| 4 |
|
| သူ႔ကို ကြၽန္အျဖစ္ တစ္သက္လုံးသိမ္းပိုက္ရန္ သူသည္ သင္ႏွင့္ ပဋိညာဥ္ျပဳမည္ေလာ။ |
|
| 5 |
|
| ငွက္ႏွင့္ေဆာ့ကစားသကဲ့သို႔ သူႏွင့္ ေဆာ့ကစားႏိုင္မည္ေလာ။ လုံမပ်ိဳတို႔အဖို႔ သူ႔ကို သင္ဖမ္းခ်ည္ေပးႏိုင္မည္ေလာ။ |
|
| 6 |
|
| ေဈးသည္တို႔သည္ သူ႔ကိုအေရာင္းအဝယ္လုပ္ၾကမည္ေလာ။ ကုန္သည္တို႔သည္ သူ႔ကို ခြဲေဝယူၾကမည္ေလာ။ |
|
| 7 |
|
| သူ႔အေရခြံကို မွိန္းမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သူ႔ဦးေခါင္းကို ငါးထိုးလွံႏွင့္လည္းေကာင္း ထိုးေဖာက္ႏိုင္သေလာ။ |
|
| 8 |
|
| သူ႔ကို သင္လက္႐ြယ္လိုက္သည္ႏွင့္ တိုက္ခိုက္ခံရတတ္သည္ကို သတိရပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ သင္လက္႐ြယ္ရဲေတာ့မည္မဟုတ္။ |
|
| 9 |
|
| သူ႔ကိုအႏိုင္ရဖို႔ေမွ်ာ္လင့္ေသာသူသည္ အမွားႀကီးမွားလိမ့္မည္။ သူ႔ကိုျမင္လိုက္႐ုံႏွင့္ ေမ့ေမ်ာလဲက်သြားမည္မဟုတ္ေလာ။ |
|
| 10 |
|
| သူ႔ကို သြားဆြရဲေလာက္ေအာင္ မည္သူမွ်သတၱိမရွိ။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို ဆန႔္က်င္ၿပီး မည္သူခံရပ္ႏိုင္မည္နည္း။ |
|
| 11 |
|
| မည္သူသည္ ငါ့ကို အရင္ေပး၍ ငါျပန္ၿပီးေပးရမည္နည္း။ မိုးေကာင္းကင္ေအာက္ ရွိသမွ်တို႔သည္ ငါ့အပိုင္ ျဖစ္၏။ |
|
| 12 |
|
| လဝိသန္၏ေျခလက္အဂၤါအေၾကာင္း၊ ခြန္အားႀကီးေၾကာင္း၊ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္ေတာင့္တင္းေၾကာင္းကို ငါ မေျပာျပဘဲ ေနမည္မဟုတ္။ |
|
| 13 |
|
| သူ၏အေပၚယံအေရခြံ ကို မည္သူခြာခြၽတ္ႏိုင္သနည္း။ ဇက္ႀကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ သူ႔ထံ မည္သူလာဝံ့သနည္း။ |
|
| 14 |
|
| သူ႔ခံတြင္းတံခါးကို မည္သူဖြင့္ဝံ့သနည္း။ ခံတြင္းထဲရွိသြားတန္းသည္လည္း ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းလွ၏။ |
|
| 15 |
|
| ခ်ိတ္ပိတ္ထားသလို တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုပူးကပ္ေနေသာ ဒိုင္းလႊားသဖြယ္ သူ႔အေၾကးခြံမ်ားသည္ သူ႔အဖို႔ ဂုဏ္ေမာက္စရာ ျဖစ္၏။ |
|
| 16 |
|
| အေၾကးခြံတို႔ ပူးကပ္ေနေသာေၾကာင့္ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုၾကားတြင္ ေလပင္မတိုးႏိုင္။ |
|
| 17 |
|
| တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ထပ္ေန၏။ ခြာ၍မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကပ္ေနၾက၏။ |
|
| 18 |
|
| သူႏွာေခ်လိုက္လွ်င္ အလင္းမ်ားျဖာထြက္၏။ သူ႔မ်က္လုံးမ်ားသည္ အ႐ုဏ္ဦးလင္းေရာင္ျခည္ႏွင့္တူ၏။ |
|
| 19 |
|
| ခံတြင္းထဲမွ မီးရႉးမီးပန္းမ်ား ျဖာထြက္လာတတ္၏။ မီးပြားမ်ား လြင့္ထြက္လာတတ္၏။ |
|
| 20 |
|
| ဆူပြက္ေနေသာအိုး၊ မီးေတာက္ေနေသာက်ဴ႐ိုးတို႔မွ မီးခိုးထြက္သကဲ့သို႔ သူ႔ႏွာေခါင္းထဲမွ မီးခိုးထြက္တတ္၏။ |
|
| 21 |
|
| သူအသက္ရႉေသာအခါ မီးေသြးခဲတို႔ မီးေတာက္သြားတတ္၏။ သူ႔ႏႈတ္ထဲမွ မီးလွ်ံထြက္တတ္၏။ |
|
| 22 |
|
| သူ႔ခြန္အားသည္ သူ႔လည္ပင္း၌ ရွိ၏။ သူ႔ေရွ႕ေရာက္သည္ႏွင့္ ေၾကာက္လန႔္၍ ျပန္ထြက္ေျပးရ၏။ |
|
| 23 |
|
| သူ႔အသားစိုင္တို႔သည္ ပူးကပ္လ်က္ရွိ၍ မေ႐ြ႕မလ်ားႏိုင္ေအာင္ ေတာင့္တင္းမာေက်ာေန၏။ |
|
| 24 |
|
| သူ႔စိတ္ႏွလုံးသည္ ေက်ာက္ကဲ့သို႔မာေက်ာ၏။ ေအာက္ခံႀကိတ္ဆုံေက်ာက္ကဲ့သို႔ မာေက်ာ၏။ |
|
| 25 |
|
| သူထလိုက္ၿပီဆိုလွ်င္ လူစြမ္းေကာင္းမ်ားပင္ ေၾကာက္လန႔္သြားရ၏။ တဝုန္းဝုန္းအသံေၾကာင့္ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္သြားၾကရ၏။ |
|
| 26 |
|
| သူ႔ကို ဓားႏွင့္တိုက္လွ်င္လည္း အရာေရာက္မည္မဟုတ္။ လွံတို၊ လွံရွည္၊ ျမားတို႔ႏွင့္လည္း ထိုနည္းတူပင္။ |
|
| 27 |
|
| သူသည္ သံကို ေကာက္႐ိုးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေၾကးဝါကိုသစ္ေဆြးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ထင္မွတ္၏။ |
|
| 28 |
|
| ေလးျမားသည္ သူ႔ကို မထြက္ေျပးေစႏိုင္။ ေလာက္စာလုံးသည္လည္း သူ႔အဖို႔ ႐ိုးျပတ္ကဲ့သို႔သာ ျဖစ္၏။ |
|
| 29 |
|
| သူသည္ တင္းပုတ္ကိုလည္း ႐ိုးျပတ္ဟုသာထင္မွတ္ၿပီး လွံကိုေဝွ႔ယမ္းျပလွ်င္ပင္ ေလွာင္ရယ္တတ္၏။ |
|
| 30 |
|
| သူ႔ဝမ္းဘက္ပိုင္းသည္ အိုးျခမ္းကြဲကဲ့သို႔ အခြၽန္အတက္မ်ားပါရွိ၏။ ႐ႊံ႕ႏြံေပၚတြင္ သူ႔ကိုယ္ကိုဆန႔္လိုက္ေသာအခါ ေကာက္နယ္တလင္းျပားအရာကဲ့သို႔ ထင္က်န္ခဲ့၏။ |
|
| 31 |
|
| ေရထုႀကီးကိုပင္ ေရေႏြးအိုးကဲ့သို႔ ဆူပြက္ေစႏိုင္၏။ ဆီအိုးေမႊသကဲ့သို႔ ပင္လယ္ကို ေမႊေႏွာက္တတ္၏။ |
|
| 32 |
|
| သူသြားရာလမ္းတြင္ ေရမ်ားေဖြးေဖြးလႈပ္က်န္ခဲ့ၿပီး ေရထုႀကီးမွာ ဆံပင္ျဖဴေနသေယာင္ပင္ ထင္ရ၏။ |
|
| 33 |
|
| ေျမႀကီးေပၚတြင္ သူႏွင့္ႏႈိင္းစရာ မရွိ။ သူသည္ ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းကင္းေသာသတၱဝါျဖစ္၏။ |
|
| 34 |
|
| မာန္တက္ေသာသတၱဝါမ်ားကို ခပ္မာမာပင္ ျပန္ၾကည့္တတ္၏။ သားရဲအေပါင္းတို႔တြင္ သူသည္ ရွင္ဘုရင္ပင္ ျဖစ္၏”ဟု မုန္တိုင္းထဲမွ ႁမြက္ဆိုေတာ္မူ၏။ |
|
|
|
|