|
| 1 |
|
| “Livyatan’ı çengelle çekebilir misin, Dilini halatla bağlayabilir misin? |
|
| 2 |
|
| Burnuna sazdan ip takabilir misin, Kancayla çenesini delebilir misin? |
|
| 3 |
|
| Yalvarıp yakarır mı sana, Tatlı tatlı konuşur mu? |
|
| 4 |
|
| Seninle antlaşma yapar mı, Onu ömür boyu köle edesin diye? |
|
| 5 |
|
| Kuşla oynar gibi onunla oynayabilir misin, Hizmetçilerin eğlensin diye ona tasma takabilir misin? |
|
| 6 |
|
| Balıkçılar onun üzerine pazarlık eder mi? Tüccarlar aralarında onu böler mi? |
|
| 7 |
|
| Derisini zıpkınlarla, Başını mızraklarla doldurabilir misin? |
|
| 8 |
|
| Elini üzerine koy da, çıkacak çıngarı gör, Bir daha yapmayacaksın bunu. |
|
| 9 |
|
| Onu yakalamak için umutlanma, Görünüşü bile insanın ödünü patlatır. |
|
| 10 |
|
| Onu uyandıracak kadar yürekli adam yoktur. Öyleyse benim karşımda kim durabilir? |
|
| 11 |
|
| Kim benden hesap vermemi isteyebilir? Göklerin altında ne varsa bana aittir. |
|
| 12 |
|
| “Onun kolları, bacakları, Zorlu gücü, güzel yapısı hakkında Konuşmadan edemeyeceğim. |
|
| 13 |
|
| Onun giysisinin önünü kim açabilir? Kim onun iki katlı zırhını delebilir? |
|
| 14 |
|
| Ağzının kapılarını açmaya kim yeltenebilir, Dehşet verici dişleri karşısında? |
|
| 15 |
|
| Sımsıkı kenetlenmiştir Sırtındaki sıra sıra pullar, |
|
| 16 |
|
| Öyle yakındır ki birbirine Aralarından hava bile geçmez. |
|
| 17 |
|
| Birbirlerine geçmişler, Yapışmış, ayrılmazlar. |
|
| 18 |
|
| Aksırması ışık saçar, Gözleri şafak gibi parıldar. |
|
| 19 |
|
| Ağzından alevler fışkırır, Kıvılcımlar saçılır. |
|
| 20 |
|
| Kaynayan kazandan, Yanan sazdan çıkan duman gibi Burnundan duman tüter. |
|
| 21 |
|
| Soluğu kömürleri tutuşturur, Alev çıkar ağzından. |
|
| 22 |
|
| Boynu güçlüdür, Dehşet önü sıra gider. |
|
| 23 |
|
| Etinin katmerleri birbirine yapışmış, Sertleşmiş üzerinde, kımıldamazlar. |
|
| 24 |
|
| Göğsü taş gibi serttir, Değirmenin alt taşı gibi sert. |
|
| 25 |
|
| Ayağa kalktı mı güçlüler dehşete düşer, Çıkardığı gürültüden ödleri patlar. |
|
| 26 |
|
| Üzerine gidildi mi ne kılıç işler, Ne mızrak, ne cirit, ne de kargı. |
|
| 27 |
|
| Demir saman gibi gelir ona, Tunç çürük odun gibi. |
|
| 28 |
|
| Oklar onu kaçırmaz, Anız gibi gelir ona sapan taşları. |
|
| 29 |
|
| Anız sayılır onun için topuzlar, Vınlayan palaya güler. |
|
| 30 |
|
| Keskin çömlek parçaları gibidir karnının altı, Düven gibi uzanır çamura. |
|
| 31 |
|
| Derin suları kaynayan kazan gibi fokurdatır, Denizi merhem çömleği gibi karıştırır. |
|
| 32 |
|
| Ardında parlak bir iz bırakır, İnsan enginin saçları ağarmış sanır. |
|
| 33 |
|
| Yeryüzünde bir eşi daha yoktur, Korkusuz bir yaratıktır. |
|
| 34 |
|
| Kendini büyük gören her varlığı aşağılar, Gururlu her varlığın kralı odur.” |
|
|
|
|