|
| 1 |
|
| ထိုအခါ ေယာဘက |
|
| 2 |
|
| “ငါခံရေသာ ပူေဆြးျခင္းႏွင့္ ပ်က္စီးဆုံးရႈံးျခင္းမ်ားကို ခ်ိန္ခြင္တြင္ စုပုံခ်ိန္တြယ္ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ |
|
| 3 |
|
| သမုဒၵရာသဲလုံးထက္ပင္ ပိုေလးလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ စကားကို မဆင္မျခင္ေျပာမိၿပီ။ |
|
| 4 |
|
| အကယ္စင္စစ္ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထံမွ ျမားတို႔သည္ ငါ့ကိုယ္၌စိုက္ဝင္လ်က္ရွိ၏။ ငါ့စိတ္ဝိညာဥ္သည္ ထိုျမားတို႔၏အဆိပ္ရည္ကို ေသာက္သုံးေနရ၏။ ဘုရားသခင္ထံမွ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာတို႔သည္ ငါ့ေရွ႕၌ တန္းစီလ်က္ရွိ၏။ |
|
| 5 |
|
| ျမည္း႐ိုင္းသည္ ျမက္ႏုရွိလ်က္ႏွင့္ ဟီမည္ေလာ။ ႏြားသည္လည္း အစာရွိလ်က္ႏွင့္ ေအာ္မည္ေလာ။ |
|
| 6 |
|
| အရသာမရွိေသာအစာကို ဆားမပါဘဲ စားႏိုင္သေလာ။ ၾကက္ဥအကာ၌ အရသာရွိသေလာ။ |
|
| 7 |
|
| ငါ့အဖို႔ ႐ြံရွာဖြယ္ေသာအစာကဲ့သို႔ျဖစ္၍ တို႔ထိလိုစိတ္ပင္မရွိ။ |
|
| 8 |
|
| ငါေတာင္းဆိုေသာအရာကို ရပါေစေသာ။ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးပါေစေသာ။ |
|
| 9 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကို အမႈန႔္ေခ်ပစ္ဖို႔ရန္ အလိုေတာ္ရွိပါေစေသာ။ လက္ေတာ္ကိုဆန႔္၍ ငါ့ကို ကြပ္မ်က္ပါေစေသာ။ |
|
| 10 |
|
| သို႔မွ ငါခံစားရသက္သာလိမ့္မည္။ မညႇာမတာခံစားရေသာေဝဒနာမ်ားထဲမွ ဝမ္းေျမာက္မိပါလိမ့္မည္။ ငါသည္ သန႔္ရွင္းေသာအရွင္၏စကားေတာ္ကို မျငင္းဆန္ခဲ့ပါ။ |
|
| 11 |
|
| မည္သည့္ခြန္အားျဖင့္ ငါေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရမည္နည္း။ ငါစိတ္ရွည္သည္းခံရေအာင္ ငါ့ဘဝနိဂုံးကား မည္သို႔နည္း။ |
|
| 12 |
|
| ငါ့ခြန္အားကား ေက်ာက္တုံးခြန္အားေလာ။ ငါ့အသားကား ေၾကးနီအသားေလာ။ |
|
| 13 |
|
| ငါသည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မကယ္ႏိုင္။ ဉာဏ္ပညာသည္ ငါ့ထံမွ ထြက္သြားေလၿပီတကား။ |
|
| 14 |
|
| ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့သူအဖို႔ မိတ္ေဆြထံမွ ေမတၱာကို ခံရသင့္ေပ၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ သူသည္ အနႏၲတန္ခိုးရွင္အား ေၾကာက္႐ြံ႕႐ိုေသျခင္းကို စြန႔္ပယ္မည္မဟုတ္ေပ။ |
|
| 15 |
|
| ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ေခ်ာင္းေရကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းသြားေသာေတာင္က်ေခ်ာင္းေရကဲ့သို႔လည္းေကာင္း သစၥာမဲ့ၾက၏။ |
|
| 16 |
|
| ထိုေခ်ာင္းေရသည္ အရည္ေပ်ာ္သြားေသာ ေရခဲ၊ ႏွင္းခဲမ်ားေၾကာင့္ ေနာက္က်ိသြား၏။ |
|
| 17 |
|
| ေႏြရာသီေရာက္ေသာအခါ ခန္းေျခာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။ ပူျပင္းေသာအခါ ရွိသည့္ေနရာ၌ပင္ ေျခာက္ေသြ႕သြား၏။ |
|
| 18 |
|
| ေရစီးေၾကာင္းလမ္းလြဲသြား၍ လြင္တီးေခါင္ျပင္အရပ္သို႔ေရာက္သြားၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားရ၏။ |
|
| 19 |
|
| ေတမခရီးသည္တို႔သည္ လိုက္ရွာၾက၏။ ေရွဘကုန္သည္တို႔သည္လည္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾက၏။ |
|
| 20 |
|
| ယုံၾကည္စိတ္ခ်မိ၍ သူတို႔အရွက္ကြဲရေလၿပီ။ ထိုအရပ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ သူတို႔စိတ္ပ်က္ၾကရ၏။ |
|
| 21 |
|
| သင္တို႔သည္လည္း အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၾက၏။ ေၾကာက္မက္ဖြယ္အျဖစ္ကိုျမင္ၿပီး သင္တို႔ေၾကာက္႐ြံ႕ၾက၏။ |
|
| 22 |
|
| ငါက ‘ငါ့ကို တစ္စုံတစ္ရာယူလာေပးပါ။ သင္တို႔စည္းစိမ္ခ်မ္းသာမ်ားထဲမွ ငါ့ကိုလက္ေဆာင္ေပးၾကပါ’ဟု ေတာင္းဖူးသေလာ။ |
|
| 23 |
|
| ‘ရန္သူ႔လက္မွ ငါ့ကိုကယ္တင္ၾကပါ။ ၾကမ္းၾကဳတ္သူတို႔လက္မွ ငါ့ကိုေ႐ြးႏုတ္ၾကပါ’ဟု ေတာင္းဆိုဖူးသေလာ။ |
|
| 24 |
|
| ငါ့ကိုသြန္သင္ပါ။ ငါဆိတ္ဆိတ္ေနပါမည္။ ငါမည္သည့္အမွားလုပ္မိသည္ကို ေျပာျပၾကပါ။ |
|
| 25 |
|
| မွန္ကန္ေသာစကားသည္ မည္မွ်နာက်င္ေစသနည္း။ သင္တို႔ဆုံးမေသာဆုံးမစကားမူကား မည္သို႔နည္း။ |
|
| 26 |
|
| ေမွ်ာ္လင့္ရာမဲ့ေသာဤလူ၏စကားမွာ ေလသက္သက္သာျဖစ္သည္ဟု ထင္မွတ္၍ သင္တို႔သည္ ထိုစကားတို႔ကို ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်ေနၾကသေလာ။ |
|
| 27 |
|
| ဖတဆိုးကိုပင္ သင္တို႔မဲခ်ခြဲေဝယူၾက၏။ ကိုယ့္မိတ္ေဆြရင္းကိုပင္ သင္တို႔ေရာင္းစားၾက၏။ |
|
| 28 |
|
| သို႔ေသာ္ ယခု ငါ့ကိုၾကည့္ၾကပါေလာ့။ ငါသည္ သင္တို႔ေရွ႕မွာ လိမ္ေျပာေနသေလာ။ |
|
| 29 |
|
| ယခု ျပန္ဆင္ျခင္ၾကပါ။ မတရားေသာသူမ်ား မျဖစ္ၾကႏွင့္။ ထပ္ၿပီးဆင္ျခင္ၾကည့္ၾကပါ။ ဤအမႈ၌ ငါေျဖာင့္မတ္ပါေသး၏။ |
|
| 30 |
|
| ငါ့လွ်ာ၌ မတရားမႈရွိသေလာ။ ငါ့ခံတြင္းသည္ ပ်က္စီးျခင္းကို မသိဘဲေနလိမ့္မည္ေလာ။ |
|
|
|
|