|
| 1 |
|
| इय्योबाने उत्तर दिले: |
|
| 2 |
|
| “माझे क्लेश जर केवळ तोलून पाहिले आणि माझी सर्व विपत्ती तागडीत घातली तर! |
|
| 3 |
|
| ते खचितच वजनाने समुद्राच्या वाळूपेक्षा जास्त भरतील. म्हणूनच माझे शब्द उतावळेपणाचे आहेत ह्यात काही आश्चर्य नाही. |
|
| 4 |
|
| सर्वसमर्थाचे तीर माझ्यात शिरले आहेत, त्या तीरांचे विष माझा आत्मा पिऊन टाकतो; परमेश्वराचा आतंक माझ्याविरुद्ध उभा आहे. |
|
| 5 |
|
| गवत मिळते तेव्हा रानगाढव ओरडते काय, किंवा बैलापुढे चारा असतो तेव्हा तो हंबरतो काय? |
|
| 6 |
|
| बेचव पदार्थ मिठावाचून खाता येतो काय, किंवा अंड्याच्या पांढर्या बलकाला रुची असते काय? |
|
| 7 |
|
| त्याला मी स्पर्श करण्याचे नाकारतो; असे अन्न मला आजारी बनवते. |
|
| 8 |
|
| “अहा! जर मी मागितलेले मला मिळाले, ज्याची मी आशा करतो ते परमेश्वराने दिले, |
|
| 9 |
|
| की परमेश्वराने त्यांच्या इच्छेनुसार मला चिरडून टाकावे, आपला हात ढिला सोडून माझ्या जिवाचा नाश करावा! |
|
| 10 |
|
| तरीही हे मला सांत्वनच असणार— आणि तीव्र क्लेशातही माझा आनंद असणार— कारण त्या परमपवित्रांची वचने मी धिक्कारली नाहीत. |
|
| 11 |
|
| “मी आशा धरावी अशी माझ्यात काय शक्ती आहे? माझ्यात असे काय आहे की मी धीर धरावा? |
|
| 12 |
|
| माझ्याठायी खडकाचे सामर्थ्य आहे काय? किंवा माझे शरीर कास्याचे आहे काय? |
|
| 13 |
|
| आता यश माझ्यापासून दूर केले गेले आहे, मग माझ्यात स्वतःला मदत करण्यासाठी शक्ती आहे का? |
|
| 14 |
|
| “जो कोणी मित्रावर दया करण्यापासून स्वतःस आवरतो त्याने सर्वसमर्थाचे भय सोडून दिले आहे. |
|
| 15 |
|
| माझे बंधुजन खंडित झालेल्या ओढ्याप्रमाणे, वाहून जाणार्या ओहोळाप्रमाणे दगा देणारे आहेत |
|
| 16 |
|
| जो ओढा वितळणार्या बर्फाने अदृश्य होतो; आणि द्रवीकरण होत असलेल्या हिमामुळे तो फुगून जातो, |
|
| 17 |
|
| तो तापला म्हणजे आटून जातो; उन्हाळ्यात तो आपल्या जागीच नाहीसा होतो. |
|
| 18 |
|
| प्रवासी काफिले टवटवीत होण्यासाठी बाजूला वळतात, परंतु ते ओसाड ठिकाणी जातात आणि नष्ट होतात. |
|
| 19 |
|
| तेमाच्या काफिल्यांनी पाण्याचा शोध केला, शबाच्या व्यापारी प्रवाशांनी पाण्याची आशा धरली. |
|
| 20 |
|
| ते त्रस्त झाले, कारण त्यांना खात्री झाली होती; केवळ निराश होण्यासाठी ते तिथे आले. |
|
| 21 |
|
| तुम्ही सुद्धा माझी मदत करू शकत नाही असे सिद्ध झाले आहे; कारण अनर्थ पाहिला की तुम्ही घाबरून जाता. |
|
| 22 |
|
| ‘माझ्यावतीने काहीतरी द्या, तुमच्या संपत्तीतून माझी किंमत मोजून मला मुक्त करा, |
|
| 23 |
|
| माझ्या शत्रूच्या हातातून मला सोडवा, किंवा निर्दयाच्या तावडीतून माझी सुटका करा,’ मी कधी असे म्हटले का? |
|
| 24 |
|
| “मला शिकवा आणि मी शांत बसेन; मी कुठे चुकलो ते मला सांगा. |
|
| 25 |
|
| सत्य बोलणे हे किती क्लेशदायक असते! परंतु तुमचे वाद काय सिद्ध करतात? |
|
| 26 |
|
| तुम्ही मला शब्दात धरावयास पाहता का, माझे निराशेचे शब्द वार्यासारखे वाटतात का? |
|
| 27 |
|
| तुम्ही तर अनाथांवर चिठ्ठ्या टाकण्यास व आपल्या मित्रांची विक्री करण्यास चुकत नाही. |
|
| 28 |
|
| “पण आता कृपा करून माझ्याकडे नीट पाहा. मी तुमच्या तोंडावर तुमच्याशी लबाडी करेन, असे तुम्हाला वाटते का? |
|
| 29 |
|
| कळवळा येऊ द्या, अन्याय करू नका; पुन्हा विचार करा, कारण माझी सत्यता पणास लागली आहे. |
|
| 30 |
|
| माझ्या जिभेवर काही दुष्टपणा आहे काय? माझ्या मुखाला अधर्माची पारख नाही काय? |
|
|
|
|