|
| 1 |
|
| Dayga ang Ginoo, O akong kalag! O Ginoo nga akong Dios, pagkagamhanan mo gayod! Nagsul-ob ka sa kahalangdon ug himaya |
|
| 2 |
|
| ug nagbisti sa kahayag. Gibukhad mo ang kalangitan sama sa tolda |
|
| 3 |
|
| ug gibuhat mo ang imong puloy-anan diha sa ibabaw sa katubigan. Ang mga panganod mao ang imong karwahi ug nagsakay ka sa mga pako sa hangin. |
|
| 4 |
|
| Ang hangin mao ang imong mensahero ug ang mga kilat mao ang imong sulugoon. |
|
| 5 |
|
| Gipahiluna mo pag-ayo ang kalibotan diha sa iyang sukaranan ug dili gayod kini matarog. |
|
| 6 |
|
| Gitabon mo niini ang kadagatan sama sa panapton ug natabonan sa tubig ang kabukiran. |
|
| 7 |
|
| Apan sa dihang gibadlong mo ang katubigan, nanibog sila; pagkabati nila sa imong tingog nanagan sila. |
|
| 8 |
|
| Milatas sila sa kabukiran lugsong ngadto sa kawalogan, sa dapit nga giandam mo kanila. |
|
| 9 |
|
| Nagbutang kag utlanan nga dili nila malapas aron dili nila kalunopan pag-usab ang kalibotan. |
|
| 10 |
|
| Gipadagayday mo ang mga tubod diha sa kawalogan ug gipabuhagay ang mga tubig taliwala sa kabungtoran. |
|
| 11 |
|
| Nagtagbaw kini sa kauhaw sa mga ihalas nga mananap; ang mga ihalas nga asno manginom niini. |
|
| 12 |
|
| Sa kakahoyan duol niini, nagsalag ug nag-awit ang kalanggaman. |
|
| 13 |
|
| Gikan sa imong puloy-anan sa langit, gipaulanan mo ang kabukiran, ug ang yuta napuno sa imong mga panalangin. |
|
| 14 |
|
| Gipatubo mo ang mga balili aron sibsibon sa kahayopan, ug ang mga tanom nga magamit sa tawo aron makapatubo siya niini ug makakuhag pagkaon. |
|
| 15 |
|
| Makahimo siyag bino aron malipay siya ug makakuhag lana sa olibo aron magmaya siya ug makahimog pan nga makapalig-on kaniya. |
|
| 16 |
|
| Nakadawat ug madagayaong ulan ang mga sidro sa Lebanon nga gitanom sa Ginoo. |
|
| 17 |
|
| Nagsalag didto ang kalanggaman; ang mga langgam nga tabon nagsalag diha sa mga kahoy. |
|
| 18 |
|
| Ang mga ihalas nga kanding nagpuyo sa habog nga kabukiran ug ang mga kuneho nanago sa mga lungib sa kapangpangan. |
|
| 19 |
|
| Gibuhat mo ang bulan aron mahimong ilhanan sa panahon, ug ang adlaw nasayod kanus-a siya mosalop. |
|
| 20 |
|
| Gibuhat mo ang kangitngit nga mao ang gabii, ang panahon sa pagpanggula sa mga ihalas nga mananap. |
|
| 21 |
|
| Mongulob ang mga batan-ong liyon, samtang mangita sa pagkaon nga gihatag sa Dios kanila. |
|
| 22 |
|
| Inigsidlak sa adlaw mamauli sila ug mamahulay sa ilang mga lungib. |
|
| 23 |
|
| Ang mga tawo manggula aron pagtrabaho hangtod sa gabii. |
|
| 24 |
|
| O Ginoo, pagkadaghan sa mga butang nga imong gibuhat! Diha sa kaalam gibuhat mo silang tanan! Napuno ang yuta sa imong mga binuhat. |
|
| 25 |
|
| Anaa ang kadagatan, dako ug lapad kaayo, diin nagpuyo ang dili maihap nga mga binuhat, gagmay ug dagko. |
|
| 26 |
|
| Molawig niini ang mga barko, ug nagduladula diha niini ang Lebiatan, ang dakong mananap nga imong gibuhat. |
|
| 27 |
|
| Silang tanan nagsalig kanimo sa pagkaon nga ilang gikinahanglan sa matag karon ug unya. |
|
| 28 |
|
| Gihatagan mo silag pagkaon ug nangatagbaw sila. |
|
| 29 |
|
| Malisang sila kon mobiya ka kanila; kon kuhaan mo silag ginhawa, mangamatay sila ug mobalik sa abog nga maoy ilang gigikanan. |
|
| 30 |
|
| Sa paghatag mo kanilag gininhawa, nahimo silang buhi; ikaw ang naghatag ug bag-ong kinabuhi sa kalibotan. |
|
| 31 |
|
| Motunhay unta hangtod sa kahangtoran ang himaya sa Ginoo! Malipay unta siya sa iyang nabuhat! |
|
| 32 |
|
| Inigtan-aw niya sa kalibotan, mokurog kini; inighikap niya sa kabukiran, mobugwak kini ug aso. |
|
| 33 |
|
| Awitan ko ang Ginoo sa tibuok kong kinabuhi; awitan kog mga pagdayeg ang akong Dios samtang buhi pa ako. |
|
| 34 |
|
| Malipay unta siya sa akong pamalandong kay ang akong kalipay naggikan man kaniya. |
|
| 35 |
|
| Malaglag unta ang mga makasasala gikan sa yuta; mahanaw unta ang mga daotan! Dayga ang Ginoo, O akong kalag! Dayga siya! |
|
|
|
|