1
Dayawa ang Ginoo, O kalag ko! O Ginoo nga akon Dios, daw ano ka gamhanan sa imo! Napanaptan ikaw sang kadungganan kag pagkahalangdon,
2
ginabayuan mo ang imo kaugalingon sang kapawa. Ginhumlad mo ang kalangitan kaangay sang tolda,
3
kag ginpasad mo ang imo ilistaran sa mga tubig sa ibabaw. Ginahimo mo ang mga panganod subong sang imo karwahi, kag nagasakay ka sa mga pakpak sang hangin.
4
Ginahimo mo ang mga hangin nga imo mga mensahero, kag ang mga idlab sang kilat subong imo mga alagad.
5
Ginpahamtang mo sing malig-on ang duta sa mga sadsaran sini, kag indi gid ini mapahalin sa iya lugar.
6
Ginlikupan mo ini sang kadagatan subong sang kunop, kag ang tubig nagtabon sang kabukiran.
7
Sang pagsaway mo sang mga tubig, naghawa ini, sang mabatian sini ang imo singgit sang pagmando, nagpalagyo ini sing dalidali.
8
Nagdinaganas ini sa ibabaw sang kabukiran padulhog sa kapatagan, sa lugar nga imo ginhimo para sini.
9
Nagbutang ikaw sing dulonan nga indi sini malapawan, agod indi sini matabunan liwat ang duta.
10
Ginapatubod mo ang mga tuboran sa mga kapatagan, kag nag-ilig ang tubig sa gintung-an sang mga kabakuloran.
11
Nagahatag ini sing tubig sa mga kasapatan sa talon, ang talunon nga mga asno naumpawan sang ila kauhaw.
12
Sa malapit nga mga kakahuyan ang mga pispis nagapugad kag nagaambahan.
13
Halin sa langit nagapadala ka sing ulan sa kabukiran, kag ang duta napuno sang imo mga kaayuhan.
14
Ginapatubo mo ang mga hilamon para sa kasapatan, kag ang mga tanom para sa tawo, agod makapatubas sia sang iya mga kalan-on,
15
kag bino nga makapasadya sa iya, lana sang olivo nga makapanayanaya sang iya guya, kag kalan-on nga makahatag sa iya sing kusog.
16
Ang mga sedro sang Libano nakaagom sing madamo nga ulan, ang kaugalingon nga mga kakahuyan sang Ginoo nga iya gintanom.
17
Didto ang mga pispis nagapugad, ang mga dugwak nagapugad sa mga kahoy nga abeto.
18
Ang mga kanding nga talunon nagaestar sa mataas nga mga bukid, kag ang mga koneho nga nagaestar sa bato nagapanago sa mga pil-as.
19
Gintuga mo ang bulan nga mangintanda sang mga binulan, ang adlaw nakahibalo sang tion sa pagtunod.
20
Ginhimo mo ang kagab-ihon, kag sa kadudulman nagagwa ang tanan nga mga sapat nga talunon.
21
Ang mga tutoy nga leon nagangurob samtang nagaluyong sila, nga nagapangita sang kalan-on nga ginahatag mo sa ila.
22
Sa pagbutlak sang adlaw nagabalik sila kag nagaluko sa ila mga palanaguan.
23
Dayon ang mga tawo nagagwa pakadto sa ila mga obra, kag nagapadayon sila sa pag-obra tubtob sa kahapunanon.
24
Madamo nga mga butang ang imo ginhimo, O Ginoo! Daw ano kaalam sang imo paghimo sini tanan! Ang duta napuno sang imo mga tinuga.
25
Yara ang kadagatan nga daku kag malapad, sa diin nagaestar ang di-maisip nga mga tinuga, dalagku kag magamay.
26
Ang mga sakayan nagaagi sa sini, kag ang Lebiatan nagahampang diri, inang daku nga sapat sa dagat nga imo gintuga.
27
Tanan sila nagasalig sa imo, sa paghatag sa ila sing kalan-on kon ginakinahanglan nila ini.
28
Ginahatag mo ini sa ila, kag sila nagakaon sini, ginahatagan mo sila sing kalan-on, kag nagakabusog sila.
29
Kon magbiya ka, nagakahadlok sila, kon punggan mo ang imo pagginhawa, nagakamatay sila, kag nagabalik sila sa yab-ok nga ila ginhalinan.
30
Pero kon hatagan mo sila sing ginhawa, nagakabuhi sila, ginahatagan mo sang bag-o nga kabuhi ang duta.
31
Kabay nga magpadayon ang kagamhanan sang Ginoo sa walay katapusan! Kabay nga magkalipay ang Ginoo sa iya mga binuhatan!
32
Ginatulok niya ang duta, kag nagakurog ini, ginatandog niya ang mga bukid, kag nagaaso ini.
33
Magaamba ako sa Ginoo sa bug-os ko nga kabuhi, magakanta ako sing mga pagdayaw sa Dios tubtob nagakabuhi ako.
34
Kabay nga mahamut-an niya ang akon ambahanon, kay ginahatagan niya ako sing kalipay.
35
Kabay nga malaglag ang mga makasasala sa duta, kabay nga ang malaut mawala na! Dayawa ang Ginoo, O kalag ko! Dayawa ang Ginoo!
Ilonggo Bible 2012
Maayong Balita nga Biblia Philippine Bible Society, 2012