|
| 1 |
|
| Wysławiajcie JHWH! Wzywajcie Jego imienia! Oznajmiajcie wśród ludów Jego dzieła! |
|
| 2 |
|
| Śpiewajcie Mu! Grajcie Mu! Opowiadajcie o wszystkich Jego cudach! |
|
| 3 |
|
| Szczyćcie się Jego świętym imieniem! Niech raduje się serce szukających JHWH! |
|
| 4 |
|
| Szukajcie JHWH i Jego mocy, Szukajcie Jego oblicza nieprzerwanie! |
|
| 5 |
|
| Pamiętajcie o cudach, które uczynił, O znakach i sądach Jego ust, |
|
| 6 |
|
| [Wy], nasienie Abrahama, Jego sługi, [I] synowie Jakuba, Jego wybrańcy! |
|
| 7 |
|
| On, JHWH, jest naszym Bogiem, Jego sądy po całej ziemi, |
|
| 8 |
|
| Wiecznie pamięta o swoim przymierzu – O Słowie, które zlecił tysiącznemu pokoleniu – |
|
| 9 |
|
| Które zawarł z Abrahamem, Oraz o swojej przysiędze złożonej Izaakowi. |
|
| 10 |
|
| Ustanowił je jako ustawę dla Jakuba, Jako wieczne przymierze – dla Izraela, |
|
| 11 |
|
| Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan [Jako] przydział waszego dziedzictwa. |
|
| 12 |
|
| Gdy byli wciąż w małej liczbie, Nieliczni i obcy w niej, |
|
| 13 |
|
| I wędrowali od narodu do narodu, Z jednego królestwa do innego ludu, |
|
| 14 |
|
| Nie pozwolił nikomu ich uciskać I z powodu nich karał [nawet] królów: |
|
| 15 |
|
| Nie dotykajcie moich pomazańców I moim prorokom nie szkodźcie! |
|
| 16 |
|
| Przywołał też głód na ziemię, Skruszył całą podporę w chlebie. |
|
| 17 |
|
| Wysłał przed nimi człowieka, Sprzedanego w niewolę Józefa. |
|
| 18 |
|
| Upodlili pętami jego nogi; Żelazo przyszło mu na szyję |
|
| 19 |
|
| Do czasu, gdy nadeszło Jego Słowo – Wypowiedź JHWH go doświadczyła. |
|
| 20 |
|
| Król posłał – i rozkuł go, Władca ludów – i go wypuścił. |
|
| 21 |
|
| Ustanowił go panem swego domu I władcą całego swego mienia, |
|
| 22 |
|
| Aby karcił jego książąt zgodnie ze swym życzeniem I jego starców uczył mądrości. |
|
| 23 |
|
| Tak przybył Izrael do Egiptu I Jakub stał się przychodniem w ziemi Chama. |
|
| 24 |
|
| A [tam Bóg] bardzo rozmnożył swój lud, I uczynił go mocniejszym od jego nieprzyjaciół. |
|
| 25 |
|
| [Potem] odmienił ich serce, by Jego lud znienawidzili – By oszukiwali Jego sługi. |
|
| 26 |
|
| [I wtedy] posłał Mojżesza, swego sługę, Aarona, którego wybrał. |
|
| 27 |
|
| Spełniali pośród nich słowa, [którym towarzyszyły] Jego znaki, I cuda w ziemi Chama. |
|
| 28 |
|
| Zesłał ciemność i pociemniało – Nie przeszkodzili Jego Słowu. |
|
| 29 |
|
| Zamienił w krew ich wody I sprawił, że padły ich ryby. |
|
| 30 |
|
| Ich ziemia zaroiła się od żab – [Także] w pałacach ich królów. |
|
| 31 |
|
| Powiedział – i nadciągnął rój, Komary były we wszystkich granicach. |
|
| 32 |
|
| Spuścił im grad zamiast deszczu, Płomienie ognia – na ich ziemię; |
|
| 33 |
|
| Uderzył ich winorośl i figowce I połamał drzewa w ich granicach. |
|
| 34 |
|
| Powiedział i nadciągnęła szarańcza Oraz chrząszcz – bez liku. |
|
| 35 |
|
| [Te] pożarły całą zieleń ich ziemi, Pochłonęły owoce ich pól. |
|
| 36 |
|
| Uderzył też wszystkich pierworodnych w ich kraju, Pierwociny całej ich siły. |
|
| 37 |
|
| Potem wyprowadził ich ze srebrem i złotem, I nie było w ich plemionach kulawego. |
|
| 38 |
|
| Ucieszył się Egipt z ich wyjścia, Gdyż padł na nich strach z ich powodu. |
|
| 39 |
|
| Rozciągnął obłok dla osłony I ogień, by rozświetlał [im] noc. |
|
| 40 |
|
| Prosili – i zesłał mi przepiórki, I nasycił ich chlebem z niebios. |
|
| 41 |
|
| Otworzył skałę i popłynęły wody, Popłynęły strumieniem na pustyni. |
|
| 42 |
|
| Gdyż wspomniał na swe święte Słowo [Oraz na] swego sługę Abrahama, |
|
| 43 |
|
| I wyprowadził swój lud z weselem, Wśród okrzyków – swoich wybranych, |
|
| 44 |
|
| I dał im ziemie narodów, Posiedli dorobek ludów, |
|
| 45 |
|
| By przestrzegali Jego ustaw I trzymali się Jego Praw. Alleluja. Pieśń wyznania win i wdzięczności |
|
|
|
|