×

Kurmanji 2005

Zebûr 112

1
Pesnê Xudan bidin! Xwezî bi wan ku ji Xudan ditirsin, Bi emrên wî gellek dilşa dibin!
2
Wê nîjada wan li rûyê erdê hêzdar be, Wê nîjada rastan pîroz be.
3
Wê mala wî di firehî û dewlemendiyê de be, Rastdariya wî her û her bimîne.
4
Ji bo rastan di tariyê de ronahî dertê: Ew dilovan, keremdar û rastdar e.
5
Xwezî bi wî ku destfireh e û deyn dide, Ew karên xwe bi dadperwerî dike!
6
Ew tu car naleqe, Yê rastdar her û her tê bibîranîn.
7
Ew natirse ji xebera xerab, Bi Xudan ewledar e, dilê wî bêleq e.
8
Ew mêrxas e, natirse, Di dawiyê de, têkçûna dijminên xwe dibîne.
9
Wî belav kir, wî da hejaran; Rastdariya wî her û her dimîne, Qiloçê wî bilind dibe.
10
Yê xerab, vê dibîne, aciz dibe, Diranên xwe diqirçîne, dihele, diqede. Daxwaza xeraban tune dibe.
Kurdish Bible 2005
Kurdish New Testament and Psalms + Turkish Bible Society, 2005
:
Notayan Tomar Bikin