مقدس ڪلام توريت، زبور
|
| 1 |
| اي خداوند! آءٌ مايوسيءَ جي اونهاين مان تو کي پڪاريان ٿو. |
| 2 |
| اي ڌڻي! تون منهنجو آواز ٻڌ، اي منهنجا رب! منهنجي منٿ واري آواز تي پنهنجو ڪن ڏي. |
| 3 |
| جيڪڏهن تون خطائن جو حساب ڪندين، تہ پوءِ اي خداوند! ڪير آهي جيڪو تنهنجي آڏو بيهي سگھندو؟ |
| 4 |
| پر تو وٽ گناهن جي مغفرت آهي، تانتہ ماڻهو تنهنجي تعظيم ڪن. |
| 5 |
| منهنجي توڪل خداوند تي آهي، انهيءَ جي واعدي تي مون کي پورو ڀروسو آهي. |
| 6 |
| جيئن چوڪيدار صبح ٿيڻ جو انتظار ٿا ڪن، هائو، جيئن پهري وارا پرهہ ڦٽڻ لاءِ واجھائين ٿا، تيئن آءٌ انهن کان بہ وڌيڪ ڌڻيءَ لاءِ اوسيئڙو ٿو ڪريان. |
| 7 |
| اي بني اسرائيل وارؤ! پنهنجو ڀروسو خداوند تي رکو، ڇوجو هن وٽ دائمي ٻاجھہ ۽ جھجھو ڇوٽڪارو آهي. |
| 8 |
| بيشڪ هو ئي اسان بني اسرائيل کي، اسان جي سڀني گناهن کان ڇوٽڪارو ڏيندو. |
| نوٽس محفوظ ڪريو |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/sindhimuslim/psalms/130.mp3
150
130