ฉบับมาตรฐาน (THS) 2011
|
| 1 |
| ณ ริมฝั่งลำน้ำแห่งบาบิโลน ที่นั่นเรานั่งลง ร่ำไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน |
| 2 |
| เราแขวนพิณเขาคู่ของเรา ไว้ที่ต้นหลิว |
| 3 |
| เพราะที่นั่นผู้ที่จับเราเป็นเชลย เรียกให้เราร้องเพลง และผู้ที่กดขี่เรา ต้องการให้สนุกสนาน กล่าวว่า “จงร้องเพลงศิโยนสักบทหนึ่งให้เราฟัง” |
| 4 |
| เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ได้อย่างไร? ที่ในแผ่นดินต่างด้าว |
| 5 |
| เยรูซาเล็มเอ๋ย ถ้าข้าลืมเธอ ก็ขอให้มือขวาของข้าลืมฝีมือเสีย |
| 6 |
| ขอให้ลิ้นเกาะติดเพดานปาก ถ้าข้าไม่ระลึกถึงเธอ ถ้าข้ามิได้ตั้งเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของข้า |
| 7 |
| ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่คนเอโดมทำในวันที่เยรูซาเล็มแตก พวกเขาพูดว่า “จงทลายมัน จงทลายมัน จนถึงรากถึงโคนของมันเลย” |
| 8 |
| ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย เจ้าจะต้องถูกล้างผลาญ ผู้ที่ตอบแทนเจ้าให้สาสมกับที่เจ้าได้ทำกับเราก็เป็นสุข |
| 9 |
| ผู้ที่เอาลูกเด็กเล็กแดงของเจ้า เหวี่ยงกระแทกลงกับก้อนหินก็เป็นสุข |
| บันทึกหมายเหตุ |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/thaiths/psalms/137.mp3
150
137