×

ฉบับมาตรฐาน (THS) 2011

สดุดี ๑๓๗

1
ณ ริมฝั่งลำน้ำแห่งบาบิโลน ที่นั่นเรานั่งลง ร่ำไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน
2
เราแขวนพิณเขาคู่ของเรา ไว้ที่ต้นหลิว
3
เพราะที่นั่นผู้ที่จับเราเป็นเชลย เรียกให้เราร้องเพลง และผู้ที่กดขี่เรา ต้องการให้สนุกสนาน กล่าวว่า “จงร้องเพลงศิโยนสักบทหนึ่งให้เราฟัง”
4
เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ได้อย่างไร? ที่ในแผ่นดินต่างด้าว
5
เยรูซาเล็มเอ๋ย ถ้าข้าลืมเธอ ก็ขอให้มือขวาของข้าลืมฝีมือเสีย
6
ขอให้ลิ้นเกาะติดเพดานปาก ถ้าข้าไม่ระลึกถึงเธอ ถ้าข้ามิได้ตั้งเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของข้า
7
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่คนเอโดมทำในวันที่เยรูซาเล็มแตก พวกเขาพูดว่า “จงทลายมัน จงทลายมัน จนถึงรากถึงโคนของมันเลย”
8
ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย เจ้าจะต้องถูกล้างผลาญ ผู้ที่ตอบแทนเจ้าให้สาสมกับที่เจ้าได้ทำกับเราก็เป็นสุข
9
ผู้ที่เอาลูกเด็กเล็กแดงของเจ้า เหวี่ยงกระแทกลงกับก้อนหินก็เป็นสุข
Thai Bible (THS) 2011
เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ ฉบับมาตรฐาน
:
บันทึกหมายเหตุ