2014 کتاب مقدس فارسی
|
| 1 |
| غزل داوود. خدایا، مرا محافظت فرما، زیرا که در تو پناه جُستهام. |
| 2 |
| خداوند را گفتم: «تویی خداوندگار من؛ جز تو مرا چیز نیکویی نیست!» |
| 3 |
| و اما مقدسینی که بر زمینند، آنانند والامرتبگانی که همۀ خوشی من در ایشان است. |
| 4 |
| غمهای کسانی که در پی خدایی دیگر میشتابند، بسیار خواهد شد؛ هدایای خونی ایشان را نخواهم ریخت و نامشان را بر زبان نخواهم آورد. |
| 5 |
| خداوندا، تویی نصیبِ مقرر و پیالۀ من؛ تو سهم مرا نگاه میداری. |
| 6 |
| حدود من به جاهای دلپذیر افتاده است؛ میراثی دلانگیز به من رسیده. |
| 7 |
| خداوند را که به من مشورت میدهد، متبارک میخوانم؛ شبانگاه نیز دلم مرا تأدیب میکند. |
| 8 |
| خداوند را همواره پیش روی خود میدارم. چون بر دست راست من است، جنبش نخواهم خورد. |
| 9 |
| از این رو دلم شادمان است و تمام وجودم در وجد؛ پیکرم نیز در امنیت ساکن خواهد بود. |
| 10 |
| زیرا جانم را در هاویه وا نخواهی نهاد، و نخواهی گذاشت سرسپردۀ تو فساد را ببیند. |
| 11 |
| تو راه حیات را به من خواهی آموخت؛ در حضور تو کمال شادی است، و به دست راست تو لذتها تا ابدالآباد! |
| ذخیره یادداشت ها |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/persian2014/psalms/016.mp3
150
16