Ginalibutan ako sang madamo nga mga kaaway kaangay sang mga simaron, nagalibot sila sa akon kaangay sang mabangis nga mga simaron gikan sa duta sang Basan.
Nadula ang akon kusog, kaangay sang tubig nga naula sa duta. Wala nagaalangot ang akon mga tul-an, ang akon tagipusoon kaangay sang tinunaw nga talo sa akon dughan.
Ang grupo sang malaut nga mga tawo nagalibot sa akon, kaangay sang panong sang mga ido, ginakibon nila ako, gingus-ab nila ang akon mga kamot kag tiil.
“Dayawa ninyo sia, kamo nga mga alagad sang Ginoo! Pasidunggi ninyo sia, kamo nga mga kaliwat ni Jacob! Simbaha ninyo sia, kamo nga mga tawo sang Israel!
Wala niya ginapabay-i ang mga imol ukon ginapatumbayaan ang ila mga pag-antos, wala sia nagapalayo sa ila, kundi ginasabat niya ang ila pagpangayo sing bulig.”
Ang tanan nga mga kapungsoran magadumdom sa Ginoo, halin sa tagsa ka bahin sang kalibutan magabalik sila sa iya, ang tanan nga mga rasa magasimba sa iya.