|
| 1 |
|
| พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ทำไมทอดทิ้งข้าพเจ้า ทำไมพระองค์จึงห่างไกล ไม่มาช่วยกู้ข้าพเจ้า ห่างไกล ไม่ได้ยินเสียงร้องอันปวดร้าวของข้าพเจ้า |
|
| 2 |
|
| พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าร้องเรียกตลอดวัน แต่พระองค์ไม่ตอบ ตลอดคืนข้าพเจ้าก็ไม่ได้หยุดพัก |
|
| 3 |
|
| กระนั้นพระองค์นั่งบนบัลลังก์ เป็นองค์บริสุทธิ์ พระองค์คือผู้ที่อิสราเอลสรรเสริญ |
|
| 4 |
|
| บรรพบุรุษของเราวางใจในพระองค์ เขาทั้งหลายวางใจและพระองค์ช่วยกู้พวกเขา |
|
| 5 |
|
| พวกเขาร้องเรียกและพระองค์ช่วยเขาให้รอด พวกเขาวางใจในพระองค์และไม่ต้องอับอาย |
|
| 6 |
|
| แต่ข้าพเจ้าเป็นตัวหนอน ไม่ใช่คน ทุกคนดูหมิ่น ประชาชนดูแคลน |
|
| 7 |
|
| คนทั้งปวงที่เห็นข้าพเจ้าก็เย้ยหยัน ส่ายหัวและเหยียดหยามข้าพเจ้าว่า |
|
| 8 |
|
| “เขาวางใจในพระยาห์เวห์ ก็ให้พระยาห์เวห์ช่วยเขาสิ ในเมื่อพระองค์พอใจในตัวเขา ก็ให้พระองค์ช่วยกู้เขาสิ” |
|
| 9 |
|
| กระนั้นพระองค์นำข้าพเจ้าออกมาจากครรภ์ และทำให้ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ตั้งแต่อยู่ในอ้อมอกแม่ |
|
| 10 |
|
| ตั้งแต่เกิด ข้าพเจ้าก็ถูกทิ้งไว้กับพระองค์ ตั้งแต่ข้าพเจ้ายังอยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ก็เป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า |
|
| 11 |
|
| ขออย่าอยู่ไกลจากข้าพเจ้า เพราะความทุกข์ร้อนอยู่ใกล้ และไม่มีใครช่วยได้เลย |
|
| 12 |
|
| กระทิงมากมายล้อมข้าพเจ้าไว้ ฝูงโคถึกแห่งบาชานรุมล้อมข้าพเจ้า |
|
| 13 |
|
| พวกมันอ้าปากกว้างใส่ข้าพเจ้า เหมือนสิงโตคำรามที่กัดฉีกเหยื่อ |
|
| 14 |
|
| กำลังของข้าพเจ้าถูกเทออกไปเหมือนน้ำ กระดูกทุกซี่ของข้าพเจ้าหลุดจากข้อต่อ ใจของข้าพเจ้ากลายเป็นขี้ผึ้ง หลอมละลายภายในตัวข้าพเจ้า |
|
| 15 |
|
| ปาก ของข้าพเจ้าแห้งผากดั่งดินเผา ลิ้นของข้าพเจ้าเกาะติดเพดานปาก พระองค์ปล่อยให้ข้าพเจ้านอน เกลือกธุลีแห่งความตาย |
|
| 16 |
|
| พวกสุนัขล้อมรอบข้าพเจ้า กลุ่มคนชั่วรุมล้อมข้าพเจ้า พวกเขาแทง มือและเท้าของข้าพเจ้า |
|
| 17 |
|
| กระดูกทั้งหมดของข้าพเจ้าอยู่ในที่แจ้ง ผู้คนจ้องมองข้าพเจ้าอย่างสะใจ |
|
| 18 |
|
| พวกเขาเอาเสื้อผ้าของข้าพเจ้ามาแบ่งกัน และเอาเครื่องนุ่งห่มของข้าพเจ้ามาจับฉลาก |
|
| 19 |
|
| ส่วนพระองค์พระยาห์เวห์ ขออย่าอยู่ไกลจากข้าพเจ้า พระองค์เป็นกำลังของข้าพเจ้า โปรดรีบมาช่วยข้าพเจ้า |
|
| 20 |
|
| ขอช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากคมดาบ ช่วยชีวิตที่มีค่าของข้าพเจ้าจากอำนาจพวกสุนัข |
|
| 21 |
|
| ขอช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากปากสิงโต ให้พ้นจากเขาของวัวป่า |
|
| 22 |
|
| ข้าพเจ้าจะประกาศนามของพระองค์แก่ประชาชนของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุม |
|
| 23 |
|
| ท่านผู้ที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ จงสรรเสริญพระองค์! ลูกหลานทั้งสิ้นของยาโคบ จงสรรเสริญพระองค์! จงยำเกรงพระองค์ ลูกหลานทั้งสิ้นของอิสราเอล! |
|
| 24 |
|
| เพราะพระองค์ไม่ได้ดูหมิ่นหรือเหยียดหยาม ความทุกข์ทรมานของคนที่ตกทุกข์ พระองค์ไม่ได้ซ่อนหน้าจากเขา แต่ฟังเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากเขา |
|
| 25 |
|
| ข้าพเจ้าร้องสรรเสริญในที่ชุมนุมใหญ่มาจากพระองค์ ข้าพเจ้าจะทำตามคำปฏิญาณต่อหน้าบรรดาคนที่ยำเกรงพระองค์ |
|
| 26 |
|
| คนยากไร้จะได้กินและอิ่มหนำ คนเหล่านั้นที่เสาะหาพระยาห์เวห์จะสรรเสริญพระองค์ ขอให้จิตใจของพวกท่านมีชีวิตอยู่ตลอดกาล! |
|
| 27 |
|
| ทั่วทุกมุมโลกจะระลึกได้ และหันมาหาพระยาห์เวห์ ทุกครอบครัวของชนชาติต่างๆ จะหมอบกราบต่อหน้าพระองค์ |
|
| 28 |
|
| เพราะอำนาจการปกครองเป็นของพระยาห์เวห์ และพระองค์ปกครองเหนือชนชาติทั้งหลาย |
|
| 29 |
|
| บรรดาคนมั่งคั่งในโลกจะฉลองและนมัสการพระองค์ ทุกคนที่กลับสู่ผงคลีดินจะคุกเข่าต่อหน้าพระองค์ คือคนที่ไม่สามารถรักษาชีวิตตนไว้ได้ |
|
| 30 |
|
| บรรดาลูกหลานจะปรนนิบัติพระองค์ มนุษย์จะกล่าวถึงพระยาห์เวห์ให้คนรุ่นต่อไปฟัง |
|
| 31 |
|
| พวกเขาจะประกาศความชอบธรรมของพระองค์ แก่ชนรุ่นหลังที่ยังไม่เกิด ว่าพระองค์ได้ทำเช่นนั้นแล้ว |
|
|
|
|