Dabiden psalmoa, gançutua içan cedin aitzinecoa. Jauna da ene arguia, eta ene gueriça; noren beldur içanen naiz? Jauna da ene biciaren çaina: norc ikaratuco nau?
Gauça bat galdatu diot Jaunari, eta bilhaturen dut ongui; hura da ene bicitzeco egun oroz Jaunaren etchean egotea, Ikus detzadan Jaunaren goçoac, eta ene beguiz ikusca deçadan haren temploa.
Harriaren gainean alchatu nau; eta orai ene burua ene etsaien gainetic goratu du. Inguruca ibili naiz, eta haren tabernaclean imolatu dut deihadarreco bitima: cantatuco dut eta psalmoac erranen diozcat Jaunari.
Ez biaçaçu ene ganic aldara çure beguithartea; ez beçaite çure hasarrean aldara çure cerbitzaria ganic. Içan çaite ene lagunçaile, ez beneçaçu bazterrerat utz, ez-eta arbuia, oi ene Jainco salbagarria.