Sang nag-abut sa akon ang mga manughikot sang malaut, sa pagkaon sang akon unud, ang akon mga kasumpung kag ang akon mga kaaway, nasandad sila kag napukan.
Bisan ang kasoldadosan magpahamtang sing dologan batok sa akon, ang akon tagiposoon dili mahadluk; bisan ang inaway mag-abut batok sa akon, walay sapayan magasalig ako.
Isa ka butang ang ginpangayo ko sa Ginoo, nga pangitaon ko; nga makapuyo ako sa balay sang Ginoo sa tanan nga adlaw sang akon kabuhi, sa pagtan-aw sang katahuman sang Ginoo, kag sa pagpamalandong sa iya templo.
Kag karon ang akon olo manginlabaw sa akon mga kaaway sa palibut nakon; kag magadolot ako sa iya layanglayang sing mga halad sang kasadya; magaamba ako kag magaamba sing mga pagdayaw sa Ginoo.
Dili pagpalipdi ang imo nawung sa akon. Dili pag-isikway sa kaakig ang imo alagad, ikaw nangin-akon bulig. Dili ako pagsobola, dili ako pagbayai, O Dios sang akon kaluwasan!
Dili ako pag-itugyan sa kabubut-on sang akon mga kasumpung; kay ang dimatuud nga mga saksi nagatindug batok sa akon, kag ang mga nagapusnga sing kapintas.