×

Kurmanji 2005

Zebûr 32

1
Xwezî bi wî ku serhildana wî hatiye bexişandin, Gunehê wî hatiye nixamtin!
2
Xwezî bi wî ku Xwedê jê re guneh nenivîsandiye, Di ruhê wî de hîle nîye!
3
Heta ku min sûcê xwe li xwe dananî, Tevahiya rojê ji nalînê, Hestiyên min heliyan.
4
Çimkî şev û roj, Destê te li ser min giran bû. Derman di çokê min de nema, wek ziwahiya havînê.
5
Min ji te re diyar kir gunehê xwe, Min nenuxamt sûcê xwe. Min ji Xudan re got, «Ezê serhildanên xwe bêjim.» Te bexişand sûc û gunehên min.
6
Loma bila her evdê te yê dilsoz Gava ku hewcedar e bi dua ji te bixwazin. Da ku negihîje wan rabûna avên mezin.
7
Tu yî stara min, Tu min diparêzî ji tengahiyan, Bi îlahiyên rizgariyê dipêçî dora min.
8
Ezê te perwerde bikim, riya ku diçîyê hînî te bikim, Şîret li te bikim, Çavê min li ser te ye.
9
Bêfêm nebin wek hesp û hêstiran; Lixab û hevsar lazim e ji bo girtina wan, Yan na, ew nêzik nabin mirovan.
10
Gellek e kedera xeraban, Belê hezkirin dipêçe, dora yên ku xwe dispêrin Xudan.
11
Ey rastno, bi Xudan şa bin, dilşa bin; Ey dilpakno, Hemû bi şahî biqîrîn!
Kurdish Bible 2005
Kurdish New Testament and Psalms + Turkish Bible Society, 2005
:
Notayan Tomar Bikin