2005 کتاب مقدس فارسی
|
| 1 |
| خوشابحال كسی كه گناهانش آمرزيده شده و خطاهايش بخشيده شده است! |
| 2 |
| خوشابحال كسی كه خداوند او را مجرم نمیشناسد و حيله و تزويری در وجودش نيست. |
| 3 |
| گناهم وقتی آن را اعتراف نمیكنم، وجود مرا مثل خوره میخورد و تمام شب غصه و گريه امانم نمیدهد! |
| 4 |
| تو، ای خداوند، شب و روز مرا تنبيه میكنی، بطوری كه طراوات و شادابی خود را از دست میدهم و خرد میشوم. |
| 5 |
| اما وقتی در حضور تو به گناه خود اعتراف میكنم و از پوشاندن جرمم خودداری نمینمايم و به خود میگويم: «بايد گناه خود را نزد خداوند اقرار كنم»، تو نيز گناه مرا میآمرزی. |
| 6 |
| بنابراين، هر شخص با ايمانی بمحض آگاه شدن از گناه خود، بايد تا فرصت باقی است آن را در حضور تو اعتراف كند. طوفان حوادث هرگز به چنين شخصی آسيب نخواهد رساند. |
| 7 |
| تو پناهگاه من هستی و مرا از بلا حفظ خواهی كرد. دل مرا با سرودهای پيروزی و رهايی شاد خواهی ساخت! |
| 8 |
| خداوند میفرمايد: «تو را هدايت خواهم نمود و راهی را كه بايد بروی به تو تعليم خواهم داد؛ تو را نصيحت خواهم كرد و چشم از تو برنخواهم داشت! |
| 9 |
| پس، مانند اسب و قاطر نباش كه با لگام و افسار هدايت و رام میشوند و از خود فهم و شعوری ندارند!» |
| 10 |
| غم و غصۀ اشخاص شرور پايان ندارد؛ اما هر كه به خداوند توكل كند از رحمت او برخوردار خواهد شد. |
| 11 |
| ای نيكان، بسبب آنچه خداوند انجام داده است شادی كنيد! ای پاكدلان، بانگ شادی برآوريد! |
| ذخیره یادداشت ها |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/persian2005/psalms/032.mp3
150
32