|
| 1 |
|
| ถึงหัวหน้านักร้อง มัสคิลบทหนึ่งของตระกูลโคราห์ ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินกับหู บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์เล่าให้ฟัง ถึงพระราชกิจซึ่งพระองค์ทรงทำในสมัยของพวกเขา ในสมัยโบราณกาลนั้น |
|
| 2 |
|
| พระองค์ทรงขับไล่บรรดาประชาชาติออกไปด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง แต่พระองค์ทรงปลูกบรรพบุรุษไว้ พระองค์ทรงทำให้ชาวประเทศทั้งหลายทุกข์ใจ แต่ทรงปล่อยบรรพบุรุษเป็นอิสระ |
|
| 3 |
|
| เพราะเขาทั้งหลายไม่ได้ยึดแผ่นดินนั้นด้วยดาบของเขาเอง อีกทั้งแขนของเขาก็มิได้นำชัยชนะมาให้ แต่โดยพระหัตถ์ขวา และพระกรของพระองค์ และโดยความสว่างแห่งพระพักตร์ของพระองค์ เพราะพระองค์พอพระทัยเขาเหล่านั้น |
|
| 4 |
|
| ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์ ขอประทาน ชัยชนะแก่ยาโคบ |
|
| 5 |
|
| ข้าพระองค์ทั้งหลายดันศัตรูออกไปโดยพระองค์ พวกข้าพระองค์เหยียบบรรดาผู้ที่ต่อสู้ข้าพระองค์ลงโดยพระนามของพระองค์ |
|
| 6 |
|
| เพราะข้าพระองค์มิได้วางใจในคันธนูของข้าพระองค์ และดาบของข้าพระองค์ก็ช่วยข้าพระองค์ให้รอดไม่ได้ |
|
| 7 |
|
| แต่พระองค์ได้ทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้พ้นจากศัตรู และทรงให้ผู้เกลียดชังพวกข้าพระองค์อับอาย |
|
| 8 |
|
| ข้าพระองค์ทั้งหลายอวดถึงพระเจ้าเสมอ และพวกข้าพระองค์จะยกย่องพระนามของพระองค์เป็นนิตย์ เส-ลาห์ |
|
| 9 |
|
| แต่พระองค์ได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลาย และให้พวกข้าพระองค์ขายหน้า และมิได้เสด็จออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลาย |
|
| 10 |
|
| พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายล่าถอยจากศัตรู และคนที่เกลียดพวกข้าพระองค์ก็ได้ของริบไป |
|
| 11 |
|
| พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นเหมือนแกะที่ใช้เป็นอาหาร และทรงกระจายพวกข้าพระองค์ไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ |
|
| 12 |
|
| พระองค์ทรงขายประชากรของพระองค์ไปด้วยราคาถูก ไม่ทรงได้อะไรจากการขายนั้น |
|
| 13 |
|
| พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นที่เยาะเย้ยของเพื่อนบ้าน เป็นที่ดูถูกและดูหมิ่นแก่ผู้ที่อยู่รอบพวกข้าพระองค์ |
|
| 14 |
|
| พระองค์ทรงทำให้พวกข้าพระองค์เป็นคำล้อเลียนท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เป็นที่หัวเราะท่ามกลางชาวประเทศทั้งหลาย |
|
| 15 |
|
| ความขายหน้าอยู่ตรงหน้าข้าพระองค์วันยังค่ำ และความอับอายคลุมหน้าข้าพระองค์ไว้ |
|
| 16 |
|
| เนื่องด้วยเสียงของคนเยาะเย้ยและคนด่าทอ เนื่องด้วยศัตรูและผู้แก้แค้น |
|
| 17 |
|
| สิ่งทั้งปวงนี้เกิดกับข้าพระองค์ทั้งหลาย แม้ว่าพวกข้าพระองค์ไม่ได้ลืมพระองค์ หรือทำผิดต่อพันธสัญญาของพระองค์ |
|
| 18 |
|
| จิตใจของข้าพระองค์ทั้งหลายก็มิได้หันเห ย่างเท้าของพวกข้าพระองค์ก็มิได้พรากจากพระมรรคา ของพระองค์ |
|
| 19 |
|
| พระองค์ยังทรงบดขยี้ข้าพระองค์ทั้งหลายในที่ของหมาป่า และคลุมพวกข้าพระองค์ไว้ด้วยเงามัจจุราช |
|
| 20 |
|
| ถ้าข้าพระองค์ทั้งหลายได้ลืมพระนามพระเจ้า หรือพนมมือของตนไหว้พระอื่น |
|
| 21 |
|
| พระเจ้าจะไม่ทรงทราบเรื่องนี้หรือ? เพราะพระองค์ทรงทราบความลึกลับของจิตใจ |
|
| 22 |
|
| เพราะเห็นแก่พระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกฆ่าวันยังค่ำ และถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับเอาไปฆ่า |
|
| 23 |
|
| ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงตื่นเถิด ไฉนบรรทมอยู่? ขอทรงตื่นขึ้นเถิด ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เป็นนิตย์ |
|
| 24 |
|
| ไฉนพระองค์ซ่อนพระพักตร์เสีย? ไฉนทรงลืมความทุกข์ยากและการที่ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกบีบบังคับ? |
|
| 25 |
|
| เพราะจิตใจข้าพระองค์ทั้งหลายโน้มถึงผงคลี ร่างกายของพวกข้าพระองค์เกาะติดดิน |
|
| 26 |
|
| ขอทรงลุกขึ้นมาช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด ขอทรงไถ่พวกข้าพระองค์เพื่อเห็นแก่ความรักมั่นคงของพระองค์ |
|
|
|
|