|
| 1 |
|
| လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔၊ ဤအရာကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။ ကမာၻေလာက၌ေနထိုင္သူအေပါင္းတို႔၊ စူးစိုက္နားေထာင္ၾကေလာ့။ |
|
| 2 |
|
| အယုတ္အျမတ္၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေ႐ြး အတူတကြစူးစိုက္နားေထာင္ၾကေလာ့။ |
|
| 3 |
|
| ငါ၏ႏႈတ္သည္ ဉာဏ္ပညာစကားကိုႁမြက္ဆိုမည္။ ငါ့စိတ္ႏွလုံး၏စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈသည္ ထိုးထြင္းဉာဏ္ကိုေပးမည္။ |
|
| 4 |
|
| ငါသည္ သုတၱံစကားတို႔ကိုဂ႐ုစိုက္နားေထာင္မည္။ ငါ၏ပေဟဠိကို ေစာင္းတီး၍ဖြင့္ျပမည္။ |
|
| 5 |
|
| ငါ့ကိုလိမ္လည္လွည့္စားေသာသူတို႔၏ဒုစ႐ိုက္က ငါ့ကိုဝိုင္းရံ၍ ငါဒုကၡေရာက္ေသာေန႔ရက္မ်ား၌ ငါသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေၾကာက္႐ြံ႕ရမည္နည္း။ |
|
| 6 |
|
| ထိုသူတို႔သည္ မိမိတို႔၏ဥစၥာပစၥည္းကိုကိုးစား၍ မိမိတို႔၏ဓနဥစၥာႂကြယ္ဝမႈ၌ ဂုဏ္ယူဝါႂကြားၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| လူသည္ သူတစ္ပါးကို လုံးဝေ႐ြးႏုတ္ကယ္တင္၍မရႏိုင္။ မိမိအတြက္ေ႐ြးႏုတ္စရာအဖိုးအခကိုလည္း ဘုရားသခင္အား မေပးႏိုင္။ |
|
| 8 |
|
| အေၾကာင္းမူကား လူ၏အသက္ကိုေ႐ြးႏုတ္ရန္ အဖိုးအခသည္ အလြန္ႀကီး၏။ |
|
| 9 |
|
| သို႔ျဖစ္၍ လူသည္ ပုပ္ပ်က္ျခင္းႏွင့္မႀကဳံေတြ႕ရဘဲ ထာဝရအသက္ရွင္ႏိုင္ေရးကို လုံးဝစြန႔္လႊတ္ရ၏။ |
|
| 10 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ပညာရွိတို႔သည္ ေသၾကရသည့္နည္းတူ မိုက္မဲေသာသူႏွင့္ အသိတရားမဲ့ေသာသူသည္လည္း ပ်က္စီးသြား၍ မိမိတို႔၏ဥစၥာပစၥည္းကို သူတစ္ပါးတို႔အတြက္ထားခဲ့ရသည္ကို လူသည္ေတြ႕ျမင္ရလိမ့္မည္။ |
|
| 11 |
|
| ထိုသူတို႔က မိမိတို႔အိမ္သည္ အစဥ္အၿမဲတည္၍ မိမိတို႔ေနထိုင္ရာအရပ္သည္ မ်ိဳးဆက္အစဥ္အဆက္တည္လိမ့္မည္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ေျမကြက္တို႔ကို မိမိတို႔အမည္ျဖင့္မွည့္ေခၚၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| သို႔ေသာ္ လူသည္ ဂုဏ္အရွိန္အဝါ၌ တည္ၿမဲရသည္မဟုတ္။ သူသည္ ေသေက်ပ်က္စီးတတ္ေသာတိရစာၦန္ႏွင့္တူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ဤသည္ကား မိမိကိုယ္မိမိယုံၾကည္အားထားေသာသူတို႔ႏွင့္ ထိုသူတို႔၏စကားကိုႏွစ္သက္၍ သူတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ေသာသူတို႔၏လမ္းျဖစ္၏။ |
|
| 14 |
|
| သူတို႔သည္ မရဏာႏိုင္ငံအတြက္ သိုးကဲ့သို႔ လ်ာထားျခင္းခံရ၍ ေသျခင္းသည္ သူတို႔ကိုထိန္းေက်ာင္းလိမ့္မည္။ ေျဖာင့္မွန္ေသာသူတို႔သည္ နံနက္အခ်ိန္၌ ထိုသူတို႔ကိုအုပ္စိုးၾကလိမ့္မည္။ ထိုသူတို႔၏႐ုပ္သဏၭာန္သည္ မိမိတို႔ေနထိုင္ရာအရပ္မွေဝးကြာသည့္ မရဏာႏိုင္ငံ၌ေဆြးျမည့္ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 15 |
|
| သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကိုေခၚယူေတာ္မူမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ငါ၏စိတ္ဝိညာဥ္ကို မရဏာႏိုင္ငံ၏လက္မွ ေ႐ြးႏုတ္ကယ္တင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ |
|
| 16 |
|
| လူတစ္ဦးသည္ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝလာ၍ သူ႔အိမ္၏ဘုန္းစည္းစိမ္တိုးပြားလာေသာအခါ သင္သည္ မဝံ့မရဲမျဖစ္ႏွင့္။ |
|
| 17 |
|
| အေၾကာင္းမူကား သူေသဆုံးေသာအခါ မည္သည့္အရာကိုမွ် ယူေဆာင္သြားႏိုင္မည္မဟုတ္။ သူ၏ဘုန္းအသေရသည္ သူ႔ေနာက္လိုက္ပါဆင္းသြားလိမ့္မည္မဟုတ္။ |
|
| 18 |
|
| သူသည္ အသက္ရွင္ေနစဥ္ မိမိကိုယ္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးတတ္၏။ သင္သည္ မိမိအတြက္ ေကာင္းေသာအမႈကိုျပဳသည့္အခါလည္း လူတို႔သည္ သင့္ကိုခ်ီးမြမ္းတတ္ၾက၏။ |
|
| 19 |
|
| သို႔ေသာ္ သူသည္ မိမိဘိုးေဘးတို႔၏မ်ိဳးဆက္ရွိရာအရပ္တည္းဟူေသာ အလင္းကိုမည္သည့္အခါမွ်မျမင္ရသည့္အရပ္သို႔ ေရာက္သြားလိမ့္မည္။ |
|
| 20 |
|
| လူသည္ ဂုဏ္အရွိန္အဝါ၌ရွိေသာ္လည္း အသိဉာဏ္မရွိလွ်င္ ေသေက်ပ်က္စီးတတ္ေသာတိရစာၦန္မ်ားႏွင့္တူ၏။ |
|
|
|
|