مقدس ڪلام توريت، زبور
|
| 1 |
| اهي احمق هوندا جيڪي پنهنجيءَ دل ۾ چون ٿا تہ ”خدا تہ آهي ئي ڪونہ.“ اهڙا ماڻهو بڇڙا آهن ۽ ڪراهت جهڙا ڪم ڪن ٿا. منجھن اهڙو ڪوبہ ڪونهي جيڪو نيڪي ڪري. |
| 2 |
| خدا عرش عظيم کان بني آدم تي نگاهہ ڪري ٿو، انهيءَ لاءِ جو هو ڏسي تہ ڇا ڪو سمجھو ۽ سندس طالب آهي. |
| 3 |
| پر اهي سڀ جو سڀ سڌي رستي کان ڦري ويا آهن، ۽ هڪجهڙا ڪنا ٿيا آهن. منجھن اهڙو ڪوبہ ڪونهي جيڪو نيڪي ڪري، هائو، هڪڙو بہ نہ. |
| 4 |
| خدا چوي ٿو تہ ”ڇا انهن بدڪارن کي ڪا سمجھہ ڪانهي؟ هو منهنجي ماڻهن کي ائين ٿا کائين جيئن ماني کائبي آهي. اُهي مون خدا جو نالو ڪڏهن بہ نہ ٿا وٺن.“ |
| 5 |
| جتي اڳ ۾ هو بيخوف رهندا هئا، اتي کين سخت دهشت وٺي ويندي. شڪست هنن کي خوار خراب ڪندي، ڇوجو خدا کين رد ڪيو آهي. هائو، سندس قوم جو گھيرو ڪندڙن جي هڏين کي خدا دز ڪري ڇڏيندو. |
| 6 |
| شال بني اسرائيل جو بچاءُ صيئون منجھان ٿئي! جڏهن خدا پنهنجي قوم کي وري خوشحال ڪندو، تڏهن بني يعقوب سرها ٿيندا، هائو، بني اسرائيل خوشيون ملهائيندا. |
| نوٽس محفوظ ڪريو |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/sindhimuslim/psalms/053.mp3
150
53