|
| 1 |
|
| အို ဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်၏ဆုတောင်းသံကို စူးစိုက်နားထောင်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်အသနားခံသည်ကိုလည်း လျစ်လျူရှုတော်မမူပါနှင့်။ |
|
| 2 |
|
| အကျွန်ုပ်ကိုအာရုံစိုက်နားထောင်၍ အကျွန်ုပ်ကို ထူးတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်သည် အကျွန်ုပ်၏စိတ်ဒုက္ခကြောင့် နေမထိထိုင်မသာဖြစ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပါ၏။ |
|
| 3 |
|
| ရန်သူ၏အသံနှင့် ဆိုးယုတ်သောသူ၏ဖိစီးမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပါ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အကျွန်ုပ်အပေါ် ဆင်းရဲဒုက္ခကျရောက်စေ၍ အကျွန်ုပ်ကိုအမျက်ထွက်လျက် အငြိုးထားကြပါ၏။ |
|
| 4 |
|
| အကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးသည် အကျွန်ုပ်အထဲ၌ တုန်လှုပ်လျက်နေပါ၏။ သေခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများသည် အကျွန်ုပ်အပေါ်ကျရောက်လာပါ၏။ |
|
| 5 |
|
| ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းသည် အကျွန်ုပ်အပေါ်ကျရောက်၍ ကြောက်ရွံ့စိတ်သည်လည်း အကျွန်ုပ်ကိုလွှမ်းမိုးလျက်ရှိပါ၏။ |
|
| 6 |
|
| ထိုအခါ ငါက “ငါ၌ ချိုးငှက်ကဲ့သို့အတောင်ရှိခဲ့လျှင် ငါသည် ပျံသန်းသွား၍ နားနေပေလိမ့်မည်။ |
|
| 7 |
|
| ကြည့်ရှုလော့။ ငါသည် ဝေးရာသို့ထွက်ပြေး၍ တောကန္တာရ၌နေပေလိမ့်မည်။ |
|
| 8 |
|
| လေပြင်းဘေးမှလည်းကောင်း၊ မုန်တိုင်းဘေးမှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်ရာသို့ ငါအလျင်အမြန်သွားပေလိမ့်မည်”ဟု ဆို၏။ |
|
| 9 |
|
| အို ဘုရားရှင်၊ သူတို့၏စကားကို ရှုပ်ထွေးကွဲပြားစေတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် မြို့ထဲ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားမှုကို တွေ့မြင်ရပါ၏။ |
|
| 10 |
|
| သူတို့သည် ထိုမြို့ကို ၎င်း၏မြို့ရိုးပေါ်မှ နေ့ညမပြတ်လှည့်ပတ်ကြပါ၏။ အပြစ်ဒုစရိုက်နှင့်အခက်အခဲပြဿနာသည်လည်း ထိုမြို့ထဲ၌ရှိပါ၏။ |
|
| 11 |
|
| ယုတ်မာစဉ်းလဲမှုသည် ထိုမြို့ထဲ၌ရှိ၍ ဖိနှိပ်ခြယ်လှယ်ခြင်းနှင့်လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်းသည် ထိုမြို့၏လမ်းမပေါ်မှ မည်သည့်အခါမျှ ထွက်ခွာလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ |
|
| 12 |
|
| အမှန်စင်စစ် ငါ့ကိုကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သောသူသည် ရန်သူမဟုတ်။ ဟုတ်လျှင် ငါခံနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ငါ့တစ်ဖက်၌ မိမိကိုယ်ကိုချီးမြှောက်သောသူသည် ငါ့ကိုမုန်းသောသူမဟုတ်။ ဟုတ်လျှင် သူမမြင်အောင် ငါပုန်းရှောင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ |
|
| 13 |
|
| သို့သော် ထိုသူမှာ ငါကဲ့သို့သောလူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငါ့အပေါင်းအဖော်၊ ငါ့အသိမိတ်ဆွေဖြစ်သော သင်ပင်ဖြစ်ပါသည်တကား။ |
|
| 14 |
|
| ငါတို့သည် အချင်းချင်း ရင်းနှီးစွာဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်သို့ လူအစုအဝေးနှင့်အတူ သွားခဲ့ကြ၏။ |
|
| 15 |
|
| သေခြင်းသည် သူတို့ကို ရုတ်တရက်ဖမ်းပါစေ။ သူတို့သည် မရဏာနိုင်ငံသို့ အရှင်လတ်လတ်ဆင်းသွားကြရပါစေ။ အကြောင်းမူကား မကောင်းမှုတို့သည် သူတို့တည်းခိုနေထိုင်ရာနေရာ သူတို့အလယ်၌ရှိကြ၏။ |
|
| 16 |
|
| ငါသည် ဘုရားသခင်ကိုခေါ်၍ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကိုကယ်တင်တော်မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| နေဝင်ချိန်၊ နံနက်ချိန်၊ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ငါသည် ညည်းတွားပြောဆိုလျက် အော်ဟစ်မြည်တမ်းသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ငါ၏အသံကိုကြားတော်မူလိမ့်မည်။ |
|
| 18 |
|
| များစွာသောသူတို့သည် ငါ့ကိုဆန့်ကျင်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ငါရင်ဆိုင်ရသောစစ်မက်ထဲမှ ငါ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဘေးကင်းစွာ ရွေးနုတ်ကယ်တင်တော်မူ၏။ |
|
| 19 |
|
| ရှေးကာလကပင် စိုးစံတော်မူသောဘုရားသခင်သည် ကြား၍ သူတို့ကိုနှိမ့်ချတော်မူလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှပြောင်းလဲခြင်းမရှိကြ။ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်းမရှိကြ။ |
|
| 20 |
|
| ထိုသို့သောသူသည် သူ၏မိတ်ဆွေများကို လက်ရောက်ကျူးလွန်၍ သူ၏ပဋိညာဉ်ကို ရှုတ်ချလေပြီ။ |
|
| 21 |
|
| သူ၏နှုတ်သည် ထောပတ်ကဲ့သို့ညက်ညောသော်လည်း သူ၏စိတ်နှလုံး၌ စစ်မက်ရှိ၏။ သူ၏စကားတို့သည် ဆီထက်ချောမွတ်သော်လည်း ဆွဲထုတ်ထားသောဓားများဖြစ်ကြ၏။ |
|
| 22 |
|
| သင်၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထာဝရဘုရားထံ၌ ချထားလော့။ သို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်သည် သင့်ကိုထောက်မတော်မူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူကို မည်သည့်အခါမျှ တုန်လှုပ်စေတော်မူမည်မဟုတ်။ |
|
| 23 |
|
| သို့သော် အို ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူတို့ကို ပုပ်ပျက်ရာတွင်းထဲသို့ဆင်းသွားစေတော်မူ၏။ သွေးဆာသောသူနှင့် လိမ်လည်လှည့်ဖြားသော သူတို့သည် မိမိတို့နေ့ရက်ကာလ၏ထက်ဝက်မျှပင် အသက်ရှင်ရမည်မဟုတ်။ အကျွန်ုပ်မူကား ကိုယ်တော်ကိုယုံကြည်ကိုးစားပါမည်။ |
|
|
|
|