|
| 1 |
|
| اي ڌرتيءَ جا سڀيئي رهاڪؤ! خدا جي حضور ۾ خوشيءَ جو نعرو هڻو. |
|
| 2 |
|
| اوهين سندس نالي جي عظمت جا گيت ڳايو، هائو، اوهين سندس شاندار واکاڻ بيان ڪريو. |
|
| 3 |
|
| اوهين خدا کي هيئن چئو تہ ”تنهنجا ڪم ڪيڏا نہ هيبتناڪ آهن، تنهنجي عظيم قدرت جي ڪري دشمن بہ اچي تنهنجي پيش ٿا پون. |
|
| 4 |
|
| سڄي ڌرتي تو کي سجدو ڪندي ۽ تنهنجا گيت ڳائيندي. هائو، اُهي تنهنجي نالي جا گيت پيا ڳائيندا.“ |
|
| 5 |
|
| اچو، اچي ڏسو تہ خدا ڇا ڇا ڪيو آهي. هو بني آدم جي وچ ۾ هيبتناڪ ڪم ٿو ڪري. |
|
| 6 |
|
| هن سمنڊ کي ڦيرائي سڪي زمين ڪري ڇڏيو هو، ۽ درياءَ کي پڻ، تہ جيئن اسان جا ابا ڏاڏا انهيءَ مان پيادل لنگھي وڃن. اچو تہ سندس انهن ڪمن جي ڪري اسين خوشيون ملهايون. |
|
| 7 |
|
| هو پنهنجيءَ قدرت سان هميشہ جي لاءِ حڪمران آهي. سندس اکيون قومن کي ڏسنديون ٿيون رهن، سو ڪوبہ خدا جي خلاف بغاوت نہ ڪري. |
|
| 8 |
|
| اي قومون! اسان جي خدا کي سڳورو چئو. اوهين بلند آواز ۾ سندس ساراهہ ڪريو. |
|
| 9 |
|
| هن اسان جي پيرن کي پاتال ۾ ڪرڻ کان بچايو آهي، هائو، هن اسان کي موت کان بچائي ورتو آهي. |
|
| 10 |
|
| بيشڪ اي خدا! تو اسان کي آزمائي ڇڏيو آهي، جيئن چانديءَ کي پرکبو آهي تيئن تو اسان کي پرکيو آهي. |
|
| 11 |
|
| تو اسان کي ڦندي ۾ ڦاسائي ڇڏيو هو، ۽ اسان جي پٺيءَ تي ڳرو بار رکيو هو. |
|
| 12 |
|
| تو ئي اسان جي سرن مٿان دشمنن کي گذاريو هو. بلڪ اسين باهہ ۽ پاڻيءَ جهڙين مصيبتن مان بہ گذريا هئاسين. پر تو هاڻي اسان کي ڪڍي آباد هنڌ تي آندو آهي. |
|
| 13 |
|
| آءٌ تنهنجي گھر ۾ ساڙڻ واريون قربانيون کڻي ايندس، ۽ پنهنجيون باسون تو وٽ آڻي پوريون ڪندس، |
|
| 14 |
|
| هائو، اهي باسون جيڪي مصيبت جي وقت مون پنهنجي زبان سان باسيون هيون. |
|
| 15 |
|
| سو آءٌ گھٽن، ڍڳن ۽ ٻڪرن جون قربانيون تنهنجي لاءِ ساڙي پيش ڪندس. هائو، انهن ٿلهن متارن جانورن جون قربانيون ، جن جي خوشبوءِ تنهنجي حضور اچي پهچي. |
|
| 16 |
|
| اوهين سڀ جيڪي خدا جو خوف ٿا رکو سي اچي ٻڌو، آءٌ اوهان کي ٻڌائيندس تہ هن مون لاءِ ڇا ڇا ڪيو آهي. |
|
| 17 |
|
| مون کيس وڏي آواز سان مدد جي لاءِ پڪاريو هو، ۽ پنهنجيءَ زبان سان سندس واکاڻ ڪئي هئم. |
|
| 18 |
|
| جيڪڏهن منهنجيءَ دل ۾ ڪابہ بڇڙائي سانڍيل هجي ها، تہ منهنجو رب منهنجي بلڪل ڪين ٻڌي ها. |
|
| 19 |
|
| مگر خدا سچ پچ منهنجي ٻڌي آهي، ۽ منهنجي دعا واري آواز تي ڌيان ڏنو اٿائين. |
|
| 20 |
|
| بيشڪ خدا سڳورو آهي، جنهن نہ تہ منهنجي دعا رد ڪئي آهي، ۽ نہ ئي وري مون تان پنهنجي دائمي شفقت هٽائي اٿائين. |
|
|
|
|