|
| 1 |
|
| Psalmus David, filiorum Jonadab, et priorum captivorum. [In te, Domine, speravi; non confundar in ternum. |
|
| 2 |
|
| In justitia tua libera me, et eripe me: inclina ad me aurem tuam, et salva me. |
|
| 3 |
|
| Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias: quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu. |
|
| 4 |
|
| Deus meus, eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis, et iniqui: |
|
| 5 |
|
| quoniam tu es patientia mea, Domine; Domine, spes mea a juventute mea. |
|
| 6 |
|
| In te confirmatus sum ex utero; de ventre matris me tu es protector meus; in te cantatio mea semper. |
|
| 7 |
|
| Tamquam prodigium factus sum multis; et tu adjutor fortis. |
|
| 8 |
|
| Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam. |
|
| 9 |
|
| Ne projicias me in tempore senectutis; cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me. |
|
| 10 |
|
| Quia dixerunt inimici mei mihi, et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum, |
|
| 11 |
|
| dicentes: Deus dereliquit eum: persequimini et comprehendite eum, quia non est qui eripiat. |
|
| 12 |
|
| Deus, ne elongeris a me; Deus meus, in auxilium meum respice. |
|
| 13 |
|
| Confundantur et deficiant detrahentes anim me; operiantur confusione et pudore qui qurunt mala mihi. |
|
| 14 |
|
| Ego autem semper sperabo, et adjiciam super omnem laudem tuam. |
|
| 15 |
|
| Os meum annuntiabit justitiam tuam, tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam, |
|
| 16 |
|
| introibo in potentias Domini; Domine, memorabor justiti tu solius. |
|
| 17 |
|
| Deus, docuisti me a juventute mea; et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua. |
|
| 18 |
|
| Et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni qu ventura est, potentiam tuam, |
|
| 19 |
|
| et justitiam tuam, Deus, usque in altissima; qu fecisti magnalia, Deus: quis similis tibi? |
|
| 20 |
|
| Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas! et conversus vivificasti me, et de abyssis terr iterum reduxisti me. |
|
| 21 |
|
| Multiplicasti magnificentiam tuam; et conversus consolatus es me. |
|
| 22 |
|
| Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus; psallam tibi in cithara, sanctus Isral. |
|
| 23 |
|
| Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi; et anima mea quam redemisti. |
|
| 24 |
|
| Sed et lingua mea tota die meditabitur justitiam tuam, cum confusi et reveriti fuerint qui qurunt mala mihi.] |
|
|
|
|