|
| 1 |
|
| Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię, niech się nie powstydzę na wieki. |
|
| 2 |
|
| Ocal mnie w Twojej sprawiedliwości i wyswobodź, skłoń ku mnie Twoje ucho i mi dopomóż. |
|
| 3 |
|
| Bądź dla mnie chroniącą skałą, którą ustanowiłeś dla mego wybawienia, bym mógł tam zawsze uciec; gdyż Ty jesteś moją opoką i mą warownią. |
|
| 4 |
|
| Boże mój, wyswobodź mnie z ręki niegodziwego, z garści krzywdziciela i grabieżcy. |
|
| 5 |
|
| Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem; moim schronieniem od młodości. |
|
| 6 |
|
| Na Tobie się wspieram za życia; od łona mojej matki Ty jesteś moim przewodnikiem; w Tobie zawsze była moja chwała. |
|
| 7 |
|
| Byłem jakby przestrogą dla wielu, ale Ty mą potężną obroną. |
|
| 8 |
|
| Moje usta codziennie są pełne Twojej chwały i Twojej sławy. |
|
| 9 |
|
| Nie rzucaj mną w mej starości; nie opuszczaj mnie, gdy się wyczerpie moja siła. |
|
| 10 |
|
| Bowiem o mnie rozpowiadają moi wrogowie, a czyhający na moje życie razem się naradzają, |
|
| 11 |
|
| mówiąc: Bóg go opuścił; ścigajcie go i pochwyćcie, bo nikt go nie ocali. |
|
| 12 |
|
| Boże, nie oddalaj się ode mnie; Boże mój, spiesz mi na pomoc |
|
| 13 |
|
| Niech się zawstydzą i zginą prześladowcy mojej duszy; niech się okryją hańbą i rumieńcem ci, co pragnęli mej zguby. |
|
| 14 |
|
| A ja wciąż będę ufał oraz wywyższał nade wszystko Twoją chwałę. |
|
| 15 |
|
| Moje usta opowiadać będą po wszystkie dni Twoją sprawiedliwość oraz czas Twojego zbawienia, chociaż nie zdołam ich zliczyć. |
|
| 16 |
|
| Wyłożę Twoją wszechmoc, Panie, WIEKUISTY; i wspomnę Twoją sprawiedliwość, Twoją jedynie. |
|
| 17 |
|
| Boże, nauczałeś mnie od mej młodości i aż dotąd wygłaszam Twoje cuda. |
|
| 18 |
|
| Także podczas starości i sędziwości, Boże, mnie nie opuścisz, aż ogłoszę Twoją potęgę pokoleniom; Twoją wszechmoc każdemu z potomnych. |
|
| 19 |
|
| I Twoją wzniosłą sprawiedliwość, Boże, który dokonałeś wielkiego; Boże, któż Tobie równy? |
|
| 20 |
|
| Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi. |
|
| 21 |
|
| Wzmagałeś moją wielkość i nieraz mnie pocieszałeś. |
|
| 22 |
|
| Więc ja będę Cię wychwalał na harfie, Boże, a Twoją niezawodność; będę sławił na cytrze, o Święty Israela. |
|
| 23 |
|
| Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają, a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś. |
|
| 24 |
|
| A mój język będzie mówił o Twojej sprawiedliwość przez cały dzień; bowiem zawstydzili się i pobledli ci, co pragnęli mojego nieszczęścia. |
|
|
|
|