|
| 1 |
|
| အို ဘုရားသခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ အစဥ္ျငင္းပယ္ေတာ္မူသနည္း။ ကိုယ္ေတာ္၏အမ်က္ေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏စားက်က္မွသိုးစုအေပၚ အဘယ္ေၾကာင့္တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေတာ္မူသနည္း။ |
|
| 2 |
|
| ေရွးကာလက ကိုယ္ေတာ္ဝယ္ယူထားေသာ ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္၊ အေမြေတာ္အျဖစ္ ကိုယ္ေတာ္ေ႐ြးႏုတ္ေတာ္မူေသာအမ်ိဳးအႏြယ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိန္းဝပ္ေတာ္မူခဲ့ရာ ဇိအုန္ေတာင္ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ |
|
| 3 |
|
| ထာဝရပ်က္စီးဆိတ္သုဥ္းေသာအရပ္သို႔ ေျခဦးလွည့္ေတာ္မူပါ။ ရန္သူတို႔သည္ သန႔္ရွင္းရာဌာနေတာ္ထဲ၌ ရွိသမွ်တို႔ကို ဖ်က္ဆီးၾကပါၿပီ။ |
|
| 4 |
|
| ကိုယ္ေတာ္၏ရန္သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ ေတြ႕ဆုံစည္းေဝးရာေနရာတြင္ ေအာ္ဟစ္ၾကပါ၏။ သူတို႔၏ေအာင္လံမ်ားကို အမွတ္လကၡဏာအျဖစ္စိုက္ထူၾကပါၿပီ။ |
|
| 5 |
|
| သူတို႔သည္ သစ္ပင္ထူထပ္ေသာအရပ္တြင္ ပုဆိန္ကိုေဝွ႔ယမ္းေသာသူကဲ့သို႔ျဖစ္ၿပီး |
|
| 6 |
|
| ယခုတြင္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲမွပန္းပု႐ုပ္အားလုံးတို႔ကို ပုဆိန္ႏွင့္တူတို႔ျဖင့္ ႐ိုက္ခ်ိဳးၾကပါ၏။ |
|
| 7 |
|
| သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏သန႔္ရွင္းရာဌာနေတာ္ကို မီးရႈိ႕ၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္တည္ရာအရပ္ကို ေျမသို႔က်သည့္တိုင္ေအာင္ ရႈတ္ခ်ၾကပါ၏။ |
|
| 8 |
|
| “သူတို႔ကို အၿပီးတိုင္ေခ်မႈန္းၾကမည္”ဟု မိမိတို႔စိတ္ထဲ၌ ဆိုၾကပါ၏။ ျပည္ေတာ္အတြင္းရွိ ဘုရားသခင္၏ေတြ႕ဆုံစည္းေဝးရာေနရာရွိသမွ်တို႔ကို မီးရႈိ႕ၾကပါ၏။ |
|
| 9 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏အမွတ္လကၡဏာမ်ားကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔မျမင္ရပါ။ ပေရာဖက္လည္းမရွိေတာ့ပါ။ မည္မွ်အထိ ဤသို႔ျဖစ္မည္ကိုသိေသာသူလည္း အကြၽႏ္ုပ္တို႔ထဲတြင္မရွိပါ။ |
|
| 10 |
|
| အို ဘုရားသခင္၊ ရန္ဖက္ျပဳေသာသူသည္ မည္မွ်ၾကာေအာင္ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္လ်က္ေနလိမ့္မည္နည္း။ ရန္သူသည္ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကို အစဥ္မထီေလးစားျပဳမည္ေလာ။ |
|
| 11 |
|
| ကိုယ္ေတာ္၏လက္ေတာ္၊ ကိုယ္ေတာ္၏လက္ယာလက္ေတာ္ကိုပင္ အဘယ္ေၾကာင့္႐ုပ္သိမ္းေတာ္မူသနည္း။ လက္ေတာ္ကို လွ်ိဳထားရာမွထုတ္၍ သူတို႔ကို အၿပီးသတ္သုတ္သင္ေတာ္မူပါ။ |
|
| 12 |
|
| သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္သည္ ေရွးကာလမွစ၍ အကြၽႏ္ုပ္၏ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကမာၻေျမအလယ္၌ ကယ္တင္ျခင္းအမႈကိုျပဳေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ အစြမ္းသတၱိအားျဖင့္ ပင္လယ္ကိုပိုင္းျခား၍ ေရထဲရွိသတၱဝါႀကီးတို႔၏ဦးေခါင္းကို ခြဲေတာ္မူ၏။ |
|
| 14 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ လဝိသန္ ၏ဦးေခါင္းတို႔ကို ေၾကမြေစ၍ ကႏၲာရသတၱဝါတို႔အား စားစရာအျဖစ္ေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 15 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ စမ္းေရႏွင့္စမ္းေခ်ာင္းကို ေပါက္ထြက္ေစ၍ အၿမဲစီးဆင္းေသာျမစ္မ်ားကို ခန္းေျခာက္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| ေန႔ကို ကိုယ္ေတာ္ပိုင္ေတာ္မူသကဲ့သို႔ ညကိုလည္း ကိုယ္ေတာ္ပိုင္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အလင္းအိမ္ႏွင့္တကြ ေနကိုတည္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ကမာၻေျမႀကီး၏ နယ္နိမိတ္အားလုံးကို သတ္မွတ္၍ ေႏြရာသီႏွင့္ေဆာင္းရာသီကို ျဖစ္ေပၚေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 18 |
|
| အို ထာဝရဘုရား၊ ရန္သူသည္ ကိုယ္ေတာ့္ကိုကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိုက္မဲေသာသူသည္ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကို မထီေလးစားျပဳသည္ကိုလည္းေကာင္း ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ |
|
| 19 |
|
| ကိုယ္ေတာ့္ခ်ိဳးငွက္၏အသက္ကို သားရဲတိရစာၦန္အား ေပးေတာ္မမူပါႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္၏အဖိႏွိပ္ခံရေသာလူတို႔၏အသက္ကို အစဥ္ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မမူပါႏွင့္။ |
|
| 20 |
|
| ပဋိညာဥ္ေတာ္ကို ၾကည့္ရႈဆင္ျခင္ေတာ္မူပါ။ အေၾကာင္းမူကား ကမာၻေျမႀကီးေပၚရွိေမွာင္မိုက္ေသာအရပ္တို႔သည္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈက်က္စားရာအရပ္သက္သက္ ျဖစ္ပါ၏။ |
|
| 21 |
|
| ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္းခံရေသာသူသည္ အသေရပ်က္၍ ျပန္လွည့္လာရျခင္း မရွိပါေစႏွင့္။ အဖိႏွိပ္ခံရေသာသူႏွင့္ ႏြမ္းပါးေသာသူသည္ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾကပါေစေသာ။ |
|
| 22 |
|
| အို ဘုရားသခင္၊ ထေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္၏အမႈကိစၥကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေတာ္မူပါ။ မိုက္မဲေသာသူသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို တစ္ေန႔လုံး ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္သည္ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ |
|
| 23 |
|
| ကိုယ္ေတာ့္ရန္သူတို႔၏အသံတည္းဟူေသာ ကိုယ္ေတာ္တစ္ဖက္၌ထႂကြေသာသူတို႔ထံမွ အစဥ္မျပတ္ထြက္ေပၚလာသည့္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္အသံကို ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မမူပါႏွင့္။ |
|
|
|
|