2005 کتاب مقدس فارسی
|
| 1 |
| با صدايی بلند بسوی خدا فرياد برمیآورم! بسوی خدا فرياد برمیآورم تا صدای مرا بشنود. |
| 2 |
| به هنگام زحمت از خدا كمک میطلبم. تمام شب بسوی او دست نياز دراز میكنم. تا دعايم را مستجاب نكند آرام نخواهم گرفت. |
| 3 |
| خدا را به ياد میآورم و از حسرت مینالم. بفكر فرو میروم و پريشان میشوم. |
| 4 |
| او نمیگذارد خواب بچشمانم بيايد. از شدت ناراحتی نمیتوانم حرف بزنم. |
| 5 |
| به روزهای گذشته فكر میكنم، به سالهايی كه پشت سر نهادهام میانديشم. |
| 6 |
| تمام شب را در تفكر میگذرانم و از خود میپرسم: |
| 7 |
| «مگر خدا مرا برای هميشه ترک كرده است؟ آيا او ديگر هرگز ازمن راضی نخواهد شد؟ |
| 8 |
| آيا ديگر هرگز بمن رحم نخواهد كرد؟ آيا ديگر هرگز بقول خود وفا نخواهد كرد؟ |
| 9 |
| آيا خدا مهربانی و دلسوزی را فراموش كرده است؟ آيا غضب او باعث شده در رحمت او بسته شود؟» |
| 10 |
| سپس بخود میگويم: «اين از ضعف من است كه چنين فكر میكنم. پس سالهايی را كه دست خداوند قادر متعال در كار بوده است به ياد خواهم آورد.» |
| 11 |
| بلی، معجزات و كارهای بزرگی را كه خداوند انجام داده است به ياد خواهم آورد |
| 12 |
| و در كارهای شگفتانگيز او تفكر خواهم كرد. |
| 13 |
| ای خدا، تمام راههای تو پاک و بیعيب است! خدايی به بزرگی و عظمت تو وجود ندارد. |
| 14 |
| تو آن خدايی هستی كه معجزه میكنی و قدرت خود را بر قومها نمايان میسازی. |
| 15 |
| با دست توانای خود بنیاسرائيل را رهانيدی. |
| 16 |
| آبها وقتی تو را ديدند به عقب رفتند و اعماق دريا بلرزه در آمد. |
| 17 |
| از ابرها باران باريد. در آسمان رعد و برق پديد آمد و تيرهای آتشين به هر سو جهيد. |
| 18 |
| در ميان گردباد صدای رعد شنيده شد و برقهای آسمان دنيا را روشن كرد. زمين تكان خورد و لرزيد. |
| 19 |
| از ميان دريا جايی كه هرگز بفكر كسی نمیرسيد راهی پديد آوردی و مانند يک شبان، بنیاسرائيل را به رهبری موسی و هارون از آن عبور دادی. |
| ذخیره یادداشت ها |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/persian2005/psalms/077.mp3
150
77