Polska Nowa Biblia Gdańska
|
| 1 |
| Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa. |
| 2 |
| Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj. |
| 3 |
| W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza. |
| 4 |
| Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela. |
| 5 |
| Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem. |
| 6 |
| Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach. |
| 7 |
| W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka. |
| 8 |
| Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje? |
| 9 |
| Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków? |
| 10 |
| Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela. |
| 11 |
| Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego. |
| 12 |
| Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda. |
| 13 |
| Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny. |
| 14 |
| Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg? |
| 15 |
| Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę. |
| 16 |
| Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela. |
| 17 |
| Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte. |
| 18 |
| Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały. |
| 19 |
| W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia. |
| 20 |
| Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać. |
| 21 |
| Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona. |
| Zapisz notatki |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/polishnbg/psalms/077.mp3
150
77