|
| 1 |
|
| အို ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္၊ ငါ၏တရားကို စူးစိုက္နားေထာင္ေလာ့။ ငါ၏ႏႈတ္ထြက္စကားတို႔ကို နားစြင့္ၾကေလာ့။ |
|
| 2 |
|
| ငါသည္ ပုံဥပမာမ်ားေဆာင္လ်က္ ငါ့ႏႈတ္ကိုဖြင့္၍ ေရွးကာလမွ ပေဟဠိတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုမည္။ |
|
| 3 |
|
| ထိုအရာတို႔သည္ ငါတို႔ၾကား၍ သိထားေသာအရာမ်ား၊ ငါတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားက ငါတို႔ကိုေျပာျပေသာအရာမ်ားျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| ထိုအရာတို႔ကို သူတို႔၏သားသမီးမ်ားမသိေအာင္ ငါတို႔ထိမ္ဝွက္ထားမည္မဟုတ္။ ငါတို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္မ်ားႏွင့္တန္ခိုးေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေသာ အံ့ဖြယ္ေသာအမႈတို႔ကိုလည္းေကာင္း လာမည့္မ်ိဳးဆက္အား ေျပာၾကားမည္။ |
|
| 5 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ သက္ေသခံခ်က္ကို ယာကုပ္၌တည္ေစ၍ တရားေတာ္ကို အစၥေရး၌ထားေတာ္မူ၏။ ၎တို႔ကို သားသမီးမ်ားအားသင္ၾကားေပးရန္ ငါတို႔၏ဘိုးေဘးတို႔ကို မိန႔္မွာေတာ္မူ၏။ |
|
| 6 |
|
| ဤသည္ကား လာမည့္မ်ိဳးဆက္တည္းဟူေသာ ေနာင္ေမြးဖြားလာမည့္သားသမီးတို႔သည္ ထိုအရာတို႔ကိုသိမွတ္၍ သူတို႔၏သားသမီးမ်ားကို လက္ဆင့္ကမ္းေျပာျပႏိုင္ရန္ျဖစ္၏။ |
|
| 7 |
|
| ထိုအခါ သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ယုံၾကည္အားထား၍ ဘုရားသခင္၏ လုပ္ေဆာင္ေတာ္မူခ်က္တို႔ကိုမေမ့ေလ်ာ့ဘဲ ကိုယ္ေတာ္၏ပညတ္ေတာ္တို႔ကို လိုက္နာက်င့္သုံးၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 8 |
|
| ထိုသို႔အားျဖင့္ သူတို႔သည္ သူတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾကေတာ့မည္မဟုတ္။ ထိုဘိုးေဘးတို႔သည္ ေခါင္းမာ၍ ပုန္ကန္တတ္သည့္မ်ိဳးဆက္၊ သူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးတည္ၾကည္ျခင္းမရွိသကဲ့သို႔ သူတို႔၏ဝိညာဥ္သည္လည္း ဘုရားသခင္အေပၚ သစၥာမရွိေသာမ်ိဳးဆက္ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ေလးလက္နက္စြဲကိုင္ေသာဧဖရိမ္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ စစ္တိုက္ေသာေန႔တြင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ၾက၏။ |
|
| 10 |
|
| သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ပဋိညာဥ္ေတာ္ကို မေစာင့္ထိန္းၾက။ တရားေတာ္အတိုင္းေလွ်ာက္လွမ္းရန္လည္း ျငင္းဆန္ၾက၏။ |
|
| 11 |
|
| ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအမႈမ်ားႏွင့္ သူတို႔အား ျပေတာ္မူသည့္ ကိုယ္ေတာ္၏အံ့ဖြယ္ေသာအမႈမ်ားကိုလည္း ေမ့ေလ်ာ့ၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ အီဂ်စ္ျပည္၊ ေဇာနအရပ္၌ သူတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားေရွ႕တြင္ အံ့ဖြယ္ေသာအမႈကိုျပဳေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ပင္လယ္ကိုခြဲ၍ သူတို႔ကိုျဖတ္သြားေစေတာ္မူ၏။ ေရမ်ားကို တာတမံကဲ့သို႔ မတ္မတ္တည္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 14 |
|
| ေန႔အခ်ိန္၌ မိုးတိမ္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ညအခ်ိန္၌ တစ္ညလုံး မီးအလင္းေရာင္အားျဖင့္လည္းေကာင္း သူတို႔ကိုပို႔ေဆာင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 15 |
|
| ေတာကႏၲာရထဲ၌ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားကိုခြဲ၍ နက္ရႈိင္းေသာသမုဒၵရာမွေရကဲ့သို႔ မ်ားစြာေသာေရကို သူတို႔အား တိုက္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| ေက်ာက္ထဲမွ ေရစီးထြက္ေစ၍ ျမစ္ေရမ်ားကဲ့သို႔ စီးဆင္းေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ အျမင့္ဆုံးေသာအရွင္ကို ေျခာက္ေသြ႕ေသာအရပ္တြင္ပုန္ကန္ေသာအားျဖင့္ ေနာက္တစ္ဖန္ထပ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုျပစ္မွားၾက၏။ |
|
| 18 |
|
| မိမိတို႔အလိုရွိေသာအစားအစာကိုလည္း ေတာင္းဆိုျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ဘုရားသခင္ကိုစမ္းသပ္ၾက၏။ |
|
| 19 |
|
| သူတို႔က “ဘုရားသခင္သည္ ေတာကႏၲာရတြင္ စားပြဲကိုတည္ခင္းႏိုင္ပါမည္ေလာ။ |
|
| 20 |
|
| ေက်ာက္ေဆာင္ကို႐ိုက္ေသာအခါ ေရမ်ားစီးထြက္လာပါ၏။ စမ္းေခ်ာင္းမ်ားစီးဆင္းပါ၏။ သို႔ေသာ္ မုန႔္ကိုကား ေပးႏိုင္ပါမည္ေလာ။ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္အတြက္ အသားကို ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္ပါမည္ေလာ”ဟု ဘုရားသခင္ကို ဆန႔္က်င္ေျပာဆိုၾက၏။ |
|
| 21 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုစကားကိုၾကား၍ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၏။ မီးသည္ ယာကုပ္အမ်ိဳးေပၚ၌ ထေလာင္၍ အမ်က္ေတာ္သည္လည္း အစၥေရးအမ်ိဳးအေပၚ သက္ေရာက္ေလ၏။ |
|
| 22 |
|
| အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကိုမယုံၾကည္ၾက။ ကိုယ္ေတာ္၏ကယ္တင္ျခင္းကိုလည္း ယုံၾကည္ကိုးစားျခင္းမရွိၾက။ |
|
| 23 |
|
| သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အထက္အရပ္မွမိုးတိမ္တို႔ကိုအမိန႔္ေပး၍ ေကာင္းကင္တံခါးတို႔ကိုဖြင့္ကာ |
|
| 24 |
|
| သူတို႔စားရန္ မႏၷမုန႔္ကိုသူတို႔အေပၚ႐ြာက်ေစၿပီး ေကာင္းကင္မွေကာက္ပဲသီးႏွံကို သူတို႔အားေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 25 |
|
| လူသည္ ေကာင္းကင္တမန္တို႔၏မုန႔္ကို စားခဲ့ရ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အား စားနပ္ရိကၡာကို ျပည့္စုံႂကြယ္ဝစြာပို႔ေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 26 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ အေရွ႕ေလကို ေကာင္းကင္မွထြက္ခြာေစၿပီး မိမိ၏အစြမ္းသတၱိအားျဖင့္ ေတာင္ေလကိုတိုက္ခတ္လာေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 27 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ အသားကို ေျမမႈန႔္ႏွင့္အမွ်၊ ေတာင္ပံပါေသာငွက္တို႔ကို သမုဒၵရာ၏သဲပြင့္ႏွင့္အမွ် သူတို႔အေပၚ႐ြာက်ေစေတာ္မူၿပီး |
|
| 28 |
|
| သူတို႔၏စခန္းအတြင္းႏွင့္ သူတို႔ေနထိုင္ရာအရပ္ပတ္လည္၌ က်ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 29 |
|
| ထိုသို႔ သူတို႔၏အာသာဆႏၵအတိုင္း သူတို႔အား ေပးေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ဝလင္စြာစားရၾက၏။ |
|
| 30 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔၏အာသာဆႏၵမေျပမီ သူတို႔၏အစားအစာသည္ သူတို႔၏ပါးစပ္ထဲ၌ရွိစဥ္ပင္ |
|
| 31 |
|
| ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္သည္ သူတို႔အေပၚသက္ေရာက္သျဖင့္ သူတို႔ထဲမွ အႀကံ့ခိုင္ဆုံးေသာသူတို႔ကို ကြပ္မ်က္၍ အစၥေရးလူပ်ိဳတို႔ကို လွဲခ်ေတာ္မူ၏။ |
|
| 32 |
|
| သူတို႔သည္ ဤအရာအားလုံးႏွင့္ႀကဳံေတြ႕ရေသာ္လည္း ဆက္၍သာ အျပစ္ျပဳၾကၿပီး ကိုယ္ေတာ္၏အံ့ဖြယ္ေသာအမႈတို႔ကို မယုံၾကည္ၾကေပ။ |
|
| 33 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔၏ေန႔ရက္မ်ားကို အခ်ည္းႏွီးေသာအျဖစ္၌လည္းေကာင္း၊ သူတို႔၏ႏွစ္ကာလမ်ားကို ထိတ္လန႔္ျခင္း၌လည္းေကာင္း ကုန္လြန္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 34 |
|
| သူတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ကြပ္မ်က္ေတာ္မူေသာအခါ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုရွာၾက၏။ သူတို႔သည္ ေနာင္တရလ်က္ ဘုရားသခင္ကိုႀကိဳးစား၍ရွာၾက၏။ |
|
| 35 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔၏ေက်ာက္ေဆာင္၊ သူတို႔ကိုေ႐ြးႏုတ္ေတာ္မူသည့္ အျမင့္ဆုံးေသာဘုရားသခင္ျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႔သတိရၾက၏။ |
|
| 36 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ႏႈတ္ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေျမႇာက္ပင့္၍ မိမိတို႔လွ်ာျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုလိမ္လည္ၾက၏။ |
|
| 37 |
|
| သူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ကိုယ္ေတာ္အေပၚမတည္ၾကည္။ ကိုယ္ေတာ္၏ပဋိညာဥ္ေတာ္အေပၚ၌လည္း သစၥာမရွိၾကေပ။ |
|
| 38 |
|
| သို႔ေသာ္ သနားစုံမက္တတ္ေသာကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုမဖ်က္ဆီးဘဲ သူတို႔၏ဒုစ႐ိုက္ကိုေျဖလႊတ္ေတာ္မူ၏။ မိမိ၏အမ်က္ေတာ္ကိုလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ဳပ္တည္း၍ မိမိ၏အမ်က္ေဒါသကို အကုန္အစင္ႏႈိးေဆာ္ေတာ္မမူခဲ့ေပ။ |
|
| 39 |
|
| သူတို႔သည္ အေသြးအသားျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ထြက္ခြာသြားၿပီးလွ်င္ ျပန္မလာေတာ့သည့္ေလျဖစ္ေၾကာင္း ကိုယ္ေတာ္ေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏။ |
|
| 40 |
|
| သူတို႔သည္ ေတာကႏၲာရ၌ ဘယ္ႏွႀကိမ္ဘယ္ႏွခါမွ် ကိုယ္ေတာ္ကိုပုန္ကန္ၾကၿပီး ကႏၲာရေျမ၌ ကိုယ္ေတာ္ကိုစိတ္ထိခိုက္ေစခဲ့ၾကသနည္း။ |
|
| 41 |
|
| သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကိုအႀကိမ္ႀကိမ္စမ္းသပ္လ်က္ အစၥေရးအမ်ိဳး၏သန႔္ရွင္းေသာအရွင္၏စိတ္ေတာ္ကို ဆြၾက၏။ |
|
| 42 |
|
| သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ တန္ခိုးေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔ကိုရန္သူ၏လက္မွ ေ႐ြးႏုတ္ကယ္တင္ေတာ္မူရာေန႔ရက္တည္းဟူေသာ |
|
| 43 |
|
| အီဂ်စ္ျပည္၌ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားႏွင့္ ေဇာနအရပ္၌ တန္ခိုးလကၡဏာမ်ားျပဳေတာ္မူရာ ေန႔ရက္ကိုလည္းေကာင္း မေအာက္ေမ့ၾကေပ။ |
|
| 44 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုျပည္သားတို႔၏ျမစ္မ်ားကို ေသြးအျဖစ္ေျပာင္းလဲေစေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ မိမိတို႔၏ျမစ္ေရကို ေသာက္၍မရခဲ့ၾကေပ။ |
|
| 45 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုဝါးမ်ိဳမည့္ ယင္ရဲအုပ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔ကိုဖ်က္ဆီးမည့္ ဖားတို႔ကိုလည္းေကာင္း သူတို႔ထံသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 46 |
|
| သူတို႔၏အသီးအႏွံကို ႏွံေကာင္တို႔အားလည္းေကာင္း၊ သူတို႔လုပ္ေဆာင္ရရွိေသာအရာကို က်ိဳင္းေကာင္တို႔အားလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 47 |
|
| သူတို႔၏စပ်စ္ပင္မ်ားကို မိုးသီးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ သူတို႔၏သေဘၤာသဖန္းပင္မ်ားကို ႏွင္းခဲျဖင့္လည္းေကာင္း ဖ်က္ဆီးေတာ္မူ၏။ |
|
| 48 |
|
| သူတို႔၏တိရစာၦန္တို႔ကို မိုးသီးလက္သို႔လည္းေကာင္း၊ သူတို႔၏သိုးႏြားတို႔ကို မိုးႀကိဳးလက္သို႔လည္းေကာင္း အပ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 49 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ေကာင္းကင္တမန္တပ္ဖြဲ႕အားျဖင့္ မိမိ၏ျပင္းထန္ေသာအမ်က္၊ ေဒါသ၊ အမ်က္မာန္ဟုန္ႏွင့္ဆင္းရဲဒုကၡကို သူတို႔ထံသို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 50 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိ၏အမ်က္ေတာ္ကို လမ္းဖြင့္ေပးလ်က္ သူတို႔၏စိတ္ဝိညာဥ္ကို ေသေဘးမွလြတ္ကင္းခြင့္မေပးဘဲ သူတို႔၏အသက္ကို ကပ္ေရာဂါလက္သို႔ အပ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 51 |
|
| ဟာမ၏တဲမ်ားမွ ေယာက္်ားအားမာန္၏အသီးဦးတည္းဟူေသာ အီဂ်စ္ျပည္မွ သားဦးရွိသမွ်တို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 52 |
|
| သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကို သိုးမ်ားကဲ့သို႔ထုတ္ေဆာင္ၿပီး ေတာကႏၲာရထဲ၌ သူတို႔ကို သိုးအုပ္ကဲ့သို႔ ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 53 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို ေဘးကင္းလုံၿခဳံစြာပို႔ေဆာင္ေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ မေၾကာက္ၾကရေပ။ သို႔ေသာ္ ပင္လယ္ေရသည္ သူတို႔၏ရန္သူမ်ားကို ဖုံးလႊမ္းခဲ့၏။ |
|
| 54 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိ၏သန႔္ရွင္းေသာနယ္ေျမသို႔လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏လက္ယာလက္ေတာ္ျဖင့္ရယူထားေသာ ဤေတာင္သို႔လည္းေကာင္း သူတို႔ကိုေခၚေဆာင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 55 |
|
| ထို႔ေနာက္ လူမ်ိဳးျခားတို႔ကို သူတို႔ေရွ႕မွႏွင္ထုတ္ေတာ္မူၿပီး အေမြအျဖစ္ တိုင္းတာသတ္မွတ္ထားေသာနယ္ေျမအလိုက္ သူတို႔ကိုခြဲေဝေပး၍ အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔အား မိမိတို႔တဲမ်ား၌ ေနထိုင္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 56 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ အျမင့္ဆုံးေသာဘုရားသခင္ကို အကဲစမ္း၍ပုန္ကန္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္၏သက္ေသခံခ်က္တို႔ကိုလည္း မေစာင့္ထိန္းဘဲ |
|
| 57 |
|
| မိမိတို႔ဘိုးေဘးမ်ားကဲ့သို႔ ေဖာက္ျပန္၍ သစၥာမဲ့ေသာသူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ လိမ္ေကာက္ေသာေလးကဲ့သို႔ အသုံးမက်ေသာသူမ်ားလည္းျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 58 |
|
| သူတို႔သည္ မိမိတို႔အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုအမ်က္ထြက္ေစၿပီး မိမိတို႔၏႐ုပ္တုမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုသဝန္တိုေစၾက၏။ |
|
| 59 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ၾကားသိ၍ အမ်က္ထြက္ကာ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ကို လုံးလုံးစြန႔္ပယ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 60 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ရွိေလာအရပ္ရွိ ကိန္းဝပ္ေတာ္မူရာတဲေတာ္ျဖစ္သည့္ လူတို႔အလယ္၌ တည္ေဆာက္ထားေတာ္မူေသာတဲေတာ္ကို ပစ္ပယ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 61 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိ၏အစြမ္းသတၱိကို သုံ႔ပန္းအျဖစ္သို႔လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ဂုဏ္က်က္သေရကို ရန္သူတို႔၏လက္သို႔လည္းေကာင္း ေပးအပ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 62 |
|
| မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကိုလည္း ဓားေဘးသို႔အပ္ႏွံ၍ မိမိ၏အေမြေတာ္ကို အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 63 |
|
| မီးသည္ ကိုယ္ေတာ္၏လူပ်ိဳတို႔ကိုေလာင္ကြၽမ္း၍ ကိုယ္ေတာ္၏အပ်ိဳကညာတို႔သည္ မဂၤလာသီခ်င္းမ်ားကို မဆိုရၾကေပ။ |
|
| 64 |
|
| ကိုယ္ေတာ္၏ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္ ဓားေဘးျဖင့္က်ဆုံးၾက၍ ကိုယ္ေတာ္၏မုဆိုးမတို႔သည္ မငိုေႂကြးရၾကေပ။ |
|
| 65 |
|
| ထိုအခါ ဘုရားရွင္သည္ အိပ္ေပ်ာ္ရာမွႏိုးလာေသာသူကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ စပ်စ္ဝိုင္အရွိန္ေျပသြားေသာ စစ္သူရဲကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ႏိုးထေတာ္မူ၍ |
|
| 66 |
|
| မိမိ၏ရန္သူတို႔ကို ႐ိုက္ထုတ္တြန္းလွန္ကာ ထာဝရကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ျခင္းကို သူတို႔အေပၚသက္ေရာက္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 67 |
|
| ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေယာသပ္၏တဲကိုစြန႔္ပယ္၍ ဧဖရိမ္အမ်ိဳးအႏြယ္ကိုလည္း ေ႐ြးခ်ယ္ေတာ္မမူဘဲ |
|
| 68 |
|
| ယုဒအမ်ိဳးအႏြယ္ႏွင့္ မိမိခ်စ္ေတာ္မူေသာဇိအုန္ေတာင္ကို ေ႐ြးခ်ယ္ေတာ္မူၿပီး |
|
| 69 |
|
| မိမိ၏သန႔္ရွင္းရာဌာနေတာ္ကို အထြတ္အထိပ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အစဥ္အၿမဲတည္ေစေတာ္မူေသာ ကမာၻေျမႀကီးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း တည္ေဆာက္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 70 |
|
| တစ္ဖန္ မိမိ၏အေစအပါးဒါဝိဒ္ကိုေ႐ြးခ်ယ္ၿပီး သူ႔ကိုသိုးၿခံမ်ားထဲမွေခၚယူေတာ္မူ၍ |
|
| 71 |
|
| သားငယ္ရွိေသာသိုးမမ်ားကိုထိန္းေက်ာင္းရာမွ မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္ျဖစ္ေသာယာကုပ္၊ မိမိ၏အေမြေတာ္ျဖစ္ေသာအစၥေရးကို ထိန္းေက်ာင္းေစရန္ သူ႔ကိုေခၚေဆာင္လာေတာ္မူ၏။ |
|
| 72 |
|
| သူသည္လည္း တည္ၾကည္ေသာစိတ္ႏွလုံးျဖင့္ သူတို႔ကိုထိန္းေက်ာင္း၍ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာေသာလက္ျဖင့္ သူတို႔ကိုပို႔ေဆာင္၏။ |
|
|
|
|