|
| 1 |
|
| خدا جيڪو اسان جي طاقت آهي، تنهن جي حضور ۾ ڏاڍيان ڳايو. اوهين يعقوب جي خدا جي حضور ۾ خوشيءَ جا نعرو هڻو. |
|
| 2 |
|
| اوهين گيت ڳائڻ شروع ڪريو، ۽ خوشيءَ مان دڦ وڄايو، ۽ مٺڙي آواز وارا دنبورا ۽ سارنگيون وڄايو. |
|
| 3 |
|
| اوهين نئين چنڊ نڪرڻ تي ۽ چوڏهينءَ جي چنڊ تي، يعني پنهنجن وڏن ڏينهن جي شروعات تي نفيلون وڄايو. |
|
| 4 |
|
| اهو ئي بني اسرائيل لاءِ قاعدو قانون آهي. هائو، يعقوب جي خدا جو اهو ئي حڪم آهي. |
|
| 5 |
|
| خدا اهو ئي بني اسرائيل کي فرمايو هو، جڏهن مصر جي ملڪ تي آفتون نازل ڪيون هئائين. مون هڪڙو اهڙو آواز ٻڌو، جيڪو مون کي اڳ ٻڌڻ ۾ نہ آيو هو ۽ ان چيو تہ |
|
| 6 |
|
| ”اي بني اسرائيل! اوهان جي ڪُلهن تي جيڪو بار هو سو مون لاهي ڇڏيو، مون اوهان جي هٿن کي هاڻي تغارين ڍوئڻ کان ڇڏائي ڇڏيو. |
|
| 7 |
|
| اوهان مون کي مصيبت ۾ پڪاريو، ۽ مون خدا اوهان کي ڇڏائي ورتو. مون گجگوڙ واري لڪل پردي مان اوهان کي جواب ڏنو، پوءِ مون مريباہ جي چشمن وٽ اوهان کي آزمايو. |
|
| 8 |
|
| ٻُڌو، اي منهنجي قوم وارؤ! آءٌ خداوند اوهان کي تاڪيد ٿو ڪريان. ڪاش، اي بني اسرائيل! اوهين منهنجي ٻُڌو. |
|
| 9 |
|
| ٻُڌو، اوهان جي وچ ۾ ٻيو ڪوبہ معبود نہ هجي، نڪي وري اوهين ڪنهن ٻئي معبود کي سجدو ڪريو. |
|
| 10 |
|
| آءٌ ئي خداوند اوهان جو خدا آهيان، جنهن اوهان کي مصر مان ڪڍي آندو. اوهين مون کان رڳو گھري ڏسو، آءٌ اوهان کي هر نعمت عطا ڪري ڇڏيندس. |
|
| 11 |
|
| پر اي منهنجي قوم وارؤ! اوهان منهنجي نہ ٻڌي. هائو، اي بني اسرائيل! اوهان منهنجي فرمانبرداري نہ ڪئي. |
|
| 12 |
|
| تنهنڪري مون اوهان کي ڇڏي ڏنو، تہ ڀل اوهين پنهنجي دل جي هوڏ تي هلو، ۽ جيئن وڻيوَ تيئن ڪريو. |
|
| 13 |
|
| ڪاش، اي منهنجي قوم وارؤ! اوهين منهنجي ٻڌو. ڪاش، اي بني اسرائيل! اوهين منهنجي ئي واٽن تي هلو. |
|
| 14 |
|
| پوءِ آءٌ اوهان جي ويرين جي خلاف پنهنجو هٿ کڻان، ۽ اوهان جي دشمنن کي سگھو ئي شڪست ڏيئي ڇڏيان. |
|
| 15 |
|
| ائين مون کان نفرت رکندڙ ڊڄندي ڊڄندي اچي مون آڏو جھڪن، ۽ سندن سزا هميشہ جي لاءِ قائم رهي. |
|
| 16 |
|
| پر اوهان کي آءٌ بهتر ۾ بهتر ڪڻڪ جي ماني کارايان، ۽ هوند اوهان کي ٽڪر واري عمدي ماکيءَ سان ڍءُ ڪرايان.“ |
|
|
|
|