|
| 1 |
|
| Psalmus ipsi David, quarta sabbati. [Deus ultionum Dominus; Deus ultionum libere egit. |
|
| 2 |
|
| Exaltare, qui judicas terram; redde retributionem superbis. |
|
| 3 |
|
| Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur; |
|
| 4 |
|
| effabuntur et loquentur iniquitatem; loquentur omnes qui operantur injustitiam? |
|
| 5 |
|
| Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et hreditatem tuam vexaverunt. |
|
| 6 |
|
| Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt. |
|
| 7 |
|
| Et dixerunt: Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob. |
|
| 8 |
|
| Intelligite, insipientes in populo; et stulti, aliquando sapite. |
|
| 9 |
|
| Qui plantavit aurem non audiet? aut qui finxit oculum non considerat? |
|
| 10 |
|
| Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam? |
|
| 11 |
|
| Dominus scit cogitationes hominum, quoniam van sunt. |
|
| 12 |
|
| Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum: |
|
| 13 |
|
| ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea. |
|
| 14 |
|
| Quia non repellet Dominus plebem suam, et hreditatem suam non derelinquet, |
|
| 15 |
|
| quoadusque justitia convertatur in judicium: et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde. |
|
| 16 |
|
| Quis consurget mihi adversus malignantes? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem? |
|
| 17 |
|
| Nisi quia Dominus adjuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea. |
|
| 18 |
|
| Si dicebam: Motus est pes meus: misericordia tua, Domine, adjuvabat me. |
|
| 19 |
|
| Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tu ltificaverunt animam meam. |
|
| 20 |
|
| Numquid adhret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in prcepto? |
|
| 21 |
|
| Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt. |
|
| 22 |
|
| Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adjutorium spei me. |
|
| 23 |
|
| Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos: disperdet illos Dominus Deus noster.] |
|
|
|
|