Rehefa mitondra anao NY TOMPO ho any amin’ny tanin’ny Kananita, ny Hetita, ny Amorita, ny Hivita ary ny Jebosita, izay nianianany tamin’ny razanao homena anao, dia tany tondra-dronono sy tantely, dia hanao izany fanompoana izany ianao amin’izao volana izao.
Ho famantarana ho anao eo amin’ny tananao izany ary ho fampahatsiarovana eo ambonin’ny handrinao mba ho ao am-bavanao ny lalànan’NY TOMPO: Fa tanana mahery no nitondran’NY TOMPO anao nivoaka avy tany Ejipta.
Ny voalohan-teraky ny boriky dia hosoloanao zanak’ondry; fa raha tsy hanolo azy ianao dia hofolahinao ny vozony. Ary ny lahimatoa rehetra amin’ny olona eo amin’ny zanakao dia havotanao.
Ary raha manontany anao ny zanakao amin’ny andro ho avy ka hiteny hoe: Inona no anton’izao? Dia holazainao aminy hoe: Tanana mahery no nitondran’NY TOMPO antsika nivoaka avy tany Ejipta, tamin’ny trano nanandevozana;
ary satria nanamafy ny fony i Farao ka tsy namela antsika handeha dia novonoin’NY TOMPO ny lahimatoa rehetra tany amin’ny tany Ejipta, hatramin’ny lahimatoan’ny olona ka hatramin’ny voalohan-teraky ny biby. Koa izany no anaterako ho an’NY TOMPO ny lahy voalohan-teraka rehetra, fa ny lahimatoa rehetra amin’ny zanako kosa dia soloiko.
Rehefa nalefan’i Farao ny olona dia tsy mba noentin’Andriamanitra tamin’ny lalana nankany amin’ny tanin’ny Filistina izy na dia akaiky aza any; fa hoy Andriamanitra: Sao hanenina ny olona raha mahita ady ka hiverina any Ejipta.
Koa noentin’Andriamanitra nivily ho amin’ny lalana mahazo ny tany efitra amoron’ny Ranomasina Mena ny olona; ary voaomana hiady no fiakatry ny Zanak’Israely avy tany amin’ny tany Ejipta.
Ary noentin’i Mosesy niaraka taminy ny taolan’i Josefa, satria i Josefa dia efa nampianiana mafy ny Zanak’Israely hoe: Hamangy anareo tokoa Andriamanitra ka hitondra ny taolako hiala atỳ miaraka aminareo ianareo.
Ary NY TOMPO nandeha teo alohany tamin’ny andry rahona ny antoandro mba hitari-dalana azy ary tamin’ny andry afo, nony alina, ho fahazavana ho azy mba hahazoany mandeha na andro na alina.