Tamin’izany i Môizy sy ny zanak’i Israely nanao izao hira izao tamin’i Iaveh. Hoy izy: «Hihira ho an’i Iaveh aho, fa efa naneho ny voninahiny izy; Nariany any an-dranomasina ny soavaly ama-mpitaingina azy.
Hoy ny fahavalo: ‹Hanenjika ka hahatratra, Dia hizara babo aho, Ho afa-diana aho amin’ny valy fatiko. Hotsoahako ny sabatra dia haringan’ny tanako ireny.›
Iza moa no toa Anao amin’ireo andriamanitra, ry Iaveh ô! Iza moa no toa Anao izay mendrika indrindra noho ny fahamasinana, Izay atahorana, na eo am-piderana Anao aza, mpanao fahagagana?
Ho resin-tahotra sy zoim-pahoriana izy ireo. Noho ny herin-tsandrinao, hanjary toa vato tsy mahahetsika izy ireo. Mandra-pandalon’ny vahoakanao, ry Iaveh ô, Mandra-pandalon’ny vahoakanao izay navotanao.
Hitondra sy hamponina azy Ianao Eo amin’ny tendrombohitry ny lovanao, Dia eo amin’ilay toerana nataonao ho fonenanao, ry Iaveh ô, eo amin’ny fitoerana masina namboarin’ny tananao, ry Tompo ô
Fa ny soavalin’i Faraôna sy ny kalesy ama-mpitaingin-tsoavaliny dia tafiditra ny ranomasina, ka nosaforan’i Iaveh ny ranon’ny ranomasina izy ireo, Ary ny zanak’i Israely kosa nandia tany maina teo afovoan’ny ranomasina.»
Ka izao no navalin’i Maria ny zanak’i Israely: «Mihirà ho an’i Iaveh fa efa naneho ny voninahiny Izy. Navariny any an-dranomasina ny soavaly ama-mpitaingina azy.»
I Môizy nitaraina tamin’i Iaveh, ka notoroan’i Iaveh hazo izy, dia natsipiny tao anaty rano io, dia tonga mamy ny rano. Tao no nanomezan’i Iaveh ny fitsipika aman-dalàna ny vahoaka sy nizahany toetra azy.
Hoy Izy: «Raha mihaino ny feon’i Iaveh Andriamanitrao ianao, raha manao izay mahitsy eo anatrehany, raha mampandry sofina amin’ny didiny ary mitandrina ny lalàny rehetra, dia tsy hisy hameliko anao ireny aretina nafitsoko ny Ejiptianina ireny, fa i Iaveh manasitrana anao Aho.»