Ez dituc hequiec adoratuco, ez-etare cerbitzatuco: ni naiz hire Jainco Jaun hazcarra, bekaizcorra, aiten gaixtaguinqueria bilhatzen dudana semeetan, ni gaitzirizcotan naducatenen hirugarren eta laugarren belhauneco haurretan;
Bainan çazpigarren egunean duc hire Jainco Jaunaren larumbata: ez duc egun hartan lanic eguinen batere, ez hic, ez hire semeac, ez hire alabac, ez hire muthilac, ez hire nescatoac, ez hire abereac, ez hire etchean den arrotzac.
Jaunac alabainan sei egunez eguin içan cituen ceru-lur-itsasoac eta hequietan diren guciac, eta phausatu cen çazpigarren egunean: horren gatic Jaunac benedicatu eta sainduetsi du larumbata.
Ez dioc hire lagunaren etcheari irritsic ekarrico; ez duc guticiatuco haren emaztea, ez muthila, ez nescatoa, ez idia, ez astoa, ez eta deusere harena denic.
Bada populu guciac aditzen cituen açançac eta turutaren durrundac, eta ikusten arguiac eta mendia ketan: eta icituac eta ikaratuac urrundic egon ciren,
Eta populuari erran cioen Moisec: Ez içan beldurric; ecen çuen frogatzera ethorri da Jauna, eta haren beldurra çuen baithan içan dadiençat eta ez deçaçuençat bekaturic eguin.
Lurrezco aldare bat eguinen darotaçue, eta haren gainean escainico çuen holocausta eta baquezco bitimac, çuen ardiac eta idiac, ene icenaren aiphamena içanen den leku gucietan: ethorrico naiz çure gana, eta benedicatuco çaitut.