“Ji bo ku Harûn û kurên wî ji min re kahintiyê bikin, divê pîroz bin. Li ser vê yekê, tê van tiştan ji wan re bikî. Conegayek û du beranên bêqisûr hilde.
Tê berên serjê bikî û hinekî xwîna wî li nermikên guhên rastê yên Harûn û kurên wî û li tiliyên mezin ên dest û lingên rastê yên wan bidî. Tê hemû xwîna mayî bi her aliyên gorîgehê ve bireşînî.
Tê ji xwîna ser gorîgehê û rûnê kifşkirinê hilînî, bi ser Harûn, kincên wî, kurên wî û bi ser kincên wan ve bireşîne. Bi vî awayî wê Harûn, kurên wî û kincên wan pîroz bibin.
“Tê bezê berên, dûvê bibez yê wî, bezê ûr û roviyên wî, perdeya kezebê, herdu gurçik, bezê ser gurçikan û hêta rastê hilînî. Çimkî ev beranê tayînkirinê ye.
Tê wan ji kulmên wan bistînî û li ser gorîgehê, ser qurbana şewitandina bêhna xweşa ku ya li hizûra Xudan e, bişewitînî. Ev pêşkêşiya şewitandinê ya ji bo Xudan e.
Ji bo paqijî û kefaretê, tê her roj wekî pêşkêşiya paqijiyê conegayekî pêşkêş bikî. Ji bo paqijkirina gorîgehê tê pêşkêşiya paqijiyê bidî û ji bo pîrozkirina wê jî tê rûn bikî.
Tê bi berxê yekemîn re, ji dehyeka efaya arvanê hûr ê bi çarîkeke hîna rûnê xas ê zeyta perçiqandî hevîrkirî û wekî pêşkêşiya rijandinê, ji çaran yek hîn şerab pêşkêş bikî.
Tê berxê din ê ku ber êvarê pêşkêş bikî, tê wekî yê serê sibê, pêşkêşiya dexlê û pêşkêşiya rijandinê pêşkêş bikî ku bêhna xweş bide. Wê pêşkêşiya şewitandinê ya ji bo Xudan e.
“Wê ev, di nav nifşên we de qurbana şewitandina hergavî be. Wê li ber deriyê Konê Hevdîtinê, li hizûra min ku em li wir hev bibînin û bi te re bipeyivim, bê pêşkêşkirin.