Sa pagkamatikod sa mga tawo nga si Moises dugay nga wala molugsong gikan sa bukid, miadto sila kang Aaron ug miingon kaniya, “Hala, buhati kamig usa ka dios nga maoy mangulo kanato kay wala kita masayod unsay nahitabo niining tawo nga ginganlag Moises nga maoy nangulo kanato sa paggawas sa Ehipto.”
Gidawat niya ang mga ariyos ug gitunaw kini ug gibubo ang bulawan ngadto sa hulmahan. Pinaagi niini nahulma ang usa ka nating baka. Ang mga tawo miingon, “Israel, mao kini ang atong dios nga nagkuha kanato sa Ehipto.”
Sa pagkakita ni Aaron niini, nagtukod siyag usa ka halaran sa atubangan sa nating baka nga bulawan. Unya nagpahibalo siya sa pag-ingon, “Ugma adunay kasaulogan aron sa pagpasidungog sa Ginoo.”
Sayo sa pagkasunod buntag naghalad silag mga mananap nga gisunog ug naghalad silag mga mananap alang sa halad sa pakigdait. Nanglingkod ang katawhan, nag-inom ug nangaon ug unya nagpatuyang sila sa kahilayan.
Dali ra silang mitipas sa dalan nga gipasubay ko kanila. Naghimo sila ug usa ka nating baka sa tinunaw nga bulawan ug gisimba nila kini ug naghalad usab silag mga sakripisyo alang niini. Miingon sila, ‘Israel, mao kini ang atong dios nga nagkuha kanato sa Ehipto.’”
Apan si Moises nangaliyupo sa Ginoo nga iyang Dios ug miingon, “O Ginoo, nganong pasilaobon mo man ang imong kasuko batok sa imong katawhan nga giluwas mo gikan sa Ehipto pinaagi sa dako mong gahom?
Makaingon unya ang mga Ehiptohanon nga gikuha mo diay sila sa Ehipto kay buot mo silang patyon didto sa kabukiran ug aron mapuo sila. Ayaw na intawon ipadayon ang imong kasuko. Ayaw usab intawon pahamtangi sa katalagman ang imong katawhan.
Hinumdomi ang imong mga alagad nga si Abraham, si Isaac ug si Jacob ug ang gisaad mo kanila nga gipanumpaan mo sa imong ngalan. Miingon ka kanila, ‘Pasanayon ko ang inyong kaliwatan sama kadaghan sa mga bituon. Ihatag ko sa inyong mga kaliwat kining tanang yuta nga akong gisaad ug mapanag-iya nila kini hangtod sa kahangtoran.’”
Sa dihang nagkaduol na si Moises sa kampo ug nakita niya ang nating baka ug ang mga tawo nga nagsayaw, labihan niyang sukoa. Gibusdak niya ang mga papan nga iyang gidala ug napusgay kini diha sa tiilan sa bukid.
Unya gikuha niya ang nating baka nga ilang gihimo ug gidaoban kini. Unya iyang gidugmok ug gisagol sa tubig ug gipainom niya kini sa katawhan sa Israel.
Giingnan ko sila, ‘Dad-a ngari kanako ang inyong bulawan.’ Busa gihatag nila kanako ang ilang bulawan. Unya giitsa ko kini sa kalayo ug nahulma kining nating baka.”
ug giingnan niya sila, “Kini mao ang giingon sa Ginoo, ang Dios sa Israel, ‘Ang matag usa kaninyo kinahanglan magtakin sa iyang espada ug lukpa ninyog suroy ang tibuok kampo ug pamatya ninyo ang inyong igsoong lalaki, kahigalaan ug mga silingan.’”
Giingnan ni Moises ang mga Levita, “Niining adlawa gihalad ninyo ang inyong kaugalingon ingon nga mga pari alang sa pag-alagad sa Ginoo pinaagi sa pagpatay sa inyong mga anak nga lalaki ug mga igsoong lalaki busa gipanalanginan kamo sa Ginoo karong adlawa.”
Pagkasunod adlaw si Moises miingon sa katawhan, “Nakahimo kamog makalilisang nga sala. Apan karon, motungas ako sa bukid ngadto sa Ginoo, basin pag madani ko siya sa pagpasaylo sa inyong sala.”
Mibalik si Moises ngadto sa Ginoo ug miingon, “Pagkamakalilisang gayod sa sala nga nahimo niining mga tawhana! Naghimo sila ug diosdios nga bulawan aron ilang simbahon.
Karon, lakaw, dad-a ang mga tawo sa dapit nga giingon ko kanimo. Ayaw kalimot nga giyahan kamo sa akong anghel. Hinumdomi nga ang akong anghel magagiya kanimo apan inig-abot sa hustong panahon silotan ko gayod sila tungod sa ilang sala.”