|
| 1 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “သင္ႏွင့္ အီဂ်စ္ျပည္မွသင္ထုတ္ေဆာင္ခဲ့ေသာလူတို႔ ဤေနရာမွထြက္၍ အာျဗဟံ၊ ဣဇက္၊ ယာကုပ္အား ‘ထိုျပည္ကို သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္အား ငါေပးမည္’ဟု ငါက်ိန္ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ထိုျပည္သို႔ သြားၾကေလာ့။ |
|
| 2 |
|
| ေကာင္းကင္တမန္ကို သင့္ေရွ႕မွ ငါေစလႊတ္မည္။ ခါနာန္လူမ်ိဳး၊ အာေမာရိလူမ်ိဳး၊ ဟိတၱိလူမ်ိဳး၊ ေဖရဇိလူမ်ိဳး၊ ဟိဝိလူမ်ိဳး၊ ေယဗုသိလူမ်ိဳးတို႔ကို ငါႏွင္ထုတ္မည္။ |
|
| 3 |
|
| ႏို႔ႏွင့္ပ်ားရည္စီးေသာျပည္သို႔ သြားေလာ့။ သို႔ေသာ္ သင္ႏွင့္အတူ ငါမသြား။ အေၾကာင္းမူကား သင္သည္ ေခါင္းမာ ေသာလူမ်ိဳးျဖစ္၏။ လမ္းခရီး၌ သင့္ကို ငါဖ်က္ဆီးမိမည္စိုး၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 4 |
|
| လူတို႔သည္ ထိုမေကာင္းေသာသတင္းကိုၾကားၾကေသာအခါ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းလ်က္ မည္သူမွ် မိမိ၏အဆင္တန္ဆာကို မဆင္ဘဲေနၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ကို ဤသို႔ဆင့္ဆိုေလာ့။ ‘သင္တို႔သည္ ေခါင္းမာ ေသာလူမ်ိဳးျဖစ္၏။ ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူ တစ္ခဏမွ်သြားလွ်င္ပင္ သင္တို႔ကို ငါဖ်က္ဆီးမိမည္။ ယခု သင္တို႔၏ကိုယ္ေပၚမွ အဆင္တန္ဆာကိုခြၽတ္ေလာ့။ သို႔မွ သင္တို႔၌ငါမည္သို႔ျပဳရမည္ကို ငါသိမည္’ ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ |
|
| 6 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေဟာရပ္ေတာင္၌ မိမိတို႔၏အဆင္တန္ဆာမ်ားကိုခြၽတ္ၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ေမာေရွသည္ တဲေတာ္ကို ယူၿပီးလွ်င္ တပ္စခန္းအျပင္ဘက္၊ တပ္စခန္းႏွင့္ခပ္ေဝးေဝး၌ တဲေတာ္ကိုထိုး၍ ၎ကို ေတြ႕ဆုံစည္းေဝးရာတဲေတာ္ ဟုေခၚေဝၚ၏။ ထာဝရဘုရားကို ရွာေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ တပ္စခန္းအျပင္ဘက္ရွိ ေတြ႕ဆုံစည္းေဝးရာတဲေတာ္သို႔ သြားၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ေမာေရွသည္ တဲေတာ္သို႔ သြားေသာအခါ လူအေပါင္းတို႔သည္ထ၍ မိမိတို႔၏တဲအဝင္ဝတြင္ အသီးသီးရပ္လ်က္ တဲေတာ္ထဲသို႔ ေမာေရွဝင္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ သူ၏ေနာက္မွ ၾကည့္ေနၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ေမာေရွသည္ တဲေတာ္ထဲသို႔ဝင္သြားေသာအခါ မိုးတိမ္တိုင္သည္ဆင္းလာ၍ တဲေတာ္အဝင္ဝ၌ တည္ေန၏။ ထို႔ေနာက္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွႏွင့္စကားေျပာေတာ္မူ၏။ |
|
| 10 |
|
| တဲေတာ္အဝင္ဝ၌တည္ေနေသာ မိုးတိမ္တိုင္ကို ျမင္သည္ႏွင့္ လူအေပါင္းတို႔သည္ မိမိတဲအဝင္ဝ၌ ရွိခိုးကိုးကြယ္ၾကေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ မိတ္ေဆြခ်င္းစကားေျပာသကဲ့သို႔ ေမာေရွႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္စကားေျပာေတာ္မူ၏။ ထို႔ေနာက္ ေမာေရွသည္ တပ္စခန္းသို႔ ျပန္လာ၏။ သူ၏လက္ေထာက္လူငယ္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ႏုန္၏သားေယာရႈမူကား တဲေတာ္ထဲမွ မထြက္ဘဲေနရစ္ခဲ့၏။ |
|
| 12 |
|
| တစ္ဖန္ ေမာေရွက ထာဝရဘုရားအား “ကိုယ္ေတာ္က ‘ဤလူတို႔ကို ထုတ္ေဆာင္ေလာ့’ဟု အကြၽႏ္ုပ္အား မိန႔္ဆိုေတာ္မူခဲ့ေသာ္လည္း အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူေစလႊတ္ေတာ္မူမည့္သူကို အကြၽႏ္ုပ္အား သိေစေတာ္မမူပါ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္က ‘ငါသည္ သင့္ကို အမည္ႏွင့္တကြသိ၏။ ငါသည္ သင့္ကို မ်က္ႏွာသာေပးၿပီ’ဟု မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ |
|
| 13 |
|
| ယခု အကြၽႏ္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရပါလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္အား ကိုယ္ေတာ္၏လမ္းခရီးကို သိေစေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုသိမည္ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရပါလိမ့္မည္။ ဤလူမ်ိဳးသည္ ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္ျဖစ္သည္ကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 14 |
|
| ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က “ငါကိုယ္တိုင္ ႂကြမည္။ သင့္ကို သက္သာခြင့္ေပးမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 15 |
|
| ေမာေရွကလည္း “ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ႂကြေတာ္မမူလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ဤေနရာမွ သြားေစေတာ္မမူပါႏွင့္။ |
|
| 16 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ မ်က္ႏွာရေၾကာင္းကို မည္သို႔သိရပါမည္နည္း။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူ ကိုယ္ေတာ္ႂကြေတာ္မူေသာအားျဖင့္သာ မဟုတ္ေလာ။ ဤသို႔ျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ ကမာၻေျမေပၚရွိလူအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ကြဲျပားျခားနားပါမည္”ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “သင္ေလွ်ာက္ေသာ ဤစကားအတိုင္း ငါျပဳမည္။ အေၾကာင္းမူကား သင္သည္ ငါ့ေရွ႕၌မ်က္ႏွာရ၍ ငါသည္ သင့္ကိုအမည္ႏွင့္တကြသိ၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 18 |
|
| ထိုအခါ ေမာေရွက “ကိုယ္ေတာ္၏ဘုန္းအသေရေတာ္ကို အကြၽႏ္ုပ္အား ျပေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 19 |
|
| ထာဝရဘုရားကလည္း “ငါ၏ေကာင္းျမတ္ျခင္းအလုံးစုံတို႔ကို မ်က္ဝါးထင္ထင္သင္ျမင္ရမည္ ။ ထာဝရဘုရား၏နာမကို သင့္ေရွ႕၌ ေၾကညာမည္။ ငါေက်းဇူးျပဳလိုေသာသူကို ေက်းဇူးျပဳမည္။ ငါသနားလိုေသာသူကို သနားမည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 20 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက “ငါ့ကိုျမင္ေသာသူသည္ အသက္မရွင္ရ။ သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ငါ့မ်က္ႏွာကို မျမင္ႏိုင္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 21 |
|
| ထို႔ျပင္ ထာဝရဘုရားက “ငါ့အနီး၌ရွိေသာေနရာ၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေပၚတြင္ သင္ရပ္ရမည္။ |
|
| 22 |
|
| ငါ၏ဘုန္းအသေရျဖတ္သြားစဥ္ သင့္ကို ထိုေက်ာက္ေဆာင္၏အက္ကြဲေၾကာင္း၌ ထား၍ ငါေက်ာ္လြန္သြားသည္အထိ သင့္ကို ငါ့လက္ျဖင့္ အုပ္မိုးထားမည္။ |
|
| 23 |
|
| ငါ့လက္ကို႐ုပ္သိမ္းေသာအခါ သင္သည္ ငါ့ေက်ာကိုသာ ျမင္ရလိမ့္မည္။ ငါ့မ်က္ႏွာကိုကား ျမင္ရမည္မဟုတ္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
|
|
|