|
| 1 |
|
| ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ ဖာေရာဘုရင္ထံသို႔ဝင္၍ ငါ၏လူတို႔သည္ ငါ့အားဝတ္ျပဳမည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔ကိုလႊတ္ေလာ့။ |
|
| 2 |
|
| မလႊတ္ဘူးဟုျငင္းလၽွင္၊ သင္၏ျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးကို ဖားတို႔ျဖင့္ ဒဏ္ခတ္ဦးမည္။ |
|
| 3 |
|
| ျမစ္သည္လည္းမ်ားစြာေသာ ဖားတို႔ကိုဖြား၍၊ သူတို႔သည္သင္၏အိမ္၌လည္းေကာင္း၊ အိပ္ခန္း၌လည္းေကာင္း၊ အိပ္ရာေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏ကၽြန္တို႔အိမ္၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏လူတို႔အေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏မီးဖို၌လည္းေကာင္း၊ မုန္႔နယ္ေသာခြက္၌လည္းေကာင္း တက္ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 4 |
|
| သင္မွစ၍ သင္၏လူ၊ သင္၏ကၽြန္ရွိသမၽွတို႔အေပၚ၌ တက္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အေၾကာင္းကို ၾကားေျပာေလာ့ဟု ေမာေရွအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ |
|
| 5 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူျပန္သည္ကား၊ အာ႐ုန္သည္ ေခ်ာင္းေရ၊ ျမစ္ေရ၊ အိုင္အင္းေရတို႔အေပၚ၌ လွံတံကိုကိုင္လ်က္၊ လက္ကိုဆန္႔၍ အဲဂုတၱဳျပည္အေပၚသို႔ ဖားမ်ားကိုတက္ေစျခင္းငွာေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ |
|
| 6 |
|
| အာ႐ုန္သည္ အဲဂုတၱဳျပည္၌ရွိေသာေရအေပၚမွာ လက္ကိုဆန္႔သျဖင့္၊ ဖားတို႔သည္တက္၍ အဲဂုတၱဳျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးကို ဖုံးလႊမ္းၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ဝိဇၨာဆရာတို႔သည္လည္း ဝိဇၨာအတတ္အားျဖင့္ထိုအတူျပဳ၍ ဖားတို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္အေပၚသို႔ ေဆာင္ၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ထိုအခါဖာေရာမင္းသည္၊ ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္ကိုေခၚ၍၊ ထာဝရဘုရားသည္ ဖားတို႔ကိုငါႏွင့္ ငါ့လူတို႔ထံမွပယ္ရွားေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ေလာ့။ ဣသေရလလူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ရေသာအခြင့္ကို ငါေပးမည္ဟုဆို၏။ |
|
| 9 |
|
| ေမာေရွကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္အိမ္မ်ားမွဖားတို႔ကို ပယ္ရွင္းဖ်က္ဆီး၍၊ ျမစ္၌သာေနေစျခင္းငွာ၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားအဖို႔ အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ရေသာအခ်ိန္ကို ခ်ိန္းခ်က္ေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊ |
|
| 10 |
|
| နက္ျဖန္ေန႔ေတာင္းပန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ ေမာေရွက၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားႏွင့္တူေသာ ဘုရားမရွိေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတာ္သိေစျခင္းငွာ အမိန္႔ေတာ္အတိုင္းျဖစ္၍၊ |
|
| 11 |
|
| ဖားတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္အိမ္မ်ား၊ ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားထံမွထြက္သြား၍ ျမစ္၌သာေနၾကလိမ့္မည္ဟု ေမာေရွေလၽွာက္ၿပီးလၽွင္၊ |
|
| 12 |
|
| အာ႐ုန္ႏွင့္အတူ အထံေတာ္မွထြက္သြား၍၊ ဖာေရာဘုရင္အေပၚသို႔ ထာဝရဘုရားေဆာင္ေတာ္မူေသာ ဖားတို႔အေၾကာင္းေၾကာင့္၊ ေမာေရွသည္ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွေတာင္းေလၽွာက္ေသာ စကားအတိုင္းျပဳေတာ္မူသျဖင့္၊ ဖားတို႔သည္ အိမ္မ်ား၊ ရြာမ်ား၊ လယ္ျပင္မ်ားတို႔တြင္ ေသၾက၏။ |
|
| 14 |
|
| အေသေကာင္တို႔ကိုစုပုံ၍ထားသျဖင့္ တစ္ျပည္လုံးနံေလ၏။ |
|
| 15 |
|
| ဖာေရာမင္းလည္း၊ သက္သာရေၾကာင္းကိုသိျမင္ေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ႏွလုံးခိုင္မာ၍ သူတို႔စကားကို နားမေထာင္ဘဲေနျပန္ေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အဲဂုတၱဳျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ ရွိေသာ ေျမမွုန္႔သည္ျခင္ေကာင္ျဖစ္ေစျခင္းငွာ၊ အာ႐ုန္သည္ လွံတံကိုကိုင္လ်က္လက္ကိုဆန္႔၍၊ ေျမမွုန္႔ကိုရိုက္ေစျခင္းငွာ ေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ |
|
| 17 |
|
| အာ႐ုန္သည္ လွံတံကိုကိုင္လ်က္လက္ကိုဆန္႔၍ ေျမမွုန္႔ကိုရိုက္ေလ၏။ ေျမမွုန္႔သည္လည္း လူ၌လည္းေကာင္း၊ တိရစၧာန္၌လည္းေကာင္း ျခင္ေကာင္ျဖစ္ေလ၏။ အဲဂုတၱဳျပည္ တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ေျမမွုန္႔ရွိသမၽွသည္ ျခင္ေကာင္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| ဝိဇၨာဆရာတို႔လည္း၊ ျခင္ေကာင္တို႔ကိုျဖစ္ေစျခင္းငွာ ဝိဇၨာအတတ္အားျဖင့္ ထိုအတူျပဳ၍ မတတ္နိုင္ၾက။ သို႔ျဖစ္၍ လူတို႔ႏွင့္ တိရစၧာန္တို႔၌ ျခင္ေကာင္တို႔သည္ ရွိၾက၏။ |
|
| 19 |
|
| ထိုအခါ ဝိဇၨာဆရာတို႔က၊ ဤအမွုသည္ဘုရားသခင္၏ တန္ခိုးေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ဖာေရာဘုရင္အားေလၽွာက္ၾကားၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဖာေရာဘုရင္သည္ ႏွလုံးခိုင္မာ၍ သူတို႔စကားကို နားမေထာင္ဘဲေနျပန္ေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ နံနက္ေစာေစာထေလာ့။ ေရဆိပ္သို႔ထြက္သြားေသာ ဖာေရာဘုရင္ေရွ႕မွာရပ္၍ ထာဝရဘုရားက၊ ငါ၏လူတို႔သည္ ငါ့အားဝတ္ျပဳမည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔ကိုလႊတ္ေလာ့။ |
|
| 21 |
|
| မလႊတ္ဘဲေနလၽွင္ သင္ႏွင့္သင္၏ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ား၊ အိမ္မ်ားထဲသို႔ ယင္ရဲတို႔ကို ငါေစလႊတ္သျဖင့္ အဲဂုတၱဳလူတို႔ေနေသာအိမ္၊ ရပ္ေသာေျမသည္ ယင္ရဲႏွင့္အျပည့္ရွိရလိမ့္မည္။ |
|
| 22 |
|
| ငါသည္ ေျမႀကီးအလယ္၌ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေၾကာင္းကို သင္သိေစျခင္းငွာ ငါ၏လူတို႔ေနရာေဂါရွင္ျပည္ကို ထိုေန႔၌ငါျခားနားေစ၍၊ ထိုျပည္၌ ယင္ရဲမရွိရ။ |
|
| 23 |
|
| ထိုသို႔ ငါ၏လူတို႔ႏွင့္ သင္၏လူတို႔ကို ငါျခားနားေစမည္။ နက္ျဖန္ေန႔၌ ထိုနိမိတ္ထင္ရွားလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကိုေျပာေလာ့ဟု ေမာေရွအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုသို႔ထာဝရဘုရားျပဳေတာ္မူသျဖင့္၊ အလြန္ၾကမ္းတမ္းေသာ ယင္ရဲတို႔သည္၊ ဖာေရာဘုရင္အိမ္အစရွိေသာ သူ၏ကၽြန္တို႔အိမ္၊ အဲဂုတၱဳျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံး၌ ေရာက္လာ၍၊ ထိုယင္ရဲတို႔ေၾကာင့္ အဲဂုတၱဳျပည္ပ်က္ေလ၏။ |
|
| 25 |
|
| ထိုအခါ၊ ဖာေရာဘုရင္သည္ ေမာေရွႏွင့္ အာ႐ုန္ကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ဤျပည္၌ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္အား ယဇ္ပူေဇာ္သြားၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊ |
|
| 26 |
|
| ေမာေရွက ထိုသို႔မျပဳသင့္။ ျပဳလၽွင္ အဲဂုတၱဳလူတို႔၏ ရြံရွာဖြယ္ေသာအရာကို အကၽြန္ုပ္တို႔ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ရပါမည္။ အဲဂုတၱဳလူတို႔၏ ရြံရွာဖြယ္ေသာအရာကို သူတို႔မ်က္ေမွာက္၌ ယဇ္ပူေဇာ္လၽွင္၊ သူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုခဲႏွင့္ပစ္ၾကပါလိမ့္မည္ မဟုတ္ေလာ။ |
|
| 27 |
|
| သို႔ျဖစ္၍ ေတာ၌သုံးရက္ခရီးသြား၍ အကၽြန္ုပ္တို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း ယဇ္ပူေဇာ္ၾကပါမည္ဟု ေလၽွာက္ဆို၏။ |
|
| 28 |
|
| ဖာေရာဘုရင္ကလည္း၊ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအား၊ ေတာ၌ ယဇ္ပူေဇာ္မည္အေၾကာင္း၊ သြားရေသာအခြင့္ကိုငါေပးမည္။ သို႔ရာတြင္ ေဝးေဝးမသြားရၾက။ ငါ့အဖို႔ေတာင္းပန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ |
|
| 29 |
|
| ေမာေရွကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံမွထြက္သြား၍ ယင္ရဲတို႔သည္ ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္ သူ၏ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားထံမွ၊ နက္ျဖန္ေန႔သြားမည္အေၾကာင္း ထာဝရဘုရားကိုေတာင္းပန္ပါမည္။ သို႔ရာတြင္ ဣသေရလလူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအား ယဇ္မပူေဇာ္ရမည္အေၾကာင္း၊ ေနာက္တစ္ဖန္ဆီးတား၍ လွည့္စားေတာ္မမူပါႏွင့္ဟုေလၽွာက္ၿပီးလၽွင္၊ |
|
| 30 |
|
| ဖာေရာဘုရင္ထံမွထြက္သြား၍ ထာဝရဘုရားကိုေတာင္းပန္ေလ၏။ |
|
| 31 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္လည္း၊ ေမာေရွစကားကိုနားေထာင္၍ ယင္ရဲတို႔ကို ဖာေရာဘုရင္ႏွင့္သူ၏ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားထံမွာ တစ္ေကာင္မၽွမက်န္ေစျခင္းငွာ ပယ္ရွားေတာ္မူ၏။ |
|
| 32 |
|
| ထိုအခါ၌လည္း၊ ဖာေရာဘုရင္သည္ ႏွလုံးခိုင္မာျပန္၍၊ ဣသေရလလူတို႔ကို မလႊတ္ဘဲေနေလ၏။ |
|
|
|
|