Wê çem bi beqan tije bibe. Wê derkevin û bikevin qesra te, bikevin odeya te ya razanê, bikevin nav nivînên te. Wê bikevin malên karmendên te û gelê te. Wê bikevin tenûran û nav teştên hevîr.
Xudan ji Mûsa re got: “Ji Harûn re bêje: ‘Gopalê destê xwe dirêjî ser çeman, ser qamirgehan û ser cihokan bike ku beq bi ser welatê Misrê ve bigirin.’”
Mûsa ji Firewn re got: “Tu bêje ka ez kengê ji bo te, ji bo karmendên te û ji bo gelê te lava bikim ku beq ji te û malên te bên avêtin û tenê di çêm de bimînin.”
Wan wisa kir. Harûn gopalê xwe dirêj kir û li toza erdê xist. Li ser mirovan û heywanan pêşû tije bûn. Li seranserê welatê Misrê tevahiya toza erdê bû pêşû.
Xudan ji Mûsa re got: “Serê sibê zû rabe, li ber Firewn bisekine. Çaxê ew diçe ber avê, jê re bêje: ‘Xudan wiha dibêje: Gelê min berde ku xulamiya min bike.
“‘Lê wê rojê ezê herêma Goşenê cuda bikim. Çimkî gelê min li wir rûdine. Wê li wir kermoz tunebin. Bi vî awayî tê bizanibî ku li vî welatî Xudan ez im.
Lê Mûsa got: “Ne rast e em wiha bikin. Çimkî tiştê Misrî heram dihesibînin em radibin wan ji Xwedayê xwe Xudan re dikin qurban. Îcar tiştê ku Misrî kirêt dihesibînin, em li ber çavê wan serjê bikin, wê me nedin ber keviran?
Mûsa got: “Gava ez ji ba te rabim, ezê ji Xudan lava bikim ku sibê kermozan ji te, ji karmendên te û ji gelê te dûr bixe. Lê bila Firewn dîsa hîle neke û ji gel re nebe asteng ku dixwaze qurbanan ji Xudan re serjê bike.”