|
| 1 |
|
| امثال سلیمان، پسر داوود، پادشاه اسرائیل. |
|
| 2 |
|
| این مثلها به شما کمک میکنند تا حکمت و نصیحت مفید را تشخیص داده و سخنان پر معنی را بفهمید. |
|
| 3 |
|
| آنها میتوانند به شما یاد دهند که چگونه عاقلانه و با عدالت و انصاف زندگی کنید. |
|
| 4 |
|
| آنها میتوانند به اشخاص بیتجربه، ذکاوت ببخشند و به جوانان، کاردانی. |
|
| 5 |
|
| این مثلها حتّی میتوانند حکمت دانایان را افزون نموده و تحصیلکردگان را راهنمایی نمایند تا بتوانند اسرار پیچیدهٔ مثلها و معماهای دانایان را درک نمایند. |
|
| 6 |
|
|
|
| 7 |
|
| ترس از خداوند، ابتدای حکمت است. امّا مردم احمق توجهی به آن نمینمایند و علم را رد میکنند. |
|
| 8 |
|
| ای فرزند من، نصیحت پدر خود را بشنو و تعالیم مادرت را فراموش مکن. |
|
| 9 |
|
| تعالیم و نصایح آنها مانند تاج عزّت و جلال بر سرت و گردنبند زیبایی و شکوه بر گردنت خواهند بود. |
|
| 10 |
|
| ای فرزند من، وقتی گناهکاران کوشش میکنند تو را فریب دهند، تسلیم نشو. |
|
| 11 |
|
| اگر بگویند: «بیا با هم متّحد شویم تا یک نفر را بکشیم و کمین کنیم تا خون بیگناهان را بریزیم، |
|
| 12 |
|
| بیا تا مثل قبر آنها را زندهزنده ببلعیم و مانند مرگ بر سر آنها نازل شویم، |
|
| 13 |
|
| هرگونه اموال گرانبها به دست میآوریم و خانههای خود را از اموال دزدی پر میکنیم. |
|
| 14 |
|
| بیا جزو دستهٔ ما باش تا هرچه بدزدیم با هم قسمت کنیم.» |
|
| 15 |
|
| ای فرزند من، با آنها همراه مشو و از ایشان دوری کن. |
|
| 16 |
|
| چون پاهای ایشان به سوی شرارت میدود و برای ریختن خون میشتابند. |
|
| 17 |
|
| گذاشتن دام در مقابل چشمان پرنده کار بیهودهای است. |
|
| 18 |
|
| امّا این قبیل افراد، برای خود دام میگسترانند، دامی که در آن هلاک خواهند شد. |
|
| 19 |
|
| دزدی، عاقبت باعث هلاکت دزد میشود. عاقبت کسانیکه با قتل و غارت زندگی میکنند، مرگ و نابودی است. |
|
| 20 |
|
| حکمت در کوچهها و در خیابانها با صدای بلند، همه را صدا میزند. |
|
| 21 |
|
| در دروازهٔ شهرها و هر جایی که مردم دور هم جمع میشوند فریاد میکند: |
|
| 22 |
|
| «ای مردم احمق تا کی میخواهید احمق باشید؟ تا کی میخواهید از مسخره کردن دانایی لذّت ببرید؟ آیا شما هرگز خواهید آموخت؟ |
|
| 23 |
|
| وقتی شما را صدا میزنم، گوش دهید. پندهای خوبی میدهم و آنچه میدانم به شما میآموزم. |
|
| 24 |
|
| چندین بار شما را صدا کردم ولی نیامدید. دستهای خود را به طرف شما دراز کردم، اعتنا نکردید. |
|
| 25 |
|
| نصایح مرا قبول نکردید و نخواستید که شما را اصلاح کنم. |
|
| 26 |
|
| پس وقتی گرفتار شوید، به شما میخندم و هنگامیکه دچار ترس و وحشت شوید، شما را مسخره میکنم. |
|
| 27 |
|
| وقتی ترس مثل توفان به شما حمله کند و مصیبت مانند گردباد دور شما را بگیرد، وقتیکه به تنگدستی و پریشانی دچار شوید. |
|
| 28 |
|
| آنگاه مرا صدا خواهید کرد، ولی جواب نخواهم داد. همهجا به دنبال من خواهید گشت ولی مرا پیدا نخواهید کرد. |
|
| 29 |
|
| زیرا شما هرگز به حکمت توجّه نکردید و از خداوند اطاعت ننمودید. |
|
| 30 |
|
| هرگز با من مشورت نکردید و به نصیحتهای من توجّه ننمودید. |
|
| 31 |
|
| بنابراین، آنچه کاشتهاید درو خواهید کرد و کارهای شما، شما را گرفتار میسازد. |
|
| 32 |
|
| مردم نادان که حکمت را قبول نمیکنند، نابود میشوند و بیتوجّهی ایشان، آنها را هلاک خواهد کرد. |
|
| 33 |
|
| امّا کسانیکه به من گوش دهند در آرامش زندگی خواهند کرد و از هیچ چیزی نخواهند ترسید.» |
|
|
|
|